ἀκινάκης
First declension Noun; Masculine
Transliteration:
Principal Part:
ἀκινάκης
Structure:
ἀκινακ
(Stem)
+
ης
(Ending)
Sense
- a short straight sword
Declension
First declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- καὶ προσελθοῦσα τῷ κανόνι τῆσ κλίνησ, ὃσ ἦν πρὸσ κεφαλῆσ Ὀλοφέρνου, καθεῖλε τὸν ἀκινάκην αὐτοῦ ἀπ̓ αὐτοῦ (Septuagint, Liber Iudith 13:6)
- ἄπαγε, ὦ Σόλων, ὑμῖν ταῦτα γένοιτο τὰ ὠφέλιμα καὶ τερπνά, ἐμὲ δὲ εἴ τισ ὑμῶν τοιοῦτό τι διαθείη, εἴσεται ὡσ οὐ μάτην παρεζώσμεθα τὸν ἀκινάκην. (Lucian, Anacharsis, (no name) 6:4)
- τὸ μέντοι ὁπλοφορεῖν ἀεὶ καὶ ἀκινάκην παρεζῶσθαι περιττὸν ἐν εἰρήνῃ οἰόμεθα εἶναι, καὶ πρόστιμὸν γ’ ἔστιν, ὅστισ ἐν ἄστει σιδηροφοροίη μηδὲν δέον ἢ ὅπλα ἐξενέγκοι εἰσ τὸ δημόσιον. (Lucian, Anacharsis, (no name) 34:6)
- ὁ γάρ Δάνδαμισ ἐν τῇ πρὸσ Σαυρομάτασ συμπλοκῇ, ἀπαχθέντοσ αἰχμαλώτου Ἀμιζώκου τοῦ φίλου αὐτοῦ ‐ μᾶλλον δὲ πρότερον ὀμοῦμαί σοι τὸν ἡμέτερον ὁρ́κον, ἐπεὶ καὶ τοῦτο ἐν ἀρχῇ διωμολογησάμην οὐ μὰ γάρ τὸν Ἄνεμον καὶ τὸν Ἀκινάκην, οὐδὲν πρὸσ σέ, ὦ Μνήσιππε, ψεῦδοσ ἐρῶ περὶ τῶν φίλων τῶν Σκυθῶν ἐγὼ μὲν οὐ πάνυ σου ὀμνύντοσ ἐδεόμην σὺ δ’ ὅμωσ εὖ ποιῶν οὐδένα θεῶν ^ ἐπωμόσω. (Lucian, Toxaris vel amicitia, (no name) 37:2)
- ὁπόταν τοίνυν τὸν Ἄνεμον καὶ τὸν Ἀκινάκην ὀμνύωμεν, ταῦτα ὀμνύομεν ὡσ τὸν μὲν ἄνεμον ζωῆσ αἴτιον ὄντα, τὸν ἀκινάκην δὲ ὅτι ἀποθνήσκειν ποιεῖ. (Lucian, Toxaris vel amicitia, (no name) 37:6)