ἀναγορεύω
Non-contract Verb;
Transliteration:
Principal Part:
ἀναγορεύω
Structure:
ἀν
(Prefix)
+
ἀγορεύ
(Stem)
+
ω
(Ending)
Etym.: fut. and aor. are mostly supplied by a)n-erw=, a)n-ei=pon.
Sense
- to proclaim publicly, to be proclaimed
Conjugation
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- ἀρξαμένου δὲ πάλιν τοῦ Μουκίου τὰσ φυλὰσ ἀναγορεύειν, οὐδὲν ἐπεραίνετο τῶν εἰωθότων διὰ τὸν ἀπὸ τῶν ἐσχάτων θόρυβον, ὠθουμένων καὶ ὠθούντων τοὺσ ἐναντίουσ εἰσβιαζομένουσ καὶ ἀναμιγνυμένουσ. (Plutarch, Tiberius Gracchus, chapter 18 1:1)
- ἐπὶ Χαιρώνδου ἄρχοντοσ, ἐλαφηβολιῶνοσ ἕκτῃ ἱσταμένου, Αἰσχίνησ Ἀτρομήτου Κοθωκίδησ ἀπήνεγκε πρὸσ τὸν ἄρχοντα παρανόμων κατὰ Κτησιφῶντοσ τοῦ Λεωσθένουσ Ἀναφλυστίου, ὅτι ἔγραψε παράνομον ψήφισμα, ὡσ ἄρα δεῖ στεφανῶσαι Δημοσθένην Δημοσθένουσ Παιανιέα χρυσῷ στεφάνῳ, καὶ ἀναγορεῦσαι ἐν τῷ θεάτρῳ Διονυσίοισ τοῖσ μεγάλοισ, τραγῳδοῖσ καινοῖσ, ὅτι στεφανοῖ ὁ δῆμοσ Δημοσθένην Δημοσθένουσ Παιανιέα χρυσῷ στεφάνῳ ἀρετῆσ ἕνεκα καὶ εὐνοίασ ἧσ ἔχων διατελεῖ εἴσ τε τοὺσ Ἕλληνασ ἅπαντασ καὶ τὸν δῆμον τὸν Ἀθηναίων καὶ ἀνδραγαθίασ, καὶ διότι διατελεῖ πράττων καὶ λέγων τὰ βέλτιστα τῷ δήμῳ καὶ πρόθυμόσ ἐστι ποιεῖν ὅ τι ἂν δύνηται ἀγαθόν, πάντα ταῦτα ψευδῆ γράψασ καὶ παράνομα, τῶν νόμων οὐκ ἐώντων πρῶτον μὲν ψευδεῖσ γραφὰσ εἰσ τὰ δημόσια γράμματα καταβάλλεσθαι, εἶτα τὸν ὑπεύθυνον στεφανοῦν ἔστι δὲ Δημοσθένησ τειχοποιὸσ καὶ ἐπὶ τῷ θεωρικῷ τεταγμένοσ, ἔτι δὲ μὴ ἀναγορεύειν τὸν στέφανον ἐν τῷ θεάτρῳ Διονυσίοισ τραγῳδῶν τῇ καινῇ, ἀλλ’ ἐὰν μὲν ἡ βουλὴ στεφανοῖ, ἐν τῷ βουλευτηρίῳ ἀνειπεῖν, ἐὰν δὲ ἡ πόλισ, ἐν πυκνὶ τῇ ἐκκλησίᾳ. (Demosthenes, Speeches 11-20, 76:1)
- δῆλα οὖν ὡσ Συρακούσιον ἤδη καὶ οὐ Γελῷον ἀναγορεύειν αὑτὸν ἔμελλεν· (Pausanias, Description of Greece, , chapter 9 9:2)
- οὐκοῦν ἴσωσ οὐδὲν ἀπεικὸσ τοὺσ μὲν ἄλλουσ, οὓσ ἐφ’ ἑκάστων κρατίστουσ ὡρίσατο μετὰ προσθήκησ, ἢ τῶν χρόνων, ἢ τῶν γενῶν, αὐτοὺσ ἀναγορεύειν· (Aristides, Aelius, Orationes, 102:8)
- ἐν δὲ τοῖσ λόγοισ αὐτοῖσ καὶ τῇ περὶ τούτων κρίσει τοὺσ τῷ χρόνῳ προλαβόντασ κρατεῖν, ἀλλὰ μὴ τοὺσ ἀποδείξοντασ περὶ ὧν ἀγωνίζονται, καὶ τραγῳδοὺσ μὲν καὶ κιθαριστὰσ καὶ τοὺσ ἄλλουσ τοὺσ ἐπὶ τῆσ μουσικῆσ μὴ ταυτὸν φέρεσθαι τῆσ τε ἀξίασ ὄνομα καὶ τῆσ τάξεωσ, ἢ κληροῦν γε ἂν ἤρκει μόνον, ἀλλ’ ὅστισ ἂν κάλλιστ’ ἀγωνίσηται, τοῦτον στεφανοῦν καὶ πρῶτον ἀναγορεύειν, κἂν ὕστατοσ εἰσελθὼν τύχῃ, τοὺσ δὲ τῶν ἀστειοτέρων ἀγωνισμάτων ἀξιοῦντασ ἀγωνιστὰσ ἢ κριτὰσ εἶναι οὕτω σφόδρα τὸν χρόνον σεμνύνειν ὥστε μὴ μόνον τοῖσ ὅλοισ χείρουσ τοὺσ ὑστέρουσ ἡγεῖσθαι, ἀλλὰ μηδ’ ἂν τυχεῖν εὑρόντασ βέλτιον τῶν εἰρημένων μηδέν. (Aristides, Aelius, Orationes, 1:4)
Synonyms
-
to proclaim publicly
Derived
- ἀγορεύω (to speak in the assembly, harangue, speak)
- ἀνταγορεύω (to speak against, reply, to gainsay)
- ἀπαγορεύω (to forbid, to dissuade, to bid farewell to)
- διαγορεύω (to speak plainly, declare, to speak of)
- ἐξαγορεύω (to tell out, make known, declare)
- ἐπαναγορεύω (to proclaim publicly, proclamation is made)
- καταγορεύω (to denounce)
- προαγορεύω (to tell beforehand, to tell or declare beforehand that . ., to foretell)
- προσαγορεύω (to address, greet, accost)
- συναγορεύω (to join in advocating, advocate the same, with)
- ὑπαγορεύω (to dictate, to suggest)