Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 49

(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 49)

πρώτη μὲν οὖν εἰσῆλθεν ἡ κατὰ Ῥωμιλίου δίκη. καὶ παρελθὼν ὁ Σίκκιοσ τά τε ἄλλα κατηγόρει τοῦ ἀνδρόσ, ὅσα ὑπατεύων βίᾳ εἰσ τοὺσ δημάρχουσ ἔδοξε διαπράξασθαι, καὶ τελευτῶν τὴν ἐπιβουλὴν διεξῄει τὴν ἐφ’ ἑαυτῷ τε καὶ τῇ σπείρᾳ γενομένην ὑπὸ τοῦ στρατηγοῦ· καὶ παρείχετο αὐτῶν μάρτυρασ τοὺσ ἐπιφανεστάτουσ τῶν συστρατευσαμένων οὐ δημοτικούσ, ἀλλὰ καὶ πατρικίουσ· ἐν οἷσ ἦν νεανίασ οὐκ ἀφανὴσ οὔτε κατὰ γένουσ ἀξίωσιν οὔτε κατὰ τὴν ἰδίαν ἀρετὴν καὶ τὰ πολέμια πάνυ ἀγαθόσ· Σπόριοσ Οὐεργίνιοσ ἦν ὄνομα αὐτῷ. Οὐεργίνιον τὸν ἑαυτοῦ θεῖον, πρεσβευτὴν τότε συστρατευόμενον, παρακαλέσασ ἐλθεῖν ἐπὶ τοὺσ ὑπάτουσ, ἀξιῶν σφίσι ταύτην δοθῆναι τὴν χάριν·

ἀντιλεγόντων δὲ τῶν ὑπάτων, ἑαυτῷ μὲν ἐπελθεῖν δάκρυα τὴν συμφορὰν τὴν τοῦ ἑταίρου προανακλαιομένῳ, τὸν δὲ νεανίαν, ὑπὲρ οὗ τὰσ δεήσεισ ἐποιεῖτο, πεπυσμένον ταῦτα ἐλθεῖν καὶ λόγον αἰτησάμενον εἰπεῖν, ὅτι τοῖσ μὲν δεομένοισ πολλὴν οἶδε χάριν, αὐτὸσ δ’ οὐκ ἂν ἀγαπήσειεν τυχὼν χάριτοσ, ἥτισ αὐτὸν ἀφελεῖται τὸ πρὸσ τὸ γένοσ εὐσεβέσ, οὐδ’ ἂν ἀπολειφθείη τοῦ πατρόσ, τοσῷδε μᾶλλον, ὅσῳ γ’ ἀποθανούμενοσ ἔρχεται, καὶ πάντεσ τοῦτο ἴσασιν·

ἀλλὰ συνεξιὼν ἐπαμυνεῖτε, ὅσα δύναται, καὶ τῆσ αὐτῆσ ἐκείνῳ κοινωνὸσ ἔσται τύχησ. ταῦτα τοῦ μειρακίου μαρτυρήσαντοσ οὐδεὶσ ἦν ὃσ οὐκ ἔπασχέ τι πρὸσ τὴν τύχην τῶν ἀνθρώπων.

ἑαυτοὺσ ἔλεξαν, οὐκέτι κατέχειν τὰ δάκρυα οἱ πλείουσ ἐδύναντο τῶν δημοτικῶν.

ἀπολογηθέντοσ δὲ τοῦ Ῥωμιλίου καὶ διελθόντοσ λόγον οὔτε θεραπευτικὸν οὔτε ἁρμόττοντα τοῖσ καιροῖσ, ἀλλ’ ὑψηλόν, καὶ ἐπὶ τῷ ἀνυπευθύνῳ τῆσ ἀρχῆσ μέγα φρονοῦντα διπλασίωσ ἐπερρώσθησαν εἰσ τὴν κατ’ αὐτοῦ ὀργὴν οἱ πολῖται.

καὶ γενόμενοι τῶν ψήφων κύριοι κατέγνωσαν ἀδικεῖν οὕτωσ, ὥστε πάσαισ ταῖσ ψήφοισ τῶν φυλῶν ἁλῶναι τὸν ἄνδρα. ἦν δὲ τὸ τίμημα τῆσ δίκησ ἀργυρικόν, ἀσσάρια μυρία. καὶ τοῦτ’ οὐκ ἄνευ προνοίασ τινὸσ ὁ Σίκκιοσ ποιῆσαί μοι δοκεῖ, ἀλλ’ ἵνα τοῖσ τε πατρικίοισ ἐλάττων ἡ περὶ τοῦ ἀνδρὸσ σπουδὴ γένηται, καὶ μηδὲν ἐξαμάρτωσι περὶ τὴν ψηφοφορίαν ἐνθυμηθέντεσ, ὅτι εἰσ ἀργύριον ζημιώσεται ὁ ἁλοὺσ καὶ εἰσ οὐδὲν ἕτερον, καὶ τοῖσ δημοτικοῖσ ἡ πρὸσ τὴν τιμωρίαν ὁρμὴ προθυμοτέρα μήτε ψυχῆσ ἄνδρα ὑπατικὸν μήτε πατρίδοσ ἀποστεροῦσιν. Ῥωμιλίου δὲ καταδικασθέντοσ οὐ πολλαῖσ ὕστερον ἡμέραισ καὶ Οὐετούριοσ ἑάλω·

τίμημα δὲ καὶ ἐκείνῳ ἐπεγέγραπτο ἀργυρικόν, ἡμιόλιον θατέρου.

SEARCH

MENU NAVIGATION