Aristides, Aelius, Orationes, Πρὸσ Λεπτίνην ὑπὲρ ἀτελείας 91:

ἀλλ’ ἐπειδὴ τούτου τυχεῖν οὐχ οἱο͂́ν τε μὴ παρόντοσ ἐκείνου, δεῖ δή που καὶ ἀμφοτέρων ἡμῖν, ἵνα μὴ θάτερον ζητοῦντεσ οὐ τοῦτο μόνον, ἀλλὰ καὶ τὸ πᾶν ἀπολέσωμεν· ἐπειδὴ τὸ εὖ ποιεῖν τε καὶ πάσχειν, εἰ καὶ ἀλλήλων καθάπαξ διῄρηται, ἀλλὰ καὶ ἀλλήλων ἐξ ἀνάγκησ ὃν ἔφην τρόπον ἐξῆπται. ἐγὼ δὲ καὶ τοῦτο λέγω· ὡσ εἰ μὲν εὖ ποιοῦντεσ οὐκ εὖ πάσχειν ἐμέλλομεν, οὐδ’ οὕτωσ ἂν τὸ εὖ ποιεῖν ὑπὸ μεγαλοψυχίασ ἔδει παρεῖναι, ἱκανὸν νομίζοντασ κέρδοσ τὴν παρὰ τῶν εὖ πασχόντων αἰδῶ τε καὶ χάριν.