Ancient Greek-English Dictionary Language


Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ποιμαίνω

Structure: ποιμαίν (Stem) + ω (Ending)

Etym.: poimh/n


  1. to be shepherd, to tend, to roam the pastures
  2. has been traversed
  3. to tend, cherish, mind
  4. to beguile, to deceive


Present tense

1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ποιμαίνω ποιμαίνεις ποιμαίνει
Dual ποιμαίνετον ποιμαίνετον
Plural ποιμαίνομεν ποιμαίνετε ποιμαίνουσιν*
SubjunctiveSingular ποιμαίνω ποιμαίνῃς ποιμαίνῃ
Dual ποιμαίνητον ποιμαίνητον
Plural ποιμαίνωμεν ποιμαίνητε ποιμαίνωσιν*
OptativeSingular ποιμαίνοιμι ποιμαίνοις ποιμαίνοι
Dual ποιμαίνοιτον ποιμαινοίτην
Plural ποιμαίνοιμεν ποιμαίνοιτε ποιμαίνοιεν
ImperativeSingular ποίμαινε ποιμαινέτω
Dual ποιμαίνετον ποιμαινέτων
Plural ποιμαίνετε ποιμαινόντων, ποιμαινέτωσαν
Infinitive ποιμαίνειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ποιμαινων ποιμαινοντος ποιμαινουσα ποιμαινουσης ποιμαινον ποιμαινοντος
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ποιμαίνομαι ποιμαίνει, ποιμαίνῃ ποιμαίνεται
Dual ποιμαίνεσθον ποιμαίνεσθον
Plural ποιμαινόμεθα ποιμαίνεσθε ποιμαίνονται
SubjunctiveSingular ποιμαίνωμαι ποιμαίνῃ ποιμαίνηται
Dual ποιμαίνησθον ποιμαίνησθον
Plural ποιμαινώμεθα ποιμαίνησθε ποιμαίνωνται
OptativeSingular ποιμαινοίμην ποιμαίνοιο ποιμαίνοιτο
Dual ποιμαίνοισθον ποιμαινοίσθην
Plural ποιμαινοίμεθα ποιμαίνοισθε ποιμαίνοιντο
ImperativeSingular ποιμαίνου ποιμαινέσθω
Dual ποιμαίνεσθον ποιμαινέσθων
Plural ποιμαίνεσθε ποιμαινέσθων, ποιμαινέσθωσαν
Infinitive ποιμαίνεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ποιμαινομενος ποιμαινομενου ποιμαινομενη ποιμαινομενης ποιμαινομενον ποιμαινομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.


  • καὶ εἶπεν Ἰσραὴλ πρὸσ Ἰωσήφ. οὐχὶ οἱ ἀδελφοί σου ποιμαίνουσιν εἰσ Συχέμ̣ δεῦρο ἀποστείλω σε πρὸσ αὐτούσ. εἶπε δὲ αὐτῷ. ἰδοὺ ἐγώ. (Septuagint, Liber Genesis 37:13)
  • καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸσ Ἰεσσαί. ἐκλελοίπασι τὰ παιδάρια̣ καὶ εἶπεν. ἔτι ὁ μικρὸσ ἰδοὺ ποιμαίνει ἐν τῷ ποιμνίῳ. καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸσ Ἰεσσαί. ἀπόστειλον καὶ λαβὲ αὐτόν, ὅτι οὐ μὴ κατακλιθῶμεν ἕωσ τοῦ ἐλθεῖν αὐτόν. (Septuagint, Liber I Samuelis 16:11)
  • ἐν πᾶσιν, οἷσ διῆλθον ἐν παντὶ Ἰσραήλ, εἰ λαλῶν ἐλάλησα πρὸσ μίαν φυλὴν τοῦ Ἰσραήλ, ᾧ ἐνετειλάμην ποιμαίνειν τὸν λαόν μου Ἰσραὴλ λέγων. ἱνατί οὐκ ᾠκοδομήκατέ μοι οἶκον κέδρινον̣ (Septuagint, Liber II Samuelis 7:7)
  • ἐν πᾶσιν, οἷσ διῆλθον ἐν παντὶ Ἰσραήλ. εἰ λαλῶν ἐλάλησα πρὸσ μίαν φυλὴν τοῦ Ἰσραήλ, οἷσ ἐνετειλάμην τοῦ ποιμαίνειν τὸν λαόν μου λέγων, ὅτι οὐκ ᾠκοδομήσατέ μοι οἶκον κέδρινον. (Septuagint, Liber I Paralipomenon 17:6)
  • Ψαλμὸσ τῷ Δαυί̈δ. ‐ ̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν ΚΥΡΙΟΣ ποιμαίνει με καὶ οὐδέν με ὑστερήσει. (Septuagint, Liber Psalmorum 22:1)


  1. to be shepherd

  2. has been traversed

  3. to tend

  4. to beguile


Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool