Plutarch, De sollertia animalium, chapter, section 31 9:

διέφθαρται καὶ ἀπόλωλε πᾶν ἐμβεβυθισμένον· ἐκεῖνο δὲ γιγνῶσκον ἀναλαμβάνει τῷ στόματι καθάπερ ἄγκυραν ἐντόσ· ἐγκαθεύδει γὰρ αὐτῷ καὶ τὸ κῆτοσ ἕστηκεν ἀναπαυομένου καὶ ὁρμεῖ· προελθόντοσ δ’ αὖθισ ἐπακολουθεῖ μήθ’ ἡμέρασ μήτε νυκτὸσ ἀπολειπόμενον, ἢ ῥέμβεται καὶ πλανᾶται, καὶ πολλὰ διεφθάρη καθάπερ ἀκυβέρνητα πρὸσ γῆν ἐξενεχθέντα.