헬라어 문장 검색 - ΑριστίΟρατιον́14́0́011́

(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ῥώμησ ἐγκώμιον 11:)

ὥστε μᾶλλον μὲν ἐκεῖνον εἰδέναι νομίζουσιν ἃ πράττουσιν ἢ σφᾶσ αὐτοὺσ, μᾶλλον δὲ δεδίασι καὶ αἰδοῦνται ἢ τὸν δεσπότην ἄν τισ τὸν αὑτοῦ παρόντα καὶ ἐφεστηκότα καὶ κελεύοντα. οὐδεὶσ δὲ ἐφ’ ἑαυτῷ τηλικοῦτον φρονεῖ, ὅστισ τοὔνομα ἀκούσασ μόνον οἱο͂́σ τ’ ἐστὶν ἀτρεμεῖν, ἀλλ’ ἀναστὰσ ὑμνεῖ καὶ σέβει καὶ συνεύχεται διπλῆν εὐχὴν, τὴν μὲν ὑπὲρ αὑτοῦ τοῖσ θεοῖσ, τὴν δὲ αὐτῷ ἐκείνῳ περὶ τῶν ἑαυτοῦ. εἰ δέ τι καὶ μικρὸν ἐνδοῖεν περὶ δίκασ τε καὶ ἀξιώσεισ, ἢ κοινὰσ ἢ ἰδίασ τῶν ἀρχομένων, εἴ τινεσ ἄρα ἄξιοι εἰε͂ν, ὡσ ἐκεῖνον ἐκπέμπουσιν εὐθὺσ ἐρωτῶντεσ τί δεῖ ποιεῖν, καὶ μένουσιν ἔσ τ’ ἂν ἀποσημήνῃ, οὐχ ἧττον ἢ διδάσκαλον χορόσ. ὥστε οὐδὲν δεῖ φθείρεσθαι περιιόντα τὴν ἀρχὴν ἅπασαν, οὐδ’ ἄλλοτε ἐν ἄλλοισ γιγνόμενον τὸ καθ’ ἕκαστον βεβαιοῦσθαι, ὁπότε σφίσι τὴν γῆν πατοίη· ἀλλ’ εὐμάρεια πολλὴ καθημένῳ πᾶσαν ἄγειν τὴν οἰκουμένην δι’ ἐπιστολῆσ. αἱ δὲ μικρὸν φθάνουσι γραφεῖσαι καὶ πάρεισιν ὥσπερ ὑπὸ πτηνῶν φερόμεναι. ὃ δὲ πάντων ἄξιον ἄγασθαί τε καὶ θαυμάζειν καὶ χάριν ἐκτίνειν καὶ λόγῳ καὶ ἔργῳ, τοῦτο νῦν εἰρήσεται. τοσαύτην μὲν γὰρ ἔχοντεσ τὴν ἀρχὴν, οὕτω δ’ ἐγκρατῶσ καὶ κατὰ πολλὴν ἐξουσίαν ἄρχοντεσ, ἐκεῖνο καὶ πολὺ μάλιστα νενικήκατε, ὃ παντελῶσ ὑμῶν ἐστιν ἴδιον· μόνοι γὰρ τῶν πώποτε ἐλευθέρων ἄρχετε, καὶ οὐ Καρία δέδοται Τισσαφέρνει, οὐδὲ Φρυγία Φαρναβάζῳ, οὐδὲ Αἴγυπτοσ ἑτέρῳ, οὐδ’ ὥσπερ οἶκοσ τοῦ δεῖνοσ ἀκούει τὸ ἔθνοσ, ὅτῳ παρεδόθη δουλεύειν, οὐδὲ αὐτῷ ὄντι ἐλευθέρῳ, ἀλλ’ ὥσπερ οἱ ἐν ταῖσ κατὰ μίαν πόλεσιν, οὕτω καὶ ὑμεῖσ ὥσπερ ἐν μιᾷ πόλει πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ πολιτευόμενοι τοὺσ ἄρχοντασ καθίστατε ἐπ’ αὐτοῖσ, οἱο͂ν ἐξ ἀρχαιρεσιῶν ἐπὶ προστασίᾳ καὶ προνοίᾳ τῶν ἀρχομένων, οὐκ ἐπὶ τῷ δεσπότασ εἶναι. ὥστε ὑποχωρεῖ μὲν ἄρχων ἄρχοντι, ὅταν αὐτοῦ ὁ χρόνοσ ἐξήκῃ, καὶ οὐδ’ ἂν ἀπαντήσειε ῥᾳδίωσ· τοσοῦτον ἀπέχει τοῦ διενεχθῆναι ἄγαν, ὡσ αὐτοῦ τῆσ χώρασ οὔσησ.

MENU NAVIGATION

호흡부호 보기

강세부호 보기

장단부호 보기

작은 Iota 보기

모든 부호 보기

Ancient Greek Text

Aristides, Aelius, Orationes, Ῥώμησ ἐγκώμιον 11:

(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ῥώμησ ἐγκώμιον 11:)

상위

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION