Athenaeus, The Deipnosophists, Book 15, book 15, chapter 9 4:

ἢ ὁ Ἔρωσ αὐτὸσ οὐκ ἐῶν καθ’ αὑτοῦ στεφανοῦσθαι καὶ ἀνακηρύττεσθαι τῶν μὲν τὸν στέφανον περιαιρεῖ,2 τοῖσ δὲ λοιποῖσ ἐνδίδωσιν αἴσθησιν μηνύων ὅτι ἡττῶνται ὑπὸ αὐτοῦ· δι’ ὃ ἐρᾶν οἱ λοιποὶ τοὺσ τοιούτουσ φασίν. ἢ ὅτι λύεται μὲν πᾶν τὸ δεδεμένον,1 ὁ δὲ ἔρωσ στεφανουμένων τινῶν δεσμόσ ἐστιν οὐθένεσ γὰρ ἄλλοι τῶν δεδεμένων περὶ τὸ στεφανοῦσθαι σπουδάζουσιν πλὴν οἱ ἐρῶντεσ̓, τὴν τοῦ στεφάνου δὴ λύσιν σημεῖον τοῦ περὶ τὸν ἔρωτα δεσμοῦ νομίζοντεσ ἐρᾶν φασιν τοὺσ τοιούτουσ; ἢ διὰ τὸ πολλάκισ τοὺσ ἐρῶντασ διὰ τὴν πτοίησιν, ὡσ ἐοίκεν,4 στεφανουμένουσ περιρρεῖν αὑτῶν τὸν στέφανον, ἀντιστρέφομεν τῇ ὑπονοίᾳ τὸ πάθοσ, ὡσ οὐκ ἄν ποτε τοῦ στεφάνου περιρρέοντοσ εἰ μὴ ἤρων;