Ancient Greek-English Dictionary Language


Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: κραδαίνω

Structure: κραδαίν (Stem) + ω (Ending)

Etym.: krada/w


  1. to swing, wave, brandish, to shake, agitate, quivering
  2. to agitate


Present tense

1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κραδαίνω κραδαίνεις κραδαίνει
Dual κραδαίνετον κραδαίνετον
Plural κραδαίνομεν κραδαίνετε κραδαίνουσιν*
SubjunctiveSingular κραδαίνω κραδαίνῃς κραδαίνῃ
Dual κραδαίνητον κραδαίνητον
Plural κραδαίνωμεν κραδαίνητε κραδαίνωσιν*
OptativeSingular κραδαίνοιμι κραδαίνοις κραδαίνοι
Dual κραδαίνοιτον κραδαινοίτην
Plural κραδαίνοιμεν κραδαίνοιτε κραδαίνοιεν
ImperativeSingular κράδαινε κραδαινέτω
Dual κραδαίνετον κραδαινέτων
Plural κραδαίνετε κραδαινόντων, κραδαινέτωσαν
Infinitive κραδαίνειν
Participle MasculineFeminineNeuter
κραδαινων κραδαινοντος κραδαινουσα κραδαινουσης κραδαινον κραδαινοντος
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κραδαίνομαι κραδαίνει, κραδαίνῃ κραδαίνεται
Dual κραδαίνεσθον κραδαίνεσθον
Plural κραδαινόμεθα κραδαίνεσθε κραδαίνονται
SubjunctiveSingular κραδαίνωμαι κραδαίνῃ κραδαίνηται
Dual κραδαίνησθον κραδαίνησθον
Plural κραδαινώμεθα κραδαίνησθε κραδαίνωνται
OptativeSingular κραδαινοίμην κραδαίνοιο κραδαίνοιτο
Dual κραδαίνοισθον κραδαινοίσθην
Plural κραδαινοίμεθα κραδαίνοισθε κραδαίνοιντο
ImperativeSingular κραδαίνου κραδαινέσθω
Dual κραδαίνεσθον κραδαινέσθων
Plural κραδαίνεσθε κραδαινέσθων, κραδαινέσθωσαν
Infinitive κραδαίνεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
κραδαινομενος κραδαινομενου κραδαινομενη κραδαινομενης κραδαινομενον κραδαινομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.


  • ἀλλ’ ἐπὶ ταρίχει τοὺσ λόφουσ κραδαινέτω· (Aristophanes, Acharnians, Episode9)
  • χθόνα δ’ ἐκ πυθμένων αὐταῖσ ῥίζαισ πνεῦμα κραδαίνοι, κῦμα δὲ πόντου τραχεῖ ῥοθίῳ συγχώσειεν τῶν οὐρανίων ἄστρων διόδουσ· (Aeschylus, Prometheus Bound, episode, anapests4)
  • καὶ τοῦτο ἔστιν, ὃ κραδαίνει τε αὐτὴν καὶ σπαράττει τὴν ἐπιφάνειαν, ὅταν πολὺ καὶ βίαιον ἐναποληφθὲν εἴργηται. (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 16, chapter 6 3:3)
  • ἀλλ’ ἀπάνευθε πόνοιο νοῶν φρενὶ πάντα κραδαίνει. (Unknown, Elegy and Iambus, Volume I, , 14)


  1. to agitate


Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool