Sense

1. distinguishing
2. means of distinguishing or discerning
3. (medicine, of medical diagnosis)
4. power of discernment

Examples

• ταῦτ’ οὖν ἅπαντα πρόσ τε τὰσ διαγνώσεισ τῶν νοσημάτων καὶ τὰσ ἰάσεισ μεγίστην παρεχόμενα χρείαν ὑπερεπήδησε τελέωσ ὁ Ἐρασίστρατοσ καὶ καταφρονεῖν προσεποιήσατο τηλικούτων ἀνδρῶν ὁ μηδὲ τῶν τυχόντων καταφρονῶν ἀλλ’ ἀεὶ φιλοτίμωσ ἀντιλέγων ταῖσ ἤλιθιωτάταισ δόξαισ. (Galen, On the Natural Faculties., B, section 955)
• τί οὖν κωλύει ταῦτα πρῶτα προχειρισαμένουσ ἐπισκέψασθαι τὰσ ἐνεργείασ αὐτῶν, ὅσαι μὲν καὶ πρὸ τῆσ ἀνατομῆσ δῆλαι, τὴν ἐξέτασιν ἐφ’ ἡμῶν αὐτῶν ποιουμένουσ, ὅσαι δ’ ἀμυδρότεραι, τὰ παραπλήσια διαιροῦντασ ἀνθ ρώπῳ ζῷα, οὐχ ὡσ οὐκ ἂν ἱκανῶσ τό γε καθόλου περὶ τῆσ ζητουμένησ δυνάμεωσ καὶ τῶν ἀνομοίων ἐνδειξομένων, ἀλλ’ ὡσ ἵν’ ἅμα τῷ κοινῷ καὶ τὸ ἴδιον ἐφ’ ἡμῶν αὐτῶν ἐγνωκότεσ εἴσ τε τὰσ διαγνώσεισ τῶν νοσημάτων καὶ τὰσ ἰάσεισ εὐπορώτεροι γιγνώμεθα. (Galen, On the Natural Faculties., G, section 28)
• ὁπότε μὲν οὖν ἀπὸ τοῦ κρατίστου γένοιντο αἱ διαγνώσεισ, καὶ καθαιρεθείη τὰ τῶν μεγάλων αὐχήματα σὺν δίκῃ, μέγα τι καὶ θαυμαστὸν ἐφαίνετο εἶναι χρῆμα καὶ ὑπὸ πάντων ἐπῃνεῖτο, ὁπότε δ’ ἀρετὴ φθονηθεῖσα ἀνδρὸσ τὰ κοινὰ εὖ διοικοῦντοσ ἀδίκωσ ἀναιρεθείη, δεινόν τι τοῖσ ἄλλοισ κατεφαίνετο, καὶ οἱ τοῦ ἔθουσ ἄρξαντεσ κατηγοροῦντο. (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 7, chapter 65 4:1)

Similar forms

• διάγνωσιν (40)
• διαγνώσεως (9)
• διάγνωσις (8)
• διαγνώσεσθαι (5)
• διαγνώσεται (3)
• διαγνώσομαι (3)
• διαγνώσεις (3)
• διαγνώσονται (2)
• διαγνώσει (2)
• διαγνῶσιν (2)
• διαγνωστικὴ (2)
• διαγνώσῃ (2)
• διαγνωστέον (2)
• διαγνωστικὸν (1)
• διαγνωσθῇ (1)
• διαγνωσόμεθα (1)
• διαγνώσεσιν (1)
• διαγνωσθεῖσι (1)
• διαγνώσεσθε (1)
• διαγνωστικός (1)
• διάγνωσίν (1)

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary