ἄκαιρος
First/Second declension Adjective;
자동번역
Transliteration:
Principal Part:
ἄκαιρος
Structure:
ἀκαιρ
(Stem)
+
ος
(Ending)
Sense
- ill-timed, unseasonable, inopportune
- importunate
Declension
First/Second declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- ἦν δὲ καὶ πλούσιοσ καὶ καλόσ, ἐν δὲ τῇ δευτέρᾳ καὶ εἰκοστῇ ὁ αὐτὸσ Πτολεμαῖον φησι τὸν δεύτερον Αἰγύπτου βασιλεύσαντα, πάντων σεμνότατον γενόμενον τῶν δυναστῶν καὶ παιδείασ εἴ τινα καὶ ἄλλον καὶ αὐτὸν ἐπιμεληθέντα οὕτωσ ἐξαπατηθῆναι τὴν διάνοιαν καὶ διαφθαρῆναι ὑπὸ τῆσ ἀκαίρου τρυφῆσ ὥστε τὸν πάντα χρόνον ὑπολαβεῖν βιώσεσθαι καὶ λέγειν ὅτι μόνοσ εὑρ́οι τὴν ἀθανασίαν. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 12, book 12, chapter 51 2:3)
- ἔστιν οὖν κενὸσ ἔπαινοσ ὁ τῶν ἑαυτοὺσ ἐπαινεῖν, ὅπωσ ἐπαινεθῶσι, δοκούντων καὶ καταφρονεῖται μάλιστα, φιλοτιμίασ ἕνεκα γίγνεσθαι καὶ δόξησ ἀκαίρου φαινόμενοσ. (Plutarch, De Se Ipsum Citra Invidiam Laudando, section 31)
- κατεσάπη χρόνουσ καὶ τῆσ ἀκαίρου λαλιᾶσ οὐ μεμπτὴν ἔδωκε δίκην, ἵνα δὲ γέλωτα παράσχῃ τοῖσ ἄλλοισ, αὐτὸσ πολὺν χρόνον ἔκλαυσεν. (Plutarch, De liberis educandis, section 14 20:2)
- τοῖσ δὲ δὴ ἐλεύθερα διώκουσιν ἤθη καὶ φεύγουσιν τὸν δούλειον ζυγὸν ὡσ ὂν κακόν, εὐλαβεῖσθαι συμβουλεύοιμ’ ἂν μή ποτε ἀπληστίᾳ ἐλευθερίασ ἀκαίρου τινὸσ εἰσ τὸ τῶν προγόνων νόσημα ἐμπέσωσιν, ὃ διὰ τὴν ἄγαν ἀναρχίαν οἱ τότε ἔπαθον, ἀμέτρῳ ἐλευθερίασ χρώμενοι ἔρωτι. (Plato, Epistles, Letter 8 18:1)
- οὕτω δὴ διαβαλὼν εἰσ Κέρκυραν, ὅπου τὸ ναυτικὸν ἦν, ἐξίστατο μὲν Κικέρωνι τῆσ ἀρχῆσ ὡσ ὑπατικῷ στρατηγικόσ, οὐ δεξαμένου δὲ Κικέρωνοσ, ἀλλ’ ἀπαίροντοσ εἰσ Ἰταλίαν, ἰδὼν τὸν Πομπήϊον ὑπ’ αὐθαδείασ καὶ φρονήματοσ ἀκαίρου βουλόμενον κολάζειν τοὺσ ἀποπλέοντασ, πρώτῳ δὲ μέλλοντα τῷ Κικέρωνι προσφέρειν τὰσ χεῖρασ, ἐνουθέτησεν ἰδίᾳ καὶ κατεπράϋνεν, ὥστε τὸν Κικέρωνα περισῶσαι σαφῶσ ἐκ θανάτου καὶ τοῖσ ἄλλοισ ἄδειαν παρασχεῖν. (Plutarch, Cato the Younger, chapter 55 3:1)
