Ancient Greek-English Dictionary Language

κατηγορέω

ε-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: κατηγορέω

Structure: κατ (Prefix) + ἠγορέ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: a)goreu/w

Sense

  1. to speak against, especially before judges, to accuse, to denounce publicly
  2. to state or bring as a charge against a person, accuse of it
  3. (with accusative of object) to allege in accusation
  4. (passive voice) to be accused

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κατηγόρω κατηγόρεις κατηγόρει
Dual κατηγόρειτον κατηγόρειτον
Plural κατηγόρουμεν κατηγόρειτε κατηγόρουσιν*
SubjunctiveSingular κατηγόρω κατηγόρῃς κατηγόρῃ
Dual κατηγόρητον κατηγόρητον
Plural κατηγόρωμεν κατηγόρητε κατηγόρωσιν*
OptativeSingular κατηγόροιμι κατηγόροις κατηγόροι
Dual κατηγόροιτον κατηγοροίτην
Plural κατηγόροιμεν κατηγόροιτε κατηγόροιεν
ImperativeSingular κατηγο͂ρει κατηγορεῖτω
Dual κατηγόρειτον κατηγορεῖτων
Plural κατηγόρειτε κατηγοροῦντων, κατηγορεῖτωσαν
Infinitive κατηγόρειν
Participle MasculineFeminineNeuter
κατηγορων κατηγορουντος κατηγορουσα κατηγορουσης κατηγορουν κατηγορουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κατηγόρουμαι κατηγόρει, κατηγόρῃ κατηγόρειται
Dual κατηγόρεισθον κατηγόρεισθον
Plural κατηγοροῦμεθα κατηγόρεισθε κατηγόρουνται
SubjunctiveSingular κατηγόρωμαι κατηγόρῃ κατηγόρηται
Dual κατηγόρησθον κατηγόρησθον
Plural κατηγορώμεθα κατηγόρησθε κατηγόρωνται
OptativeSingular κατηγοροίμην κατηγόροιο κατηγόροιτο
Dual κατηγόροισθον κατηγοροίσθην
Plural κατηγοροίμεθα κατηγόροισθε κατηγόροιντο
ImperativeSingular κατηγόρου κατηγορεῖσθω
Dual κατηγόρεισθον κατηγορεῖσθων
Plural κατηγόρεισθε κατηγορεῖσθων, κατηγορεῖσθωσαν
Infinitive κατηγόρεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
κατηγορουμενος κατηγορουμενου κατηγορουμενη κατηγορουμενης κατηγορουμενον κατηγορουμενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • καὶ δὴ καὶ εἴ τισ βούλοιτο τῆσ πόλεωσ κατηγορῆσαι δικαίωσ, τοῦτ’ ἂν μόνον λέγων ὀρθῶσ ἂν κατηγοροῖ, ὡσ ἀεὶ λίαν φιλοικτίρμων ἐστὶ καὶ τοῦ ἥττονοσ θεραπίσ. (Plato, Hippias Major, Hippias Minor, Ion, Menexenus, Cleitophon, Timaeus, Critias, Minos, Epinomis, 69:1)
  • σκόπει γάρ, τί ἂν ἀπολογοῖτο ὁ τοιοῦτοσ ἄνθρωποσ ἐν τούτοισ ληφθείσ, εἰ αὐτοῦ κατηγοροῖ τισ λέγων ὅτι "ὦ παῖδεσ, πολλὰ ὑμᾶσ καὶ κακὰ ὅδε εἴργασται ἀνὴρ καὶ αὐτούσ, καὶ τοὺσ νεωτάτουσ ὑμῶν διαφθείρει τέμνων τε καὶ κάων, καὶ ἰσχναίνων καὶ πνίγων ἀπορεῖν ποιεῖ, πικρότατα πώματα διδοὺσ καὶ πεινῆν καὶ διψῆν ἀναγκάζων, οὐχ ὥσπερ ἐγὼ πολλὰ καὶ ἡδέα καὶ παντοδαπὰ ηὐώχουν ὑμᾶσ· (Plato, Euthydemus, Protagoras, Gorgias, Meno, 455:2)
  • πολλὰ δὲ λέγων ἄν τισ τὰ τότε γενόμενα περὶ ἐκεῖνον τὸν πόλεμον, τῆσ Ἑλλάδοσ οὐδαμῶσ εὐσχήμονα ἂν κατηγοροῖ· (Plato, Laws, book 3 100:1)
  • παρὰ τοσοῦτον ὑπερέσχον οἱ κατήγοροι τἀναντία περὶ τῆσ Ἀδικίασ φιλοσοφοῦντεσ. (Lucian, Bis accusatus sive tribunalia, (no name) 5:5)
  • ἅπαντεσ γὰρ δή που παραγγέλλουσιν οἱ συνταξάμενοι τὰσ τέχνασ, ὅταν πρὸσ οἰκείουσ ὁ ἀγών, σκοπεῖν ὅπωσ μὴ πονηροὶ μηδὲ φιλοπράγμονεσ οἱ κατήγοροι φανήσονται. (Dionysius of Halicarnassus, chapter 243)
  • μᾶλλον δὲ τοῦτο πάντων ἀτοπώτατον, οἱ αὐτοὶ κατήγοροι καὶ δικασταὶ ἦτε. (Lucian, Pro imaginibus, (no name) 15:7)
  • εἰ μὲν τοίνυν φῄσ, ὦ μιαρὸν σὺ θηρίον, τοῦ δήμου προστάξαντοσ ζητήσασαν τὴν βουλὴν περὶ ἐμοῦ ποιήσασθαι τὴν ἀπόφασιν, δεῖξον τὸ ψήφισμα, καὶ τίνεσ ἐγένοντο μου κατήγοροι γενομένησ τῆσ ἀποφάσεωσ, ὥσπερ νῦν ἀμφότερα γέγονε, καὶ ψήφισμα καθ’ ὃ ἐζήτησεν ἡ βουλή, καὶ κατήγοροι χειροτονήσαντοσ τοῦ δήμου, παρ’ ὧν νῦν οἱ δικασταὶ τἀδικήματα πυνθάνονται. (Dinarchus, Speeches, 61:5)

Synonyms

  1. to speak against

  2. to state or bring as a charge against a person

  3. to allege in accusation

  4. to be accused

Related

Derived

Similar forms

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION