- Greek-English Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

Αἰτωλός?

Second declension Noun; Masculine Transliteration: Aitōlos

Principal Part: Αἰτωλός Αἰτωλοῦ

Structure: Αἰτωλ (Stem) + ος (Ending)

Sense

  1. an inhabitant of Aetolia; an Aetolian

Declension

Second declension

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • Φιλίππου δὲ καταλαβόντος Ἐλάτειαν καὶ Κυτίνιον καὶ πρέσβεις πέμψαντος εἰς Θήβας Θετταλῶν Αἰνιάνων Αἰτωλῶν Δολόπων Φθιωτῶν, Ἀθηναίων δὲ κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον πρέσβεις ἀποστειλάντων τοὺς περὶ Δημοσθένη, τούτοις συμμαχεῖν ἐψηφίσαντο. (Dionysius of Halicarnassus, Ad Ammaeum, chapter 11 3:5)
  • καὶ ἡμεῖς, ὦ ἄνδρες Αἰτωλοί, πρέσβεις. (Dionysius of Halicarnassus, De Dinarcho, chapter 11 4:7)
  • οὗτος καθεστώσης τῆς ὀλιγαρχίας ὑπὸ τῶν Ἀθήνηθεν φυγάδων εἴρηται δεομένων τοὺς Αἰτωλοὺς αὑτοῖς βοηθεῖν, ἐπεὶ καὶ ὁ Κάσσανδρος αὐτοῖς ἐλευθέροις οὖσιν ἐπεχείρει, ὡς ἐν αὐτῷ τῷ λόγῳ γίγνεται τοῦτο δῆλον. (Dionysius of Halicarnassus, De Dinarcho, chapter 11 4:8)
  • ἐπεὶ δὲ δαίμων κάρτος Αἰτωλοῖς ὄρεξεν, θάπτομεν οὓς κατέπε- φνεν σῦς ἐριβρύχας ἐπαΐσσων βίᾳ, Ἀγκαῖον ἐμῶν τ Ἀγέλαον φ[έρτ]ατον κεδνῶν ἀδελφεῶν, οὓς τέ]κεν ἐν μεγάροις πατρὸ]ς Ἀλθαία περικλειτοῖσιν Οἰνέος: (Bacchylides, , epinicians, ode 5 9:2)
  • πορθήσεθ ἡβήσαντες Ἰσμηνοῦ πόλιν, πατέρων θανόντων ἐκδικάζοντες φόνον, σύ τ ἀντὶ πατρός, Αἰγιαλεῦ, στρατηλάτης νέος καταστάς, παῖς τ ἀπ Αἰτωλῶν μολὼν Τυδέως, ὃν ὠνόμαζε Διομήδην πατήρ. (Euripides, Suppliants, episode 1:10)
  • Ἀρίσταιχμος γὰρ ἡμῶν ἡγεῖτο Αἰτωλὸς ἀκοντιστὴς ἄριστος, ἐγὼ δὲ ἐχιλιάρχουν ἔτι. (Lucian, Dialogi meretricii, 2:5)
  • ὁ στρατιώτης ὁ Αἰτωλὸς ὁ μέγας ὁ Κροκάλης ἐρῶν ἐρράπισέ με αὐλοῦσαν εὑρὼν παρὰ τῇ Κροκάλῃ ὑπὸ τοῦ ἀντεραστοῦ αὐτοῦ Γόργου μεμισθωμένην καὶ τούς τε αὐλούς μου συνέτριψε καὶ τὴν τράπεζαν μεταξὺ δειπνούντων ἀνέτρεψε καὶ τὸν κρατῆρα ἐξέχεεν ἐπεισπαίσας: (Lucian, Dialogi meretricii, 1:2)
  • ὅτι δὲ ἦν τις περὶ αὐτοὺς δόξα παρὰ τοῖς Σικελιώταις Ἀλέξανδρος ὁ Αἰτωλὸς ὁ τραγῳδοδιδάσκαλος ποιήσας ἐλεγεῖον τρόπον τοῦτον δηλοῖ: (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 15, book 15, chapter 56 1:3)
  • "Οἰνέως δ ἐγένετο Αἰτωλός. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 2, book 2 2:5)
  • τὴν δ οὐχὶ Θηβῶν, ἀλλ ὅλης τῆς Ἑλλάδος Σφίγγα περικρατοῦσαν, ὁ Αἰτωλὸς ὅστις ἐπὶ πέτρας καθήμενος, ὥσπερ ἡ παλαιά, τὰ σώμαθ ἡμῶν πάντ ἀναρπάσας φέρει, κοὐκ ἔχω μάχεσθαι Αἰτωλικὸν γὰρ ἁρπάσαι τὰ τῶν πέλας, νῦν δὲ καὶ τὰ πόρρω: (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 6, book 6, chapter 63 1:5)

Synonyms

  1. an inhabitant of Aetolia

Related

명사

형용사

동사

부사

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION