Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 36

(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 36)

ταῦθ’ ὑποσχόμενοι καὶ ὀμόσαντεσ ἀπέδειξαν ἡμέρασ, ἐν αἷσ ἀγορὰν ποιήσονται τοῦ δήμου καὶ τὰσ ψήφουσ ἀναδώσουσι περὶ τῶν νόμων· ἐπιστάντοσ δὲ τοῦ χρόνου πρῶτον εἰσέφερον τὸν χωρονομικὸν νόμον καὶ πολλοὺσ διελθόντεσ λόγουσ ἐκάλουν, εἴ τισ τῷ νόμῳ συναγορεύειν βούλεται τῶν δημοτικῶν. καρπουμένουσ ἐκ τοῦ βιαιοτάτου, ἀξιούντων τε μὴ μόνον τοὺσ κινδύνουσ εἶναι τῷ δήμῳ τοὺσ ὑπὲρ τῶν κοινῶν ἀγαθῶν κοινούσ, ἀλλὰ καὶ τὰσ ἀπ’ αὐτῶν ἡδονάσ τε καὶ ὠφελείασ, καὶ τοῦ πλήθουσ ἀσμένωσ ἀκούοντοσ τοὺσ λόγουσ, ὁ μάλιστα ἐπιρρώσασ τὸν δῆμον καὶ μηδὲ φωνὴν ὑπομένειν τῶν ἀντιλεγόντων διαπραξάμενοσ ἦν Λεύκιοσ Σίκκιοσ, Δεντάτοσ ἐπικαλούμενοσ, πολλὰσ πάνυ καὶ μεγάλασ ἑαυτοῦ πράξεισ διεξελθών.

ἦν δ’ ὀφθῆναί τε θαυμαστὸσ ὁ ἀνὴρ καὶ ἡλικίασ ἐν τῷ κρατίστῳ δυεῖν δέοντα ἑξήκοντα γεγονὼσ ἔτη καὶ φρονῆσαι τὰ δέοντα ἱκανὸσ εἰπεῖν τε ὡσ στρατιώτησ οὐκ ἀδύνατοσ.

ἔφη δ’ οὖν παρελθών· ἐγώ, ὦ δημόται, καθ’ ἕκαστον ἔργον τῶν ἐμοὶ πεπραγμένων εἰ βουλοίμην λέγειν, ἐπιλίποι ἄν με ὁ τῆσ ἡμέρασ χρόνοσ. αὐτὰ δὲ τὰ κεφάλαια δι’ ἐλαχίστων ὡσ ἐμὴ δύναμισ ἐρῶ. τετταρακοστὸν μὲν ἔτοσ ἐστί μοι τοῦτο, ἐξ οὗ στρατεύομαι περὶ τῆσ πατρίδοσ, τριακοστὸν δ’ ἐξ οὗ στρατιωτικῆσ ἀεί τινοσ ἡγεμονίασ τυγχάνων, τοτὲ μὲν σπείρασ ἡγούμενοσ, τοτὲ δ’ ὅλου τάγματοσ, ἀρξάμενοσ ἀπὸ τῶν ὑπάτων Γαίου Ἀκυλλίου καὶ Τίτου Σικκίου, οἷσ ἐψηφίσατο ἡ βουλὴ τὸν κατὰ Οὐολούσκων πόλεμον. ἤμην γὰρ τότε ἑπτακαιεικοσέτησ, ἐταττόμην δ’ ἔτι ὑπὸ λοχαγῷ.

ἣν θανάτου κακίων ὁ λοιπὸσ ἂν αὐτοῖσ βίοσ ἦν, αἴτιοσ ἐγενόμην φανερῶσ, ὡσ αὐτοί τε ὡμολόγουν χρυσῷ με ἀναδήσαντεσ στεφάνῳ, καὶ ὁ ὕπατοσ Σίκκιοσ ἐμαρτύρησεν ἡγεμόνα τῆσ σπείρασ ἀποδείξασ.

ἑτέρου τε πάλιν ἡμῖν ἀγῶνοσ ἐνστάντοσ, ἐν ᾧ τόν τε στρατοπεδάρχην τοῦ τάγματοσ ἡμῶν συνέβη πεσεῖν καὶ τὸν ἀετὸν ὑπὸ τοῖσ πολεμίοισ γενέσθαι, τὸν αὐτὸν τρόπον ὑπὲρ ὅλου τοῦ τάγματοσ ἀγωνισάμενοσ τόν τ’ ἀετὸν ἀνεκομισάμην καὶ τὸν στρατοπεδάρχην ἔσωσα·

ὃσ ἐμοὶ τῆσ τότε βοηθείασ χάριν ἀποδιδοὺσ τῆσ ἡγεμονίασ τοῦ τάγματοσ ἀφίστατό μοι καὶ τὸν ἀετὸν ἐδίδου, ἐγὼ δ’ οὐκ ἔλαβον, οὐκ ἀξιῶν ᾧ τὸν βίον ἐχαρισάμην τούτου παρελέσθαι τὰσ τιμὰσ ἃσ εἶχε καὶ τὰσ ἐπὶ ταύταισ εὐφροσύνασ. ἐφ’ οἷσ ἀγασθείσ με ὁ ὕπατοσ τοῦ πρώτου τάγματοσ ἀπέδωκε τὴν στρατοπεδαρχίαν ἀπολωλεκότοσ ἐν τῇ μάχῃ τὸν ἡγεμόνα.

SEARCH

MENU NAVIGATION