Sense

1. an inhabitant of Phocis; a Phocian

Examples

• οὓσ δ’ ἐν δόμοισιν ἔλιφ’ ὅτ’ ἐσ Τροίαν ἔπλει, ἄρσενά τ’ Ὀρέστην θῆλύ τ’ Ἠλέκτρασ θάλοσ, τὸν μὲν πατρὸσ γεραιὸσ ἐκκλέπτει τροφεὺσ μέλλοντ’ Ὀρέστην χερὸσ ὑπ’ Αἰγίσθου θανεῖν Στροφίῳ τ’ ἔδωκε Φωκέων ἐσ γῆν τρέφειν· (Euripides, episode 1:6)
• Πυλάδησ μὲν οὖν κόρην τε καὶ δάμαρτ’ ἔχων Ἀχαιίδοσ γῆσ οἴκαδ’ ἐσπορευέτω, καὶ τὸν λόγῳ σὸν πενθερὸν κομιζέτω Φωκέων ἐσ αἰᾶν καὶ δότω πλούτου βάροσ· (Euripides, episode, anapests 5:6)
• καὶ δειλίαν γὰρ καὶ κάκην κεκτήσομαι Ἄργει τε Φωκέων τ’ ἐν πολυπτύχῳ χθονί, δόξω δὲ τοῖσ πολλοῖσι ‐ πολλοὶ γὰρ κακοί ‐ προδοὺσ σεσῷσθαί σ’ αὐτὸσ εἰσ οἴκουσ μόνοσ ἢ καὶ φονεύσασ ἐπὶ νοσοῦσι δώμασι ῥάψαι μόρον σοι σῆσ τυραννίδοσ χάριν, ἔγκληρον ὡσ δὴ σὴν κασιγνήτην γαμῶν. (Euripides, Iphigenia in Tauris, episode, lyric 1:19)
• ἀλλ’ εἰσορῶ γὰρ τόνδε φίλτατον βροτῶν Πυλάδην δρόμῳ στείχοντα Φωκέων ἄπο, ἡδεῖαν ὄψιν· (Euripides, episode, iambic 22:1)
• οὐ προσήκομεν κολάζειν τοῖσδε, Φωκέων δὲ γῇ. (Euripides, episode, trochees 1:12)

Similar forms

• Φωκέων (215)
• Φωκεῖς (137)
• Φωκέας (121)
• Φωκεῦσι (47)
• Φωκεῦσιν (38)
• Φωκέες (18)
• Φωκέως (14)
• Φωκεὺς (9)
• Φωκεύς (6)
• Φωκέα (5)
• Φωκείων (1)
• Φωκεῦσί (1)
• Φῶκε (1)
• Φωκεῦσίν (1)
• Φωκέος (1)
• Φωκέων> (1)
• Φωκεῖ (1)

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary