μάραθον
Second declension Noun; Neuter
자동번역
Transliteration:
Principal Part:
μάραθον
μαράθου
Structure:
μαραθ
(Stem)
+
ον
(Ending)
Declension
Second declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- Νίκανδροσ δ’ ἐν δευτέρῳ Γεωργικῶν φησιν ἐν δέ τε καὶ μαράθου καυλὸσ βαθύσ, ἐν δέ τε ῥίζαι πετραίου, ὁ σὺν δ’ αὐτὸσ ἐπαυχμήεισ σταφυλῖνοσ, σμυρνεῖον σόγκοσ τε κυνόγλωσσόσ τε σέρισ τε· (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 9, book 9, chapter 12 1:1)
- ὁ δὲ Δικαίαρχοσ Ἐχεδήμου φησὶ καὶ Μαράθου συστρατευσάντων τότε τοῖσ Τυνδαρίδαισ ἐξ Ἀρκαδίασ, ἀφ’ οὗ μὲν Ἐχεδημίαν προσαγορευθῆναι τὴν νῦν Ἀκαδήμειαν, ἀφ’ οὗ δὲ Μαραθῶνα τὸν δῆμον, ἐπιδόντοσ ἑαυτὸν ἑκουσίωσ κατά τι λόγιον σφαγιάσασθαι πρὸ τῆσ παρατάξεωσ. (Plutarch, chapter 32 4:1)
- Ἐκ Μαράθου δὲ ὁρμηθεὶσ Βύβλον τε λαμβάνει ὁμολογίᾳ ἐνδοθεῖσαν καὶ Σιδῶνα αὐτῶν Σιδωνίων ἐπικαλεσαμένων κατὰ ἔχθοσ τὸ Περσῶν καὶ Δαρείου. (Arrian, Anabasis, book 2, chapter 15 6:1)
- πρόκειται δ’ ἡ Ἄραδοσ ῥαχιώδουσ τινὸσ καὶ ἀλιμένου παραλίασ μεταξὺ τοῦ τε ἐπινείου αὐτῆσ μάλιστα καὶ τῆσ Μαράθου, διέχουσα τῆσ γῆσ σταδίουσ εἴκοσιν. (Strabo, Geography, book 16, chapter 2 26:1)