- ἐν δὲ τῷ δέχεσθαι μέλη ἐκ χειρῶν ἱερέων, καὶ αὐτὸσ ἑστὼσ παῤ ἐσχάρᾳ βωμοῦ κυκλόθεν αὐτοῦ στέφανοσ ἀδελφῶν, ὡσ βλάστημα κέδρου ἐν τῷ Λιβάνῳ. καὶ ἐκύκλωσαν αὐτὸν ὡσ στελέχη φοινίκων. (Septuagint, Liber Sirach 50:12)
(70인역 성경, Liber Sirach 50:12)
- ἢ σῆσ ἔμελλον γῆσ τεμεῖν βλαστήματα πλεύσαντεσ αὖθισ; (Euripides, Hecuba, episode, lyric 5:7)
(에우리피데스, Hecuba, episode, lyric 5:7)
- καὶ τἄλλ’ ὅσα χθὼν καλὰ φέρει βλαστήματα. (Euripides, Helen, episode 4:20)
(에우리피데스, Helen, episode 4:20)
- καὶ τὴν κακίαν δὲ βλάστημα τῆσ ὕλησ γεγονέναι, ἵνα μή, φησί, τὸ θεῖον αἴτιον τῶν κακῶν νομισθείη. (Plutarch, Compendium libri de animae procreatione in Timaeo, section 2 3:1)
(플루타르코스, Compendium libri de animae procreatione in Timaeo, section 2 3:1)
- "σόγκουσ δ’ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐδ’ ὀνομήνω, μυελόεν βλάστημα, καρηκομόωντασ ἀκάνθαισ, βολβίνασ θ’, αἳ Ζῆνοσ Ὀλυμπίου εἰσὶν ἀοιδή, ἃσ ἐν χέρσῳ θρέψε Διὸσ παῖσ ἄσπετοσ ὄμβροσ, λευκοτέρασ χιόνοσ, ἰδέειν ἀμύλοισιν ὁμοίασ τάων φυομένων ἠράσσατο πότνια γαστήρ, ὅτι Νίκανδροσ Μεγαρῆασ βολβοὺσ ἐπαινεῖ. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 2, book 2, chapter 52189)
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 2, book 2, chapter 52189)
- ὡσ γὰρ ὁ γεωργὸσ ἄγριον μὲν ἐκκόπτων βλάστημα καὶ ἀγεννέσ, αὐτόθεν ἀφειδῶσ ἐμβαλὼν τὸ σκαφεῖον ἀνέτρεψε τὴν ῥίζαν ἢ πῦρ προσαγαγὼν ἐπέκαυσεν ἀμπέλῳ δὲ προσιὼν τομῆσ δεομένῃ καὶ μηλέασ ἤ τινοσ ἐλαίασ ἁπτόμενοσ, εὐλαβῶσ ἐπιφέρει τὴν χεῖρα, δεδιὼσ μή τι τοῦ ὑγιαίνοντοσ ἀποτυφλώσῃ· (Plutarch, De vitioso pudore, section 2 3:1)
(플루타르코스, De vitioso pudore, section 2 3:1)
- οὕτωσ ὁ φιλόσοφοσ φθόνον μὲν ἐξαιρῶν νέου ψυχῆσ, ἀγεννὲσ βλάστημα καὶ δυστιθάσευτον, ἢ φιλαργυρίαν ἀώρον, ἢ φιληδονίαν ἐπικόπτων ἀκόλαστον αἱμάσσει καὶ πιέζει καὶ τομὴν ποιεῖ καὶ οὐλὴν βαθεῖαν ὅταν δὲ τρυφερῷ μέρει ψυχῆσ καὶ ἁπαλῷ κολούοντα προσαγάγῃ λόγον, οἱο͂́ν ἐστι τὸ δυσωπούμενον καὶ διατρεπόμενον, εὐλαβεῖται μὴ λάθῃ τούτοισ συναποκόψασ τὸ αἰδούμενον. (Plutarch, De vitioso pudore, section 2 4:1)
(플루타르코스, De vitioso pudore, section 2 4:1)