Aristides, Aelius, Orationes, Ὑπὲρ τῆσ πρὸσ Ἀθηναίουσ εἰρήνης 4:

(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ὑπὲρ τῆσ πρὸσ Ἀθηναίουσ εἰρήνης 4:)

οἵ τε γὰρ δρῶντεσ Λακεδαιμόνιοι καὶ οὐκ Ἀθηναῖοι οἵ τε πάσχοντεσ Ἀθηναῖοι καὶ οὐ Σκιωναῖοι, ὧν οὐδὲ τοὔνομα πολλοῖσ γνώριμον. ἔπειτα καὶ οὗτοί μοι δοκοῦσιν ἡμῶν γε κρατήσαντεσ οὐδὲν ἂν πλέον ζητῆσαι, ἀλλ’ αἰσχυνθέντεσ ἂν τὸ σχῆμα καὶ τὰσ ἀρετὰσ ἐνταῦθά που στῆναι. ἴσμεν δ’ ὅτι καὶ τοὺσ ἐκ Πύλου τρόπον τινὰ ᾐσχύνθησαν. μὴ τοίνυν ἀνθ’ ὅτων αὐτοὺσ τιμωρήσεσθε σκοπεῖτε, ἀλλ’ οὕστινασ ὄντασ καὶ τίνεσ ὄντεσ αὐτοὶ καὶ τὸ μέτρον τῆσ τιμωρίασ. ἔξεστι νῦν Αἰγινήταισ κομίσασθαι τὴν ἑαυτῶν· ἀλλ’ ἐὰν ἡμεῖσ Ἀθηναίουσ αὐτοὺσ μὲν διαφθείρωμεν, τὴν δὲ πόλιν κατασκάψωμεν, οὐδ’ αὐτοῖσ ἡμῖν βουληθεῖσι μεταγνῶναι πλέον οὐδ’ ὁτιοῦν λείπεται. πάντων δ’ ἥκιστα ἔγωγε ᾤμην ἐγχωρεῖν τοῖσ μεμφομένοισ τοὺσ Ἀθηναίουσ ταῦτα εἰσηγεῖσθαι. εἰ μὲν γὰρ δικαίωσ αὐτοῖσ πεποίηται, τί μέμφονται; εἰ δ’ οὐ μέτρια ἐποίουν, πῶσ ὑμῖν γε καλὸν τοσοῦτον παρελθεῖν ἀναλγησίᾳ; οἶμαι γὰρ, ἂν μὲν αὐτῶν φείσησθε, ἔργῳ τὰσ κατηγορίασ βεβαιώσειν καὶ δείξειν ὁποίουσ τινὰσ εἶναι χρῆν περὶ τοὺσ Ἕλληνασ, ἂν δ’ ἀνέλητε, κάλλιστα ὑπὲρ αὐτῶν ἀπολογήσεσθε. ὥσπερ γὰρ ἐν τοῖσ ἄθλοισ οἱ νικήσαντεσ φέρονται τοὔνομα, οὕτωσ ὑμεῖσ, ἂν ὑπερβάλησθε τὴν ἐκείνων εὐχέρειαν, αὐτοὶ τῆσ ἀδοξίασ κληρονομήσετε. οὕτωσ ἐπεξιόντεσ μὲν ἀφίετε αἰτίασ αὐτοὺσ, συγγνόντεσ δὲ ἐλέγχετε. καὶ μὴν οὐδ’ ἐκεῖνό γε δεῖ λαθεῖν ὑμᾶσ, ὅτι νῦν μὲν πρὸσ ὀργὴν ὧν ἐγκαλοῦσιν ἡδέωσ ἂν αὐτοὺσ ὁτιοῦν παθόντασ ἴδοιεν οἱ Ἕλληνεσ, χρόνου δ’ ἐγγενομένου καὶ λογισμῷ τὸ πρᾶγμα λαβόντεσ τοῖσ μὲν συναλγήσουσιν, ὑμῖν δὲ μέμψονται. πολλαὶ δὲ μεταβολαὶ τῶν πραγμάτων· ἃ χρὴ προσκοπεῖν καὶ νομίζειν τοὺσ προφέροντασ ἐκείνοισ τὰ Μηλίων ἢ Σκιωναίων πάθη καὶ ὑμῖν προφέρειν τὰ Πλαταιέων. ἀλλ’ οὔθ’ ἃ τοῦ πολέμου τοῦ συνεχοῦσ ἦν, ταῦτ’ ἐπὶ τῷ τέλει καὶ ἡνίκ’ ἔξεστι πεπαῦσθαι πράξασι τὴν ἴσην ἔχει συγγνώμην, οὔθ’ ὡσ πλεῖστα δή που τὰ τοιαῦτα γίγνεσθαι καλὸν, ἀλλ’ ἐξ ἀρχῆσ μηδὲν αὐτῶν συμβῆναι.

상위

Aristides, Aelius (아리스티데스, 아일리오스)

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION