Plato, Laws, book 2 127:

(플라톤, Laws, book 2 127:)

ποιητέον· οὐδὲ γὰρ πάνυ χαλεπόν ἐστιν εἰπεῖν ὑμῖν γε ἀμφοτέροισ γνώριμα. πολὺ γὰρ ἐν ταύτῃ τῇ τέχνῃ πλέον ἐμπειρίασ ἢ ἐν ἐκείνῃ μετέχετε. σχεδὸν ἀληθῆ λέγεισ. οὐκοῦν αὖ ταύτησ ἀρχὴ μὲν τῆσ παιδιᾶσ τὸ κατὰ φύσιν πηδᾶν εἰθίσθαι πᾶν ζῷον, τὸ δὲ ἀνθρώπινον, ὡσ ἔφαμεν, αἴσθησιν λαβὸν τοῦ ῥυθμοῦ ἐγέννησέν τε ὄρχησιν καὶ ἔτεκεν, τοῦ δὲ μέλουσ ὑπομιμνῄσκοντοσ καὶ ἐγείροντοσ τὸν ῥυθμόν, κοινωθέντ’ ἀλλήλοισ χορείαν καὶ παιδιὰν ἐτεκέτην.

SEARCH

MENU NAVIGATION