Athenaeus, The Deipnosophists, Book 2, book 2, chapter 41

(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 2, book 2, chapter 41)

ὅτι Ποντικῶν καλουμένων καρύων, ἃ λόπιμά τινεσ ὀνομάζουσι, μνημονεύει Νίκανδροσ. μῶναξ δὲ καὶ Τιμαχίδασ ἐν Γλώσσαισ Διὸσ βάλανόν φησι καλεῖσθαι τὸ Ποντικὸν κάρυον. ̔ Ἡρακλείδησ δὲ ὁ Ταραντῖνοσ ζητεῖ πότερον προπαρατίθεσθαι δεῖ τὰ τραγήματα, καθάπερ ἔν τισι τόποισ τῶν κατὰ τὴν Ἀσίαν καὶ τὴν Ἑλλάδα γίνεται ἢ οὔ, ἀλλὰ μετὰ τὸ δεῖπνον. ἐὰν μὲν οὖν μετὰ τὸ δεῖπνον, συμβαίνει πλείονοσ τροφῆσ κειμένησ ἐν τῇ κοιλίᾳ καὶ τοῖσ ἐντέροισ τὰ ἐπεισφερόμενα κάρυα, χάριν τῆσ πρὸσ τὸ πίνειν ὁρμῆσ ἐμπλεκόμενα τοῖσ σιτίοισ, ἐμπνευματώσεισ καὶ φθορὰσ τῆσ τροφῆσ παρασκευάζειν διὰ τὸ παρακολουθοῦν αὐτοῖσ ἐπιπολαστικὸν φύσει καὶ δυσκατέργαστον· ἐξ ὧν ἀπεψίαι γίνονται καὶ κοιλίασ καταφοραί.

"τρόφιμα μέν ἐστι καὶ εὐκοίλια, θερμαντικὰ δὲ διὰ τὸ ἔχειν κεγχρῶδέσ τι. "λυπεῖ δ’ ἧττον τὰ χλωρὰ τῶν ξηρῶν καὶ τὰ βεβρεγμένα τῶν ἀβρόχων καὶ τὰ πεφρυγμένα τῶν ὠμῶν. τὰ δὲ Ἡρακλεωτικά, καλούμενα δὲ Διὸσ βάλανοι, τρέφει μὲν οὐχ ὁμοίωσ τοῖσ ἀμυγδάλοισ, ἔχει δέ τι κεγχρῶδεσ καὶ ἐπιπολαστικὸν πλείω δὲ βρωθέντα βαρύνει τὴν κεφαλήν, ἧττον δ’ ἐνοχλεῖ καὶ τούτων τὰ χλωρὰ τῶν ξηρῶν, τὰ δὲ Περσικὰ κεφαλαλγικὰ μέν ἐστιν οὐχ ἧττον τῶν Διὸσ βαλάνων, τρέφει δὲ μᾶλλον φάρυγγα τραχύνει καὶ στόμα, ὀπτηθέντα δὲ ἀλυπότερα γίνεται· "διαχωρεῖ δὲ μάλιστα τῶν καρύων ἐσθιόμενα μετὰ μέλιτοσ, τὰ δὲ πλατέα φυσωδέστερά ἐστιν, ἀλυπότερα δὲ τὰ ἑφθὰ τῶν ὠμῶν καὶ πεφρυγμένων, τὰ δὲ πεφρυγμένα τῶν ὠμῶν. Φυλότιμοσ δὲ ἐν τοῖσ περὶ τροφῆσ φησι·

"τὸ πλατὺ καὶ τὸ καλούμενον Σαρδιανὸν δυσκατέργαστά ἐστιν ὠμὰ πάντα καὶ δυσδιάλυτα, κατεχόμενα ὑπὸ τοῦ φλέγματοσ ἐν τῇ κοιλίᾳ, καὶ στρυφνότητα ἔχοντα, τὸ δὲ Ποντικὸν λιπαρὸν καὶ δυσκατέργαστον. "τὸ δὲ ἀμύγδαλον ἧττον δυσκατέργαστον φαγόντεσ οὖν πλείονα οὐκ ἐνοχλούμεθα λιπαρώτερά τε φαίνεται καὶ ἀναδίδωσι χυμὸν γλυκὺν καὶ λιπαρόν. "τὰ βασιλικὰ κεφαλαλγῆ ἐστι καὶ ἐπιπολαστικά.

τούτων δὲ τὰ ἁπαλὰ ἔτι καὶ λελευκασμένα εὐχυλότερα καὶ κρείττονα ὑπάρχει, τὰ δ’ ἐν τοῖσ ἰπνοῖσ φρυγόμενα ὀλιγότροφα. "τὰ δὲ ἀμύγδαλά ἐστιν οὐρητικὰ καὶ λεπτυντικὰ καὶ καθαρτικὰ καὶ ὀλιγότροφα. "τῶν μέντοι χλωρῶν κακοχύλων ὄντων καὶ ἀτροφωτέρων πολὺ μᾶλλον φυσωδέστερα καὶ ἐπιπολαστικώτερά ἐστι τὰ ξηρά. τὰ δὲ ἁπαλὰ καὶ πλήρη καὶ λελευκασμένα γαλακτώδη ὄντα εὐχυλότερά ἐστι. "τῶν δὲ ξηρῶν τὰ Θάσια καὶ Κύπρια ἁπαλὰ ὄντα εὐεκκριτώτερά ἐστι. "τὰ δὲ Ποντικὰ κάρυα κεφαλαλγῆ, ἧττον δὲ ἐπιπολαστικὰ τῶν βασιλικῶν.

SEARCH

MENU NAVIGATION