Athenaeus, The Deipnosophists, Book 2, book 2, chapter 44

ἐρέβινθοι. Κρώβυλοσ· φαγόντεσ χλωρὸν ἐρέβινθόν τινα ἐκοττάβιζον, κενὸν ὅλωσ. β. τράγημα δέ ἐστιν πιθήκου τοῦτο δήπου δυστυχοῦσ. Ὅμηροσ· θρώσκουσιν κύαμοι μελανόχροεσ ἢ ἐρέβινθοι. Ξενοφάνησ ὁ Κολοφώνιοσ ἐν παρῳδίαισ· πὰρ πυρὶ χρὴ τοιαῦτα λέγειν χειμῶνοσ ἐν ὡρ́ῃ ἐν κλίνῃ μαλακῇ κατακείμενον, ἔμπλεον ὄντα, πίνοντα γλυκὺν οἶνον, ὑποτρώγοντ’ ἐρεβίνθουσ· τίσ πόθεν εἶσ ἀνδρῶν, πόσα τοι ἔτη ἐστί, φέριστε; πηλίκοσ ἦσθ’ ὅθ’ ὁ Μῆδοσ ἀφίκετο;