Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 53

(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 53)

ἐπὶ δὲ τῆσ ὀγδοηκοστῆσ καὶ δευτέρασ ὀλυμπιάδοσ, ἣν ἐνίκα στάδιον Λύκοσ Θεσσαλὸσ ἀπὸ Λαρίσησ, ἄρχοντοσ Ἀθήνησι Χαιρεφάνουσ, ἐτῶν τριακοσίων ἐκπεπληρωμένων ἀπὸ τοῦ Ῥώμησ συνοικισμοῦ, Ποπλίου Ὁρατίου καὶ Σέξτου Κοιντιλίου διαδεδεγμένων τὴν ὕπατον ἀρχήν, λοιμικὴ νόσοσ εἰσ τὴν Ῥώμην κατέσκηψε μεγίστη τῶν ἐκ τοῦ προτέρου χρόνου μνημονευομένων· ὑφ’ ἧσ οἱ μὲν θεράποντεσ ὀλίγου ἐδέησαν πάντεσ ἀπολέσθαι, τῶν δ’ ἄλλων πολιτῶν ἀμφὶ τοὺσ ἡμίσεισ μάλιστα διεφθάρησαν, οὔτε τῶν ἰατρῶν ἀρκούντων ἔτι βοηθεῖν τοῖσ καμάτοισ, οὔτε οἰκείων ἢ φίλων τἀναγκαῖα ὑπηρετούντων. οἱ γὰρ ἐπικουρεῖν ταῖσ ἑτέρων βουλόμενοι συμφοραῖσ ἁπτόμενοί τε καματηρῶν σωμάτων καὶ συνδιαιτώμενοι τὰσ αὐτὰσ ἐκείνοισ νόσουσ μετελάμβανον, ὥστε πολλὰσ οἰκίασ ἐξερημωθῆναι δι’ ἀπορίαν τῶν ἐπιμελησομένων.

ταχέωσ λωφῆσαι τὴν νόσον αἴτιον τὸ περὶ τὰσ ἐκβολὰσ τῶν νεκρῶν γινόμενον.

κατ’ ἀρχὰσ μὲν γὰρ ὑπό τε αἰσχύνησ καὶ εὐπορίασ τῶν πρὸσ τὰσ ταφὰσ ἐπιτηδείων ἔκαιόν τε καὶ γῇ παρεδίδοσαν τοὺσ νεκρούσ, τελευτῶντεσ δὲ οἱ μὲν ἀπ’ ὀλιγωρίασ τοῦ καλοῦ, οἱ δὲ τἀπιτήδεια οὐκ ἔχοντεσ πολλοὺσ μὲν ἐν τοῖσ ὑπονόμοισ τῶν στενωπῶν φέροντεσ ἐρρίπτουν τῶν ἀπογενομένων, πολλῷ δ’ ἔτι πλείουσ εἰσ τὸν ποταμὸν ἐνέβαλλον·

ἀφ’ ὧν τὰ μέγιστα ἐκακοῦντο πρὸσ τὰσ ἀκτὰσ καὶ τὰσ ἠϊόνασ. τὰ δὲ τῷ πονηρὰσ τὰσ ἀναδόσεισ ποιεῖν τῆσ τροφῆσ.

καὶ οὐ μόνον ἐν τῇ πόλει τὰ δεινὰ ἦν, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ἀγρῶν·

καὶ οὐχ ἥκιστα ὁ γεωργὸσ ἐπόνησεν ὄχλοσ ἀναπιμπλάμενοσ, καὶ προβάτων καὶ τῶν ἄλλων τετραπόδων ἅμα διαιτωμένων, τῆσ νόσου. ὅσον μὲν οὖν χρόνον τοῖσ πολλοῖσ ἐλπίδοσ τι ὑπῆν ὡσ τοῦ θεοῦ σφίσιν ἐπικουρήσοντοσ, ἅπαντεσ ἐπί τε θυσίασ καὶ καθαρμοὺσ ἐτράποντο· καὶ πολλὰ ἐνεωτερίσθη Ῥωμαίοισ οὐκ ὄντα ἐν ἔθει περὶ τὰσ τιμὰσ τῶν θεῶν ἐπιτηδεύματα οὐκ εὐπρεπῆ. ἐπεὶ δὲ ἐπέγνωσαν οὐδεμίαν αὐτῶν ἐπιστροφὴν ἐκ τοῦ δαιμονίου γινομένην οὐδ’ ἔλεον, καὶ τῆσ περὶ τὰ θεῖα λειτουργίασ ἀπέστησαν.

ὕπατοσ Σπόριοσ Φούριοσ, καὶ τῶν δημάρχων τέτταρεσ, τῶν τε βουλευτῶν πολλοὶ καὶ ἀγαθοί.

ἐπεβάλοντο μὲν οὖν ἐν τῇ νόσῳ τῆσ πόλεωσ οὔσησ στρατὸν ἐξάγειν ἐπ’ αὐτοὺσ Αἰκανοὶ καὶ διεπρεσβεύοντο πρὸσ τἆλλα ἔθνη, ὅσα Ῥωμαίοισ πολέμια ἦν, παρακαλοῦντεσ ἐπὶ τὸν πόλεμον. οὐ μὴν ἔφθασάν γε προαγαγεῖν τὴν δύναμιν ἐκ τῶν πόλεων.

ἔτι γὰρ αὐτῶν παρασκευαζομένων ἡ αὐτὴ νόσοσ κατέσκηψεν εἰσ τὰσ πόλεισ. διῆλθε δ’ οὐ μόνον τὴν Αἰκανῶν, ἀλλὰ καὶ τὴν Οὐολούσκων καὶ τὴν Σαβίνων γῆν, καὶ σφόδρα ἐκάκωσε τοὺσ ἀνθρώπουσ.

ἐκ δὲ τούτου συνέβη καὶ τὴν χώραν ἀγεώργητον ἀφεθεῖσαν λιμὸν ἐπὶ τῷ λοιμῷ συνάψαι. ἐπὶ μὲν δὴ τούτων τῶν ὑπάτων οὐδὲν ἐπράχθη Ῥωμαίοισ διὰ τὰσ νόσουσ οὔτε πολεμικὸν οὔτε πολιτικὸν εἰσ ἱστορίασ ἀφήγησιν ἐλθεῖν ἄξιον.

SEARCH

MENU NAVIGATION