Ancient Greek-English Dictionary Language


Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: μενεαίνω

Structure: μενεαίν (Stem) + ω (Ending)

Etym.: only in pres.


  1. to desire earnestly or eagerly, to be bent on doing, to long for
  2. to be angry, rage, he struggled


Present tense

1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular μενεαίνω μενεαίνεις μενεαίνει
Dual μενεαίνετον μενεαίνετον
Plural μενεαίνομεν μενεαίνετε μενεαίνουσιν*
SubjunctiveSingular μενεαίνω μενεαίνῃς μενεαίνῃ
Dual μενεαίνητον μενεαίνητον
Plural μενεαίνωμεν μενεαίνητε μενεαίνωσιν*
OptativeSingular μενεαίνοιμι μενεαίνοις μενεαίνοι
Dual μενεαίνοιτον μενεαινοίτην
Plural μενεαίνοιμεν μενεαίνοιτε μενεαίνοιεν
ImperativeSingular μενέαινε μενεαινέτω
Dual μενεαίνετον μενεαινέτων
Plural μενεαίνετε μενεαινόντων, μενεαινέτωσαν
Infinitive μενεαίνειν
Participle MasculineFeminineNeuter
μενεαινων μενεαινοντος μενεαινουσα μενεαινουσης μενεαινον μενεαινοντος
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular μενεαίνομαι μενεαίνει, μενεαίνῃ μενεαίνεται
Dual μενεαίνεσθον μενεαίνεσθον
Plural μενεαινόμεθα μενεαίνεσθε μενεαίνονται
SubjunctiveSingular μενεαίνωμαι μενεαίνῃ μενεαίνηται
Dual μενεαίνησθον μενεαίνησθον
Plural μενεαινώμεθα μενεαίνησθε μενεαίνωνται
OptativeSingular μενεαινοίμην μενεαίνοιο μενεαίνοιτο
Dual μενεαίνοισθον μενεαινοίσθην
Plural μενεαινοίμεθα μενεαίνοισθε μενεαίνοιντο
ImperativeSingular μενεαίνου μενεαινέσθω
Dual μενεαίνεσθον μενεαινέσθων
Plural μενεαίνεσθε μενεαινέσθων, μενεαινέσθωσαν
Infinitive μενεαίνεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
μενεαινομενος μενεαινομενου μενεαινομενη μενεαινομενης μενεαινομενον μενεαινομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.


  • καὶ δαιμονίη, τί νύ σε Πρίαμοσ Πριάμοιό τε παῖδεσ τόσσα κακὰ ῥέζουσιν, ὅ,τ’ ἀσπερχὲσ μενεαίνεισ Ἰλίου ἐξαλαπάξαι ἐυκτίμενον πτολίεθρον; (Plutarch, De Iside et Osiride, section 26 3:2)
  • "Τίπτε παρὲκ μεγάλοιο Διὸσ μενεαίνετε βουλὴν Αἰήτεω πτολίεθρον ἄγειν θρασὺν Ἡρακλῆα; (Apollodorus, Argonautica, book 1 23:1)
  • μενέαινε δὲ παισὶ μάλιστα Χαλκιόπησ· (Apollodorus, Argonautica, book 3 7:5)
  • οὐ μὲν ἐν Ἀλκινόοιο γάμον μενέαινε τελέσσαι ἡρ́ωσ Αἰσονίδησ, μεγάροισ δ’ ἐνὶ πατρὸσ ἑοῖο, νοστήσασ ἐσ Ιὠλκὸν ὑπότροποσ· (Apollodorus, Argonautica, book 4 18:31)
  • δὴ γὰρ μενέαινε νέεσθαι. (Homer, Odyssey, Book 13 4:5)
  • "ὦ φίλοσ, οὐδέ τοι αὐτὸσ ἐρύκεσθαι μενεαίνω· (Homer, Odyssey, Book 17 3:2)


  1. to be angry


Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool