Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 29

(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 29)

ταῦτα καὶ πολλὰ τούτοισ ὅμοια εἰπὼν παρεστήσατο τοὺσ πρεσβυτάτουσ τῶν πατρικίων κλαίοντασ, οὓσ ἰδόντεσ πολλοὶ τῶν δημοτικῶν οὐδ’ αὐτοὶ κατέχειν τὰ δάκρυα ἐδύναντο. γενομένησ δὲ πολλῆσ συμπαθείασ πρόσ τε τὰσ ἡλικίασ τῶν ἀνδρῶν καὶ πρὸσ τὰσ ἀξίασ μικρὸν ἐπισχὼν ὁ ὕπατοσ· οὐκ αἰσχύνεσθε, ἔφησεν, ὦ πολῖται, οὐδὲ κατὰ γῆσ δύεσθε, εἰ οἵδε οἱ γέροντεσ ὑπὲρ ὑμῶν τῶν νέων τὰ ὅπλα ἀναλήψονται, ἀλλ’ ὑπομενεῖτε ἀπολειφθῆναι τούτων ἡγουμένων, οὓσ ἀεὶ πατέρασ ἐκαλεῖτε;

ὦ σχέτλιοι ὑμεῖσ καὶ οὐδὲ πολῖται ταύτησ ἄξιοι λέγεσθαι τῆσ γῆσ, ἣν ἔκτισαν οἱ τοὺσ πατέρασ ἐπὶ τῶν ὤμων ἐνέγκαντεσ, οἷσ καὶ δι’ ὅπλων καὶ διὰ πυρὸσ ὁδοὺσ ἀσφαλεῖσ θεοὶ παρέσχον. ὡσ δὲ κατέμαθεν ὁ Οὐεργίνιοσ ἀγόμενον τὸν δῆμον ὑπὸ τῶν λόγων, δεδοικώσ, μὴ παρὰ τὴν ἑαυτοῦ γνώμην κοινωνεῖν ὑπομείνῃ τοῦ πολέμου, παρελθὼν εἶπεν·

δαίμονι δοκῇ, μεθ’ ὑμῶν.

πρόθυμοι δ’ ἐν παντὶ καιρῷ περὶ ὑμᾶσ γεγονότεσ ἀξιοῦμεν μετρίασ παρ’ ὑμῶν τυχεῖν χάριτοσ, ὥσπερ τῶν κοινῶν κινδύνων ἰσομοιροῦμεν ὑμῖν, οὕτωσ καὶ τῶν δικαίων τὸ ἴσον ἔχειν, νόμουσ καταστησάμενοι φύλακασ τῆσ ἐλευθερίασ, οἷσ ἅπαντεσ ἀεὶ χρησόμεθα. εἰ δὲ προσίσταται τοῦθ’ ὑμῖν, καὶ οὐκ ἀξιοῦτε τοῖσ ἑαυτῶν πολίταισ ταύτην συγχωρῆσαι τὴν χάριν, ἀλλὰ θανάτου τιμᾶσθε τὸ μεταδοῦναι τῷ δήμῳ τῆσ ἰσηγορίασ, οὐκέτι φιλονεικοῦμεν ὑμῖν·

αἰτησόμεθα δ’ ἑτέραν παρ’ ὑμῶν χάριν, ἧσ τυχόντεσ ἴσωσ ἂν οὐδὲ καινῶν ἔτι δεηθείημεν νόμων. εἰσέρχεται δ’ ἡμᾶσ εὐλάβεια, μή ποτε οὐδὲ ταύτησ τύχωμεν, ἐξ ἧσ τῇ βουλῇ μὲν οὐδὲν ἔσται βλάβοσ, τῷ δὲ δήμῳ τιμή τισ ὑπάρξει καὶ φιλανθρωπία.

SEARCH

MENU NAVIGATION