Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

διάβροχος

First/Second declension Adjective; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: διάβροχος διάβροχον

Structure: διαβροχ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: from diabre/xw

Sense

  1. very wet, moist, with their timbers soaked and rotten

Declension

First/Second declension
M/F Neuter
SingularNominative διάβροχος διάβροχον
Genitive διαβρόχου διαβρόχου
Dative διαβρόχῳ διαβρόχῳ
Accusative διάβροχον διάβροχον
Vocative διάβροχε διάβροχον
DualN/A/V διαβρόχω διαβρόχω
G/D διαβρόχοιν διαβρόχοιν
PluralNominative διάβροχοι διάβροχα
Genitive διαβρόχων διαβρόχων
Dative διαβρόχοις διαβρόχοις
Accusative διαβρόχους διάβροχα
Vocative διάβροχοι διάβροχα
Positive Comparative Superlative
Adjective διάβροχος διαβρόχου διαβροχότερος διαβροχοτέρου διαβροχότατος διαβροχοτάτου
Adverb διαβρόχως διαβροχότερον διαβροχότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ὁκόταν γὰρ τὸ πνῖγοσ ἐπιγένηται ἐξαίφνησ τῆσ τε γῆσ ὑγρῆσ ἐούσησ ὑπὸ τῶν ὄμβρων τῶν ἐαρινῶν καὶ ὑπὸ τοῦ νότου, ἀνάγκη διπλόον τὸ καῦμα εἶναι, ἀπό τε τῆσ γῆσ διαβρόχου ἐούσησ καὶ θερμῆσ καὶ ὑπὸ τοῦ ἡλίου καίοντοσ, τῶν τε κοιλιῶν μὴ συνεστηκυιῶν τοῖσ ἀνθρώποισ μήτε τοῦ ἐγκεφάλου ἀνεξηρασμένου‐‐οὐ γὰρ οἱο͂́ν τε τοῦ ἦροσ τοιούτου ἐόντοσ μὴ οὐ πλαδᾶν τὸ σῶμα καὶ τὴν σάρκα‐‐‧ ὥστε τοὺσ πυρετοὺσ ἐπιπίπτειν ὀξυτάτουσ ἅπασιν, μάλιστα δὲ τοῖσι φλεγματίῃσι. (Hippocrates, Hippocrates Collected Works I, , x.4)
  • φράξαντεσ γὰρ τὸν ποταμὸν ἄνωθεν ἐπὶ τὸν μεταξὺ τόπον τῆσ πόλεωσ καὶ τῶν βουνῶν ἐφῆκαν, οὗ διαβρόχου γενηθέντοσ, οὐχ οἱο͂ν τοὺσ ἵππουσ, ἀλλ’ οὐδ’ ἂν τοὺσ πεζοὺσ δυνατὸν ἦν ἐμβαίνειν. (Polybius, Histories, book 5, chapter 22 6:2)

Related

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION