Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 45

(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 45)

ἔτι δ’ αὐτοῦ βουλομένου λέγειν τἀκόλουθα ὑπολαβὼν ὁ ὕπατοσ εἶπεν· οὐ πολλῶν δεῖ λόγων, ἀλλ’ εἰ μὲν ὑπομένεισ πράττειν τὰ προσταττόμενα, χώρει διὰ ταχέων καὶ μὴ παραστρατήγει, εἰ δὲ ἀφίστασαι καὶ ἀποδιδράσκεισ τὸν κίνδυνον, ἑτέροισ εἰσ τὸ ἔργον χρήσομαι. σὺ δὲ τὰσ ἑκατὸν εἴκοσι μάχασ ἀγωνισάμενοσ καὶ τὰ τετταράκοντα ἔτη στρατευσάμενοσ καὶ κατατετρωμένοσ ὅλον τὸ σῶμα, ἐπειδὴ ἑκὼν ἦλθεσ, ἄπιθι μήτε ὁμιλήσασ πολεμίοισ μήτ’ ἰδὼν καὶ ἀντὶ τῶν ὅπλων ἀκόνα πάλιν τοὺσ λόγουσ, οἷσ χρήσῃ κατὰ τοῦ φθόνου τῶν πατρικίων.

ποῦ νῦν ἐκεῖνά σου τὰ πολλὰ ἀριστεῖα, οἱ στρεπτοὶ καὶ τὰ ψέλλια καὶ τὰ δόρατα καὶ τὰ φάλαρα καὶ οἱ τῶν ὑπάτων στέφανοι καὶ τὰ ἐκ τῶν μονομαχιῶν λάφυρα καὶ πᾶσα ἡ ἄλλη βαρύτησ, ἣν τότ’ ἠνεσχόμεθά σου λέγοντοσ;

ἐν ἑνὶ γὰρ δὴ τῷδε τῷ ἔργῳ βασανιζόμενοσ, ἔνθα κίνδυνοσ ἦν ἀληθινόσ, ἐξητάσθησ οἱο͂σ ἦσθα, ὡσ ἀλαζὼν καὶ δόξῃ τὸ ἀνδρεῖον ἐπιτηδεύων, οὐκ ἀληθείᾳ.

καὶ ὁ Σίκκιοσ δυσανασχετῶν ἐπὶ τοῖσ ὀνείδεσιν· οἶδα, φησίν, ὦ Ῥωμίλιε, ὅτι δυεῖν πρόκειταί σοι θάτερον ἢ ζῶντα διεργάσασθαι καὶ τὸ μηδὲν ἀποδοῦναι δόξαν αἰσχίστην ἐνεγκάμενον δειλίασ, ἢ κακῶσ καὶ ἀδήλωσ κατακοπέντα ὑπὸ τῶν πολεμίων ἀποθανεῖν, ἐπειδὴ κἀγώ τισ ἔδοξα εἶναι τῶν ἀξιούντων ἐλεύθερα φρονεῖν·

οὐ γὰρ εἰσ ἄδηλον, ἀλλ’ εἰσ ἐγνωσμένον ἀποστέλλεισ με θάνατον·

πλὴν ὑπομενῶ καὶ τοῦτο τὸ ἔργον καὶ πειράσομαι φανεὶσ ψυχὴν οὐ κακὸσ ἢ κρατῆσαι τοῦ χάρακοσ, ἢ μὴ τυχὼν τῆσ ἐλπίδοσ εὐγενῶσ ἀποθανεῖν.

ὑμᾶσ δ’, ὦ συστρατιῶται, μάρτυρασ ἀξιῶ γενέσθαι μοι πρὸσ τοὺσ ἄλλουσ πολίτασ, ἐὰν πύθησθε τὸν ἐμὸν μόρον, ὅτι με ἀπώλεσεν ἡ ἀρετὴ καὶ ἡ πολλὴ τῶν λόγων ἐλευθερία. ταῦτα πρὸσ τὸν ὕπατον ἀποκρινάμενοσ καὶ δακρύσασ τούσ τε συνήθεισ ἅπαντασ ἀσπασάμενοσ ᾤχετο τοὺσ ὀκτακοσίουσ ἄνδρασ ἄγων κατηφεῖσ καὶ δεδακρυμένουσ ὡσ τὴν ἐπὶ θανάτῳ πορευομένουσ·

καὶ ἡ ἄλλη δὲ πᾶσα στρατιὰ δι’ οἴκτου τὸ πρᾶγμα ἔλαβεν ὡσ οὐκέτι ὀψομένη τοὺσ ἄνδρασ.

SEARCH

MENU NAVIGATION