Δήλιος
First/Second declension Adjective;
Transliteration:
Principal Part:
Δήλιος
Δήλιη
Δήλιον
Structure:
Δηλι
(Stem)
+
ος
(Ending)
Sense
- Delian
- a Delian
- the quinquennial festival of Apollo at Delos
Declension
First/Second declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- μετὰ δὲ νειμάμενοι κατὰ ἔθνη σέβουσι καὶ πολίτασ αὐτῶν ἀποφαίνουσιν, ὁ μὲν Δελφὸσ τὸν Ἀπόλλω καὶ ὁ Δήλιοσ, ὁ δὲ Ἀθηναῖοσ τὴν Ἀθηνᾶν ‐ μαρτυρεῖται γοῦν τὴν οἰκειότητα τῷ ὀνόματι ‐ καὶ τὴν Ἥραν ὁ Ἀργεῖοσ καὶ ὁ Μυγδόνιοσ τὴν Ῥέαν καὶ τὴν Ἀφροδίτην ὁ Πάφιοσ. (Lucian, De sacrificiis, (no name) 10:4)
- ὧν ἐστιν ὃ μὲν ἐκ τῶν ῥητόρων τῶν Ἀττικῶν, ὃ δὲ τὰσ περὶ Κρήτην συναγήοχε μυθολογίασ, ὃ δὲ πρεσβύτεροσ μὲν ἀμφοῖν τούτοιν, Δήλιοσ δὲ τὸ γένοσ, πεπραγματευμένοσ τοῦτο μὲν ἔποσ, τοῦτο δὲ πράγματα, τέταρτοσ δὲ ὁ περὶ Ὁμήρου λόγον συντεθεικώσ. (Dionysius of Halicarnassus, De Dinarcho, chapter 1 2:4)
- Ἀντισθένησ μὲν οὖν καὶ Διογένησ καὶ Κράτησ καὶ Ζήνων καὶ Πλάτων καὶ Αἰσχίνησ καὶ Ἀριστοτέλησ καὶ πᾶσ οὗτοσ ὁ ὅμιλοσ οὐδὲ εἶδον παράταξιν μόνοσ δὲ τολμήσασ ἐξελθεῖν εἰσ τὴν ἐπὶ Δηλίῳ ^ μάχην ὁ σοφὸσ αὐτῶν Σωκράτησ φεύγων ἐκεῖθεν ἀπὸ τῆσ Πάρνηθοσ εἰσ τὴν Ταυρέου παλαίστραν κατέφυγεν. (Lucian, De parasito sive artem esse parasiticam, (no name) 43:9)
- εὔχεσθε τοῖσ θεοῖσι τοῖσ Ὀλυμπίοισ καὶ ταῖσ Ὀλυμπίαισι καὶ τοῖσ Πυθίοισ καὶ ταῖσι Πυθίαισι καὶ τοῖσ Δηλίοισ καὶ ταῖσι Δηλίαισι τοῖσ <τ’> ἄλλοισ θεοῖσ, εἴ τισ ἐπιβουλεύει τι τῷ δήμῳ κακὸν τῷ τῶν γυναικῶν ἢ ’πικηρυκεύεται Εὐριπίδῃ Μήδοισ <τ’> ἐπὶ βλάβῃ τινὶ τῇ τῶν γυναικῶν, ἢ τυραννεῖν ἐπινοεῖ ἢ τὸν τύραννον συγκατάγειν, ἢ παιδίον ὑποβαλλομένησ κατεῖπεν, ἢ δούλη τινὸσ προαγωγὸσ οὖσ’ ἐνετρύλλισεν τῷ δεσπότῃ ἢ πεμπομένη τισ ἀγγελίασ ψευδεῖσ φέρει, ἢ μοιχὸσ εἴ τισ ἐξαπατᾷ ψευδῆ λέγων καὶ μὴ δίδωσιν ἃν ὑπόσχηταί ποτε, ἢ δῶρά τισ δίδωσι μοιχῷ γραῦσ γυνή, ἢ καὶ δέχεται προδιδοῦσ’ ἑταίρα τὸν φίλον, κεἴ τισ κάπηλοσ ἢ καπηλὶσ τοῦ χοῶσ ἢ τῶν κοτυλῶν τὸ νόμισμα διαλυμαίνεται, κακῶσ ἀπολέσθαι τοῦτον αὐτὸν κᾠκίαν ἀρᾶσθε, ταῖσ δ’ ἄλλαισιν ὑμῖν τοὺσ θεοὺσ εὔχεσθε πάσαισ πολλὰ δοῦναι κἀγαθά. (Aristophanes, Thesmophoriazusae, Parodos, lyric 1:1)
- ὅθεν δὴ τὸν μὲν ἣλιον Ἀπόλλωνα κατὰ τοὺσ πατρίουσ καὶ παλαιοὺσ θεσμοὺσ νομίζοντεσ Δήλιον καὶ Πύθιον προσαγορεύουσι· (Plutarch, An Recte Dictum Sit Latenter Esse Vivendum, section 6 5:1)
- καὶ γὰρ ἐν Δήλῳ φησὶ Σῆμοσ ὁ Δήλιοσ ἐν β’ Δηλιάδοσ ’ὅταν θύωσι τῇ Βριζοῖ αὕτη δ’ ἐστὶν ἡ ἐνυπνιόμαντισ · (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 8, book 8, chapter 12 1:3)
- Φίλλισ ὁ Δήλιοσ μουσικὸσ τοὺσ ἀρχαίουσ φησὶ κιθαρῳδοὺσ κινήσεισ ἀπὸ μὲν τοῦ προσώπου μικρὰσ φέρειν, ἀπὸ ποδῶν δὲ πλείουσ, ἐμβατηρίουσ καὶ χορευτικάσ. (Athenaeus, The Deipnosophists, book 1, chapter 39 2:5)
- καὶ ὃσ γελάσασ πρῶτον ἐν τοῖσ Ἕλλησι στέφανοσ ὠνομάσθη, ὥσ φησι Σῆμοσ ὁ Δήλιοσ ἐν δ Δηλιάδοσ, τὸ παρά μὲν ἡμῖν στέφοσ,1 παρὰ δέ τισι στέμμα προσαγορευόμενον, διὸ καὶ τούτῳ πρώτῳ στεφανωσάμενοι δεύτερον περιτιθέμεθα τὸν δάφνινον. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 15, book 15, chapter 19 1:6)