Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 37

(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 37)

ταῦτ’ ἐστίν, ὦ δημόται, τὰ φανερώσαντά με καὶ εἰσ ἡγεμονίασ προαγαγόντα γενναῖα ἔργα. ἐπεὶ δ’ ὀνόματοσ ἤδη λαμπροῦ τυγχάνων φανερὸσ ἤμην, ἅπαντασ ὑπέμενον τοὺσ λοιποὺσ ἀγῶνασ αἰδούμενοσ τὰσ ἐπὶ τοῖσ προτέροισ ἔργοισ τιμὰσ καὶ χάριτασ ἀφανίσαι.

καὶ διετέλεσα πάντα τὸν μεταξὺ χρόνον στρατευόμενοσ καὶ ταλαιπωρῶν καὶ οὐδένα κίνδυνον δεδιὼσ οὐδὲ ὑπολογιζόμενοσ· ἐξ ὧν ἁπάντων ἀριστεῖα καὶ σκῦλα καὶ στεφάνουσ καὶ τὰσ ἄλλασ τιμὰσ παρὰ τῶν ὑπάτων ἔλαβον· ἵνα δὲ συνελὼν εἴπω, μάχασ μὲν ἐν τοῖσ τετταράκοντα ἔτεσιν, ἐν οἷσ διατελῶ στρατευόμενοσ, ἀμφὶ τὰσ ἑκατὸν εἴκοσι μεμάχημαι, τραύματα δὲ πέντε καὶ τετταράκοντα εἴληφα καὶ πάντα ἐμπρόσθια, κατὰ νώτου δ’ οὐθέν.

καὶ τούτων δώδεκά ἐστιν, ἃ συνέβη μοι λαβεῖν ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ, ὅτε Σαβῖνοσ Ἑρδώνιοσ τὴν ἄκραν καὶ τὸ Καπιτώλιον κατελάβετο. ἀριστεῖα δ’ ἐκ τῶν ἀγώνων ἐξενήνεγμαι τεσσαρεσκαίδεκα μὲν στεφάνουσ πολιτικούσ, οἷσ ἀνέδησάν με οἱ σωθέντεσ ἐν ταῖσ μάχαισ ὑπ’ ἐμοῦ, τρεῖσ δὲ πολιορκητικοὺσ πρῶτοσ ἐπιβὰσ πολεμίων τείχεσι καὶ κατασχών, ὀκτὼ δὲ τοὺσ ἐκ παρατάξεωσ, οἷσ ὑπὸ τῶν αὐτοκρατόρων ἐτιμήθην·

πρὸσ δὲ τούτοισ ὀγδοήκοντα μὲν καὶ τρεῖσ χρυσοῦσ στρεπτοὺσ περιαυχενίουσ, ἑξήκοντα δὲ καὶ ἑκατὸν περιβραχιόνια χρύσεα, δόρατα δ’ ὀκτωκαίδεκα, φάλαρα δ’ ἐπίσημα πέντε πρὸσ τοῖσ εἴκοσιν, % ὧν ἐννέα ἦσαν, οὓσ μονομαχῆσαί τινα ἡμῶν προκαλεσαμένουσ ἑκούσιοσ ὑποστὰσ ἐνίκησα.

οὗτοσ μέντοι Σίκκιοσ, ὦ πολῖται, ὁ τοσαῦτα μὲν ἔτη στρατευσάμενοσ ὑπὲρ ὑμῶν, τοσαύτασ δὲ μάχασ ἀγωνισάμενοσ, τοσούτοισ δὲ τετιμημένοσ ἀριστείοισ, ὁ μηδένα κίνδυνον ὀκνήσασ πώποτε μηδ’ ἀπειπάμενοσ ἄλλῃ ἐν παρατάξεσι καὶ ἐν τειχομαχίαισ καὶ ἐν πεζοῖσ καὶ ἐν ἱππεῦσι καὶ μετὰ πάντων καὶ σὺν ὀλίγοισ καὶ μόνοσ, καὶ κατατετρωμένοσ ὅλον τὸ σῶμα, ὁ συγκατακτησάμενοσ τῇ πατρίδι πολλὴν καὶ ἀγαθὴν γῆν, τοῦτο μὲν ἣν Τυρρηνούσ τε παὶ Σαβίνουσ ἀφείλεσθε, τοῦτο δὲ ἣν Αἰκανῶν καὶ Οὐολούσκων καὶ Πωμεντίνων κρατήσαντεσ ἔχετε, οὐδὲ τὴν ἐλαχίστην ἔχω μοῖραν ἐξ αὐτῆσ λαβών, οὐδ’ ὑμῶν, ὦ δημόται, τῶν τὰ ὅμοια ταλαιπωρησάντων οὐδείσ·

οἱ δὲ βιαιότατοι τῶν ἐν τῇ πόλει καὶ ἀναιδέστατοι τὴν καλλίστην κατέχουσιν ἐξ αὐτῆσ καὶ πολλὰ ἔτη κεκάρπωνται οὔτε δωρεὰν παρ’ ὑμῶν λαβόντεσ οὔτε χρημάτων πριάμενοι οὔτε ἄλλην δικαίαν κτῆσιν οὐδεμίαν αὐτῆσ ἀποδεῖξαι δυνάμενοι.

καὶ εἰ μὲν ἴσα τοῖσ ἄλλοισ ἡμῖν ταλαιπωρήσαντεσ, ὅτ’ αὐτὴν ἐκτώμεθα, πλεῖον ἠξίουν ἡμῶν ἔχειν, ἦν μὲν οὐδ’ οὕτω δίκαιον οὐδὲ πολιτικὸν ὀλίγουσ σφετερίσασθαι τὰ κοινά, οὐ μὴν ἀλλ’ εἶχέ γέ τινα λόγον ἡ πλεονεξία τῶν ἀνθρώπων·

ὁπότε δ’ οὐθὲν ἔχοντεσ ἐπιδείξασθαι μέγα καὶ νεανικὸν ἔργον, ἀνθ’ οὗ τὰ ἡμέτερα βίᾳ κατέσχον, ἀναισχυντοῦσι καὶ οὐδ’ ἐξελεγχόμενοι μεθίενται αὐτῶν, τίσ ἂν ἀνάσχοιτο;

SEARCH

MENU NAVIGATION