Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 28

(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 28)

ὡσ δὲ καὶ τοῖσ ἄλλοισ ἅπασι ταῦτ’ ἐδόκει, καὶ οὐθεὶσ ἦν ὁ τἀναντία ἐρῶν, οἱ μὲν ὕπατοι τὸν δῆμον εἰσ ἐκκλησίαν συνεκάλουν. συνελθόντοσ δ’ ὡσ ἐπὶ καινοῖσ ἀκούσμασι παντὸσ τοῦ κατὰ τὴν πόλιν ὄχλου παρελθὼν ἅτεροσ τῶν ὑπάτων Γάιοσ Ὁράτιοσ ἐπειρᾶτο πείθειν τοὺσ δημοτικοὺσ ἑκόντασ ὑπομεῖναι καὶ ταύτην τὴν στρατείαν. ἀντιλεγόντων δὲ τῶν δημάρχων καὶ τοῦ δήμου προσέχοντοσ αὐτοῖσ τὸν νοῦν παρελθὼν πάλιν ὁ ὕπατοσ εἶπε· καλὸν γ’, ὦ Οὐεργίνιε, καὶ θαυμαστὸν ἔργον ἐξειργάσασθε διασπάσαντεσ ἀπὸ τῆσ βουλῆσ τὸν δῆμον·

καὶ τὸ μὲν ἐφ’ ὑμῖν εἶναι μέροσ πάντ’ ἀπολωλέκαμεν, ὅσα παρὰ τῶν προγόνων παραλαβόντεσ ἢ τοῖσ ἑαυτῶν πόνοισ κτησάμενοι κατέσχομεν . οὐ μὴν ἡμεῖσ γ’ ἀκονιτὶ μεθησόμεθα αὐτῶν, ἀλλ’ ἀναλαβόντεσ τὰ ὅπλα μετὰ τῶν βουλομένων σώζεσθαι τὴν πατρίδα χωρήσομεν ἐπὶ τὸν ἀγῶνα τὰσ ἀγαθὰσ προβαλλόμενοι τῶν ἔργων ἐλπίδασ·

καὶ εἴ τισ ἄρα θεὸσ ἐπισκοπεῖ τοὺσ καλοὺσ καὶ δικαίουσ ἀγῶνασ, καὶ ἡ τὴν πόλιν τήνδε αὔξουσα ἐκ πολλοῦ τύχη μήπω προλέλοιπεν αὐτήν, κρείττουσ τῶν ἐχθρῶν ἐσόμεθα·

εἰ δέ τισ ἄρα ἐνέστηκε δαίμων καὶ ἐναντιοῦται τῇ σωτηρίᾳ τῆσ πόλεωσ, οὔτοι τό γ’ ἐν ἡμῖν εὔνουν καὶ πρόθυμον ἀπολεῖται, ἀλλὰ τὸν ἁπάντων κράτιστον θάνατον αἱρησόμεθα περὶ τῆσ πατρίδοσ. ὑμεῖσ δὲ αὐτοῦ μένοντεσ οἰκουρεῖτε ἅμα ταῖσ γυναιξίν, ὦ καλοὶ καὶ γενναῖοι προστάται τῆσ πόλεωσ, ἐγκαταλιπόντεσ, μᾶλλον δὲ προδόντεσ ἡμᾶσ, οἷσ οὔτ’ ἂν νικήσωμεν ἡμεῖσ ὁ βίοσ ἔσται καλόσ, οὔτ’ ἂν ἄλλωσ χωρήσῃ τὰ καθ’ ἡμᾶσ ἀσφαλήσ·

ἐκείνῃ τῇ ψυχρᾷ ἐλπίδι ἐπαίρεσθε, ὡσ διαφθαρέντων τῶν πατρικίων ὑμᾶσ ἐάσουσιν οἱ πολέμιοι ταύτην ὑπολογιζόμενοι τὴν εὐεργεσίαν, καὶ συγχωρήσουσιν ὑμῖν τὴν πατρίδα καὶ τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν ἡγεμονίαν καὶ πάντα τἆλλα ἀγαθά, ὅσα νῦν ἔχετε, καρποῦσθαι, ὧν ὑμεῖσ ὅτε τὰ ἄριστα ἐφρονεῖτε πολλὴν μὲν γῆν ἀπετέμεσθε, πολλὰσ δὲ πόλεισ ἐξανδραποδισάμενοι κατεσκάψατε, πολλὰ δὲ καὶ μεγάλα καὶ οὐδ’ ὑπὸ τοῦ παντὸσ αἰῶνοσ ἀφανισθησόμενα τρόπαια καὶ μνημεῖα τῆσ ἔχθρασ ἀνεστήσατε.

ἀλλὰ τί τῷ δήμῳ ταῦτ’ ἐπιτιμῶ, ὃσ οὐδέποτε πονηρὸσ ἑκὼν ἐγένετο, μᾶλλον ἢ οὐχ ὑμῖν, ὦ Οὐεργίνιε, τοῖσ τὰ καλὰ ταῦτα πολιτευομένοισ;

ἡμῖν μὲν οὖν, οἷσ ἀνάγκη μηδὲν ταπεινὸν φρονεῖν, δέδοκταί τε καὶ οὐθὲν ἔσται τὸ κωλύσον ἄρασθαι τὸν ὑπὲρ τῆσ πατρίδοσ ἀγῶνα, ὑμῖν δὲ τοῖσ ἐγκαταλιποῦσι καὶ προδοῦσι τὸ κοινὸν ἥξει δίκη τιμωρὸσ οὐ μεμπτὴ παρὰ θεῶν, ἐὰν ἄρα διαφύγητε τὴν παρ’ ἀνθρώπων κόλασιν. ἀλλ’ οὐδὲ ταύτην διαφεύξεσθε·

ἴστε, ὅτι οἱ καταλειφθέντεσ ἡμῶν ἐνθάδε φύλακεσ τῆσ πόλεωσ, ἐὰν κρείττω τὰ τῶν ἐχθρῶν γένηται, φρονήσουσιν ἃ προσῆκεν αὐτοῖσ φρονεῖν.

οὐ γὰρ ἤδη βαρβάροισ μέν τισιν ἁλισκομένοισ ὑπὸ τῶν πολεμίων εἰσ νοῦν ἦλθε μήτε γυναικῶν αὐτοῖσ παραχωρῆσαι μήτε παίδων μήτε πόλεων, ἀλλὰ τὰσ μὲν ἐμπρῆσαι, τὰσ δὲ κατασφάξαι, Ῥωμαίοισ δ’ ἄρα, οἷσ ἑτέρων ἄρχειν πάτριόν ἐστιν, οὐ παραστήσεται ταῦτα περὶ ἑαυτῶν φρονεῖν; οὐχ οὕτωσ ἀγεννεῖσ ἔσονται, ἀλλ’ ἀφ’ ὑμῶν τῶν ἐχθίστων ἀρξάμενοι τότε χωρήσουσι πρὸσ τὰ φίλια.

πρὸσ ταῦτα ὁρῶντεσ ἐκκλησιάζετε καὶ νόμουσ εἰσφέρετε καινούσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION