Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 17

(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 17)

τοῦτο τὸ τέλοσ λαβόντοσ τοῦ λῃστρικοῦ πολέμου τὴν πολιτικὴν πάλιν ἀνερρίπιζον οἱ δήμαρχοι στάσιν ἀξιοῦντεσ ἀπολαβεῖν παρὰ τοῦ περιόντοσ ὑπάτου τὰσ ὑποσχέσεισ, ἃσ ἐποιήσατο πρὸσ αὐτοὺσ ὁ τεθνηκὼσ ἐν τῇ μάχῃ Οὐαλέριοσ ὑπὲρ τῆσ εἰσφορᾶσ τοῦ νόμου. ὁ δὲ Κλαύδιοσ μέχρι μέν τινοσ παρεῖλκε τὸν χρόνον τοτὲ μὲν καθαρμοὺσ τῆσ πόλεωσ ἐπιτελῶν, τοτὲ δὲ θυσίασ τοῖσ θεοῖσ χαριστηρίουσ ἀποδιδούσ, τοτὲ δ’ ἀγῶσι καὶ θέαισ ἀναλαμβάνων τὸ πλῆθοσ εἰσ εὐπαθείασ. ὡσ δ’ αἱ σκήψεισ αὐτῷ πᾶσαι κατανάλωντο, τελευτῶν ἔφη δεῖν εἰσ τὸν τοῦ τεθνηκότοσ ὑπάτου τόπον ἕτερον ἀποδειχθῆναι.

τὰ μὲν γὰρ ὑφ’ ἑαυτοῦ μόνου πραχθέντα οὔτε νόμιμα οὔτε βέβαια ἔσεσθαι, τὰ δ’ ὑπ’ ἀμφοῖν ἔννομά τε καὶ κύρια.

ταύτῃ διακρουσάμενοσ αὐτοὺσ τῇ προφάσει προεῖπεν ἀρχαιρεσίων ἡμέραν, ἐν ᾗ τὸν συνάρχοντα ἔμελλεν ἀποδείξειν. ἐν δὲ τῷ μεταξὺ χρόνῳ δι’ ἀπορρήτων βουλευμάτων οἱ προεστηκότεσ τοῦ συνεδρίου συνέθεντο κατὰ σφᾶσ αὐτούσ, ὅτῳ παραδώσουσι τὴν ἀρχήν. καὶ ἐπειδὴ ὁ τῶν ἀρχαιρεσίων ἐνέστη χρόνοσ, καὶ ὁ κῆρυξ τὴν πρώτην τάξιν ἐκάλεσεν, εἰσελθόντεσ εἰσ τὸν ἀποδειχθέντα τόπον οἵ τ’ ὀκτωκαίδεκα λόχοι τῶν ἱππέων καὶ οἱ τῶν πεζῶν ὀγδοήκοντα τῶν τὸ μέγιστον τίμημα ἐχόντων Λεύκιον Κοίντιον Κικιννᾶτον ἀποδεικνύουσιν ὕπατον, οὗ τὸν υἱὸν Καίσωνα Κοίντιον εἰσ ἀγῶνα θανάτου καταστήσαντεσ οἱ δήμαρχοι τὴν πόλιν ἠνάγκασαν ἐκλιπεῖν·

καὶ οὐδεμιᾶσ ἔτι κληθείσησ ἐπὶ τὴν ψηφοφορίαν τάξεωσ ‐ τρισὶ γὰρ ἦσαν λόχοισ πλείουσ οἱ διενέγκαντεσ τὴν ψῆφον λόχοι τῶν ὑπολειπομένων ‐ ὁ μὲν δῆμοσ ἀπῄει συμφορὰν βαρεῖαν ἡγούμενοσ, ὅτι μισῶν αὐτοὺσ ἀνὴρ ἐξουσίασ ὑπατικῆσ ἔσται κύριοσ, ἡ βουλὴ δὲ ἔπεμπε τοὺσ παραληψομένουσ τὸν ὕπατον καὶ ἄξοντασ ἐπὶ τὴν ἀρχήν.

ἔτυχε δὲ τηνικαῦτα ὁ Κοίντιοσ ἄρουράν τινα ὑπεργαζόμενοσ εἰσ σποράν, αὐτὸσ ἀκολουθῶν τοῖσ σχίζουσι τὴν νειὸν βοιδίοισ ἀχίτων, περιζωμάτιον ἔχων καὶ ἐπὶ τῇ κεφαλῇ πῖλον.

ἰδὼν δὲ πλῆθοσ ἀνθρώπων εἰσ τὸ χωρίον εἰσιόντων τό τε ἄροτρον ἐπέσχε καὶ πολὺν ἠπόρει χρόνον, οἵτινέσ τε εἰε͂ν καὶ τίνοσ δεόμενοι πρὸσ αὐτὸν ἥκοιεν· ἔπειτα προσδραμόντοσ τινὸσ καὶ κελεύσαντοσ κοσμιώτερον ἑαυτὸν ποιῆσαι παρελθὼν εἰσ τὴν καλύβη καὶ ἀμφιεσάμενοσ προῆλθεν. οἱ δ’ ἐπὶ τὴν παράληψιν αὐτοῦ παρόντεσ ἠσπάσαντό τε ἅπαντεσ οὐκ ἐκ τοῦ ὀνόματοσ, ἀλλ’ ὕπατον καὶ τὴν περιπόρφυρον ἐσθῆτα περιέθεσαν τούσ τε πελέκεισ καὶ τἆλλα παράσημα τῆσ ἀρχῆσ παραστήσαντεσ ἀκολουθεῖν εἰσ τὴν πόλιν ἠξίουν.

κἀκεῖνοσ μικρὸν ἐπισχὼν καὶ δακρύσασ τοσοῦτον εἶπεν· ἄσπορον ἄρα μοι τὸ χωρίον ἔσται τοῦτον τὸν ἐνιαυτόν, καὶ κινδυνεύσομεν οὐχ ἕξειν, πόθεν διατραφῶμεν. ἔπειτ’ ἀσπασάμενοσ τὴν γυναῖκα καὶ τῶν ἔνδον ἐπιμελεῖσθαι παραγγείλασ ᾤχετο εἰσ τὴν πόλιν. ταῦτα δὲ οὐχ ἑτέρου τινὸσ χάριν εἰπεῖν προήχθην, ἀλλ’ ἵνα φανερὸν γένηται πᾶσιν, οἱοῖ τότε ἦσαν οἱ τῆσ Ῥωμαίων πόλεωσ προεστηκότεσ, ὡσ αὐτουργοὶ καὶ σώφρονεσ καὶ πενίαν δικαίαν οὐ βαρυνόμενοι καὶ βασιλικὰσ οὐ διώκοντεσ ἐξουσίασ, ἀλλὰ καὶ διδομένασ ἀναινόμενοι·

φανήσονται γὰρ οὐδὲ κατὰ μικρὸν ἐοικότεσ ἐκείνοισ οἱ νῦν, ἀλλὰ τἀναντία πάντα ἐπιτηδεύοντεσ, πλὴν πάνυ ὀλίγων, δι’ οὓσ ἕστηκεν ἔτι τὸ τῆσ πόλεωσ ἀξίωμα καὶ τὸ σώζειν τὴν πρὸσ ἐκείνουσ τοὺσ ἄνδρασ ὁμοιότητα. ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων ἅλισ.

SEARCH

MENU NAVIGATION