Sense

1. to pay a price, that is, as a penalty: - be punished with (whereas τίω ‎(tíō) means to pay honor).

Examples

• καὶ τίνει ταύτην δίκην, ὡσ μὲν λέγουσιν, ὅτι θεοῖσ ἄνθρωποσ ὢν κοινῆσ τραπέζησ ἀξίωμ’ ἔχων ἴσον, ἀκόλαστον ἔσχε γλῶσσαν, αἰσχίστην νόσον. (Euripides, episode 1:3)
• ἔπειτα δ’ ἱκέτησ δαιμόνων ἀφιγμένοσ γῇ τῇδε κἀμοὶ δασμὸν οὐ σμικρὸν τίνει. (Sophocles, Oedipus at Colonus, episode 2:10)
• τίνει δὲ ταύτην τὴν δίκην διὰ τὴν Ἀσωποῦ θυγατέρα Αἴγιναν· (Apollodorus, Library and Epitome, book 1, chapter 9 3:5)
• καὶ καυχώμενον ὡσ Ἥρᾳ μιγέντα ἐνέδησε τροχῷ, ὑφ’ οὗ φερόμενοσ διὰ πνευμάτων ἐν αἰθέρι ταύτην τίνει δίκην. (Apollodorus, Library and Epitome, book E, chapter 1 35:2)
• δημοκράντου δ’ ἀρᾶσ τίνει χρέοσ. (Aeschylus, Agamemnon, choral, antistrophe 3 1:2)

Similar forms

• τινα (4029)
• τινες (2256)
• τινὰ (2164)
• τινος (1961)
• τινας (1574)
• τινὸς (1221)
• τίνα (1090)
• τινὲς (1002)
• τινὰς (1001)
• τινι (950)
• τίνος (825)
• τινὶ (778)
• τινων (614)
• τιν (573)
• τίνι (479)
• τίνες (449)
• τινῶν (445)
• τινά (339)
• τίνας (296)
• τίν (264)
• τίνων (259)
• τινές (256)
• τινός (211)
• τινάς (128)
• τινί (108)
• τὶν (37)
• τινε (15)
• τινὲ (9)
• τίνει (7)
• τίνε (3)
• τίνοι (3)
• τινών (2)
• τιν[α (1)
• ͅτίνα (1)
• τινάσ̓ (1)
• τινο (1)
• <τινὸσ> (1)
• [τινῶ]ν (1)
• τι[να] (1)
• 1τινες (1)
• τινί‧ (1)
• τινὰ· (1)
• τινᾶν (1)
• [τινες (1)
• τίνω (1)
• τίνων> (1)
• τι<να> (1)
• τ[ίνασ] (1)
• τίνῃς (1)
• [τίνι (1)
• τ[ίνοσ] (1)
• [τίνων (1)
• τινα‧ (1)
• [τινεσ] (1)
• τινι‧ (1)
• <τινα> (1)
• [τινα] (1)
• τινοσ‧ (1)
• 3τίνα (1)
• τίνετ (1)
• 3τίνι (1)
• τἰνος (1)
• <τιν (1)
• τινά· (1)
• τινέ (1)
• τινεσ] (1)
• τίνῳ (1)
• τινων> (1)

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary