Sense

1. I make common, make unholy

Examples

• προσελθὼν δὲ τοῖσ κοινοῖσ, οὐκ εἰσ δίκασ καὶ τὴν ἀπὸ τῆσ λογογραφίασ ἐργασίαν ἔθηκα τὸν πόνον, ἀλλ’ εἰσ τὴν ἀπὸ τοῦ βήματοσ παρρησίαν ἣ τοῖσ μὲν λέγουσιν ἐπισφαλῆ παρέχεται τὸν βίον, τοῖσ δ’ εὐλαβουμένοισ μεγίστην δίδωσιν ἀφορμὴν πρὸσ κατόρθωσιν· (Demades, On the Twelve Years, 8:2)
• τὸ γὰρ ἐν τοῖσ κοινοῖσ καινὰ ἐπινοῆσαι κάλλουσ δείγματα, οὐ μικρᾶσ σοφίασ ἔγωγε τίθεμαι, οἱο͂ν καὶ τόδε τὸ ἔργον ὁ θαυμάσιοσ ἡμῖν Ἱππίασ ἐπεδείξατο πάσασ ἔχον τὰσ βαλανείου ἀρετάσ, τὸ χρήσιμον, τὸ εὔκαιρον, τὸ εὐφεγγέσ, τὸ σύμμετρον, τὸ τῷ τόπῳ ἡρμοσμένον, τὸ τὴν χρείαν ἀσφαλῆ παρεχόμενον, καὶ · (Lucian, (no name) 8:3)
• μετὰ ταῦτα ἐπελογιζόμην, ὅτι τοῖσ κυρίοισ καὶ συνήθεσι καὶ κοινοῖσ ὀνόμασιν ἀμφότεροι κέχρηνται, ἡ δὲ Ἰσοκράτουσ λέξισ προσλαβοῦσά τι τῆσ τροπικῆσ κατασκευῆσ μέχρι τοῦ μὴ λυπῆσαι προῆλθεν. (Dionysius of Halicarnassus, De Isocrate, chapter 11 1:2)
• ὀνόμασι κυρίοισ καὶ κοινοῖσ ἀποδειξαμένουσ. (Dionysius of Halicarnassus, chapter 3 6:1)
• οὐ θύσοντεσ οὗτοι συνεληλύθασι πατρίοισ θεοῖσ οὐδ’ ὁμογνίων μεθέξοντεσ ἱερῶν ἀλλήλοισ, οὐκ Ἀσκραίῳ Διὶ Λυδίων καρπῶν ἀπαρχὰσ φέροντεσ οὐδὲ Διονύσῳ βεβακχευμένον θύσθλον ἱεραῖσ νυξὶ καὶ κοινοῖσ ὀργιάσοντεσ κώμοισ· (Plutarch, Animine an corporis affectiones sint peiores, section 4 1:5)

Similar forms

• κοινὸν (938)
• κοινῇ (868)
• κοινὰ (456)
• κοινῶν (374)
• κοινὴν (371)
• κοινῷ (293)
• κοινοῦ (254)
• κοινῆς (212)
• κοινωνεῖν (205)
• κοινόν (198)
• κοινωνίαν (189)
• κοινὴ (167)
• κοινὰς (153)
• κοινοῖς (107)
• κοινωνίας (106)
• κοινὸς (104)
• κοινωνία (95)
• κοινῶς (89)
• κοινοὺς (88)
• Κόιντος (79)
• κοινωνὸν (72)
• κοινά (65)
• Κόιντον (54)
• κοινωνίᾳ (50)
• κοινωνοὺς (48)
• κοιναῖς (46)
• κοινωνὸς (43)
• κοιναὶ (37)
• κοινήν (35)
• κοινωνεῖ (33)
• Κοίντιος (26)
• κοινοὶ (26)
• κοινός (23)
• κοινή (23)
• κοινωνοὶ (23)
• Κοίνου (16)
• Κοῖνον (15)
• κοινότητα (14)
• κοινωνός (13)
• κοινωνῶν (13)
• Κοίντιον (13)
• κοινάς (13)
• Κοΐντου (13)
• κοινωνόν (12)
• κοινωνιῶν (11)
• Κοί̈ντιον (11)
• κοινούς (10)
• κοινωνοῖς (10)
• Κοί̈ντιος (9)
• κοίν (9)
• κοινωνούς (9)
• κοινωνίαι (9)
• κοιναί (8)
• Κοΐντῳ (8)
• κοινώνημα (7)
• κοινωνῷ (7)
• Κοῖνος (7)
• Κοιντίῳ (7)
• Κοιντίου (7)
• κοινωνῇ (7)
• κοινωνοί (6)
• κοινοῖ (6)
• Κοίντου (6)
• κοινῶνας (6)
• Κοΐντιος (6)
• κοινότης (5)
• κοινωνεῖς (5)
• Κόϊντον (5)
• κοινότατα (5)
• κοινοί (4)
• κοινωνέει (4)
• κοινὰν (4)
• Κοί̈νκτιον (4)
• κοινωνήσῃ (4)
• κοινοτάτη (4)
• Κόϊντος (4)
• κοινωνῶσι (4)
• κοινωνῶ (4)
• Κόιντε (3)
• Κοί̈ντου (3)
• Κοῖνόν (3)
• κοινότητι (3)
• Κοϊντίῳ (3)
• κοινῶσαι (3)
• Κοϊντίου (3)
• Κοίνῳ (3)
• κοινώνει (3)
• κοινωνοῦ (3)
• Κοί̈νκτιος (2)
• Κοί̈ντω (2)
• κοινότερα (2)
• κοινώμασι (2)
• κοινᾷ (2)
• Κοῖνός (2)
• κοινοῦται (2)
• Κόιντός (2)
• κοινωνικὴ (2)
• Κοίντῳ (2)
• κοινωνοῦν (2)
• κοινᾶς (2)
• κοινωνικῷ (2)
• κοινόφρων (2)
• Κοί̈ντῳ (2)
• κοινωνέον (2)
• κοινοῦντα (2)
• κοινωνῇς (2)
• κοινώσας (2)
• κοινάν (1)
• Κοΐντιον (1)
• Κοϊντίους (1)
• κοινωναὶ (1)
• κοινωνί (1)
• κοινωνίης (1)
• κοινωνοίη (1)
• κοινωθέντ (1)
• κοινώσω (1)
• <κοιναὶ> (1)
• κ>οινεών (1)
• κοινοπαθῆ (1)
• κοινοῦν (1)
• Κοίντον (1)
• κοινωνει (1)
• κοινώνων (1)
• κοινώσῃ (1)
• Κοινύρων (1)
• κοινῶνες (1)
• κοινοτέρῳ (1)
• Κοίντιε (1)
• «Κόϊντος (1)
• κοινῶ[ν (1)
• κοινωνίην (1)
• κοινωθέν (1)
• κοίνωσον (1)
• [κοινὸν (1)
• Κόινταν (1)
• κοινώνῃ (1)
• κοινώσατο (1)
• κοινᾶνι (1)
• κοι[νῇ] (1)
• Κοινοῦς (1)
• κοινωνικὰ (1)
• κοινεῶν (1)
• κοινοῖσι (1)
• κοινόπουν (1)
• κοινοτέρα (1)
• Κοϊντίας (1)
• Κόιντόν (1)
• κοινωνεῖα (1)
• κοινωνίη (1)
• κοίνωσιν (1)
• κοινῆ (1)
• [κοινὸν] (1)
• κοινούτω (1)
• κοινωνικῇ (1)

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary