- ἄρξομαι δὲ ἀπὸ τῶν καλουμένων ἐντέχνων πίστεων καὶ χωρὶσ ὑπὲρ ἑκάστου μέρουσ διαλέξομαι. (Dionysius of Halicarnassus, chapter 191)
(디오니시오스, chapter 191)
- ἤκμασε δ’ ἡ τῶν ποικίλων ὑφή μάλιστα ἐντέχνων περὶ αὐτὰ γενομένων Ἀκεσᾶ καὶ Ἑλικῶνοσ τῶν Κυπρίων, ὑφάνται δ’ ἦσαν ἔνδοξοι· (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 2, book 2, chapter 30 1:2)
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 2, book 2, chapter 30 1:2)
- ἐγὼ τοὺσ λόγουσ τὸν μὲν ἰδιώτην ἐπιστάμενοσ ὄντα, τὸν ἀδολέσχην τοῦτον λέγω καὶ φλύαρον, τὸν δὲ πολιτικόν, ἐν ᾧ τὸ πολὺ κατεσκευασμένον ἐστὶ καὶ ἔντεχνον, ὅ τι μὲν ἂν τῶν ποιημάτων ὅμοιον εὑρίσκω τῷ φλυάρῳ καὶ ἀδολέσχῃ, γέλωτοσ ἄξιον τίθεμαι, ὅ τι δ’ ἂν τῷ κατεσκευασμένῳ καὶ ἐντέχνῳ, ζήλου καὶ σπουδῆσ ἐπιτήδειον τυγχάνειν οἰόμαι. (Dionysius of Halicarnassus, De Compositione Verborum, chapter 2610)
(디오니시오스, De Compositione Verborum, chapter 2610)
- ὁ δὲ Ἀπελλῆσ ἐντέχνωσ ἄγαν ὑπέδειξε τὴν τῶν τεσσάρων ὤτων σχέσιν ἔχουσαν ὧδε. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 11, book 11, chapter 772)
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 11, book 11, chapter 772)
- οὐδὲν γὰρ ἐν αὐτοῖσ ἄλλο πραγματεύονται πλὴν ὅπωσ τὸν κριτὴν ποιόν τινα ποιήσωσιν, περὶ δὲ τῶν ἐντέχνων πίστεων οὐδὲν δεικνύουσιν, τοῦτο δ’ ἐστὶν ὅθεν ἄν τισ γένοιτο ἐνθυμηματικόσ. (Aristotle, Rhetoric, Book 1, chapter 1 9:2)
(아리스토텔레스, 수사학, Book 1, chapter 1 9:2)
- καὶ τούτων οὕτωσ ἔντεχνοσ καὶ πιθανὴ πρὸσ ἅπαντασ ἡ ἔντευξισ ὥστ’ ἔμοιγε δοκεῖ, καθάπερ καὶ αὐτοί φασι, παρ’ ἐκείνων εἰσ τοὺσ ἔξω τόπουσ διαδεδόσθαι τὸ σπέρμα τῶν ἐλλογίμων κολάκων καὶ γὰρ οὐχ οἱο͂ν μετρίωσ ἐπὶ τῷ πράγματι σεμνύνονται διὰ τὸ τετιμῆσθαι παρὰ τοῖσ βασιλεῦσιν, ἀλλὰ καὶ λέγουσιν ὅτι τῶν Γεργίνων τισ ἀπόγονοσ ὢν τῶν Τρώων ἐκείνων οὓσ Τεῦκροσ ἀπὸ τῶν αἰχμαλώτων κατακτησάμενοσ εἰσ Κύπρον ἔχων ἀπῴκησεν, οὗτοσ διὰ τῆσ παραλίασ μετ’ ὀλίγων στείλασ ἐπὶ τῆσ Αἰολίδοσ κατὰ πύστιν ἅμα, καὶ οἰκισμὸν τῆσ τῶν προγόνων χώρασ πόλιν οἰκίσειε περὶ τὴν Τρωικὴν Ἴδην συμπαραλαβών τινασ τῶν Μυσῶν, ἣ πάλαι μὲν ἀπὸ τοῦ γένουσ Γέργινα, νῦν δὲ Γέργιθα κέκληται. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 6, book 6, chapter 67 2:8)
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 6, book 6, chapter 67 2:8)
- ἐπεὶ δὲ φανερόν ἐστιν ὅτι ἡ μὲν ἔντεχνοσ μέθοδοσ περὶ τὰσ πίστεισ ἐστίν, ἡ δὲ πίστισ ἀπόδειξίσ τισ τότε γὰρ πιστεύομεν μάλιστα ὅταν ἀποδεδεῖχθαι ὑπολάβωμεν, ἔστι δ’ ἀπόδειξισ ῥητορικὴ ἐνθύμημα, καὶ ἔστι τοῦτο ὡσ εἰπεῖν ἁπλῶσ κυριώτατον τῶν πίστεων, τὸ δ’ ἐνθύμημα συλλογισμόσ τισ, περὶ δὲ συλλογισμοῦ ὁμοίωσ ἅπαντοσ τῆσ διαλεκτικῆσ ἐστιν ἰδεῖν, ἢ αὐτῆσ ὅλησ ἢ μέρουσ τινόσ, δῆλον ὅτι ὁ μάλιστα τοῦτο δυνάμενοσ θεωρεῖν, ἐκ τίνων καὶ πῶσ γίνεται συλλογισμόσ, οὗτοσ καὶ ἐνθυμηματικὸσ ἂν εἰή μάλιστα, προσλαβὼν περὶ ποῖά τέ ἐστι τὸ ἐνθύμημα καὶ τίνασ ἔχει διαφορὰσ πρὸσ τοὺσ λογικοὺσ συλλογισμούσ. (Aristotle, Rhetoric, Book 1, chapter 1 11:1)
(아리스토텔레스, 수사학, Book 1, chapter 1 11:1)
- πᾶσ γὰρ ἰατρὸσ καὶ πᾶσ ἔντεχνοσ δημιουργὸσ παντὸσ μὲν ἕνεκα πάντα ἐργάζεται, πρὸσ τὸ κοινῇ συντεῖνον βέλτιστον μέροσ μὴν ἕνεκα ὅλου καὶ οὐχ ὅλον μέρουσ ἕνεκα ἀπεργάζεται· (Plato, Laws, book 10 114:2)
(플라톤, Laws, book 10 114:2)