Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 5

(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 5)

ὁ δὲ πλείστουσ τε περὶ αὑτὸν ἔχων ἑταίρουσ καὶ μέγιστον τῶν τότε νέων δυνάμενοσ Καίσων Κοίντιοσ ἦν, υἱὸσ Λευκίου Κοιντίου τοῦ καλουμένου Κικιννάτου, ᾧ γένοσ τ’ ἦν ἐπιφανὲσ καὶ βίοσ οὐθενὸσ δεύτεροσ, ἀνὴρ ὀφθῆναί τε κάλλιστοσ νέων καὶ τὰ πολέμια πάντων λαμπρότατοσ φύσει τε περὶ λόγουσ κεχρημένοσ ἀγαθῇ· ὃσ ἐν τῷ τότε χρόνῳ πολὺσ ἔρρει κατὰ τῶν δημοτικῶν οὔτε λόγων φειδόμενοσ, ὧν βαρὺ τοῖσ ἐλευθέροισ ἀκούειν, οὔτ’ ἔργων ἀκολούθων τοῖσ λόγοισ ἀπεχόμενοσ.

οἱ μὲν οὖν πατρίκιοι τίμιον αὐτὸν ἐπὶ τούτοισ εἶχον καὶ μένειν παρὰ τὰ δεινὰ ἠξίουν αὐτοὶ παρασχεῖν τὸ ἀσφαλὲσ ὑπισχνούμενοι· οἱ δ’ ἐκ τοῦ δήμου πάντων δὴ μάλιστα αὐτὸν ἀνθρώπων ἐμίσουν. τοῦτον τὸν ἄνδρα ἔγνωσαν οἱ δήμαρχοι πρῶτον ἐκποδὼν ποιήσασθαι, ὡσ καταπληξόμενοι τοὺσ λοιποὺσ τῶν νέων καὶ προσαναγκάσοντεσ σωφρονεῖν.

γνόντεσ δὲ ταῦτα καὶ παρασκευασάμενοι λόγουσ τε καὶ μάρτυρασ πολλοὺσ εἰσάγουσιν αὐτὸν ὑπὸ δίκην ἀδικήματοσ δημοσίου, θανάτου τιμησάμενοι τὴν δίκην. ὅσα βίᾳ διαπεπραγμένοσ ἐτύγχανεν εἰσ τοὺσ δημότασ, ὧν τοὺσ πεπονθότασ αὐτοὺσ παρῆγον μάρτυρασ.

ὡσ δὲ παρέδωκαν τὸν λόγον, αὐτὸ μὲν τὸ μειράκιον οὐχ ὑπήκουε καλούμενον ἐπὶ τὴν ἀπολογίαν, ἀλλ’ ἠξίου τοῖσ ἰδιώταισ αὐτοῖσ ὑπὲρ ὧν ᾐτιῶντο παθεῖν κατὰ τὸν νόμον ὑπέχειν δίκασ, ἐπὶ τῶν ὑπάτων τῆσ κρίσεωσ γινομένησ·

ὁ δὲ πατὴρ αὐτοῦ χαλεπῶσ φέροντασ τὴν αὐθάδειαν τοῦ μειρακίου τοὺσ δημοτικοὺσ ὁρῶν ἀπελογεῖτο τὰ μὲν πολλὰ ψευδῆ τε καὶ ἐξ ἐπιβουλῆσ συγκείμενα κατὰ τοῦ παιδὸσ ἀποδεικνύσ· ὅσα δ’ οὐκ ἐνῆν ἀρνήσασθαι μικρὰ καὶ φαῦλα καὶ οὐκ ἄξια δημοσίασ ὀργῆσ εἶναι λέγων καὶ οὐδὲ ταῦτα ἐξ ἐπιβουλῆσ ἢ δι’ ὕβριν, ἀλλ’ ὑπὸ φιλοτιμίασ μειρακιώδουσ γεγονότα ἐπιδεικνύμενοσ, δι’ ἣν πολλὰ μὲν αὐτῷ συμβῆναι δρᾶσαι τῶν ἀβουλήτων ἐν ἁψιμαχίαισ, πολλὰ δ’ ἴσωσ καὶ παθεῖν, οὔτε ἡλικίασ ἐν τῷ κρατίστῳ ὄντι οὔτε φρονήσεωσ ἐν τῷ καθαρωτάτῳ.

ἠξίου τε τοὺσ δημοτικοὺσ μὴ μόνον ὀργὴν μὴ ἔχειν ἐφ’ οἷσ ἥμαρτεν εἰσ ὀλίγουσ, ἀλλὰ καὶ χάριν εἰδέναι περὶ ὧν ἅπαντασ εὖ ποιῶν ἐν τοῖσ πολέμοισ διετέλεσε, τοῖσ μὲν ἰδιώταισ ἐλευθερίαν κτώμενοσ, τῇ δὲ πατρίδι ἡγεμονίαν, ἑαυτῷ δὲ εἴ ποτε ἁμάρτοι τι φιλανθρωπίαν παρὰ τῶν πολλῶν καὶ βοήθειαν. καὶ διεξῄει τάσ τε στρατείασ πάσασ καὶ τοὺσ ἀγῶνασ ἅπαντασ, ἐξ ὧν ἀριστεῖα καὶ στεφάνουσ παρὰ τῶν στρατηγῶν ἔλαβε, πολιτῶν τε ὁπόσων ἐν ταῖσ μάχαισ ὑπερήσπισε καὶ τείχεσι πολεμίων ὁσάκισ πρῶτοσ ἐπέβη.

τελευτῶν δ’ εἰσ οἴκτουσ κατέβαινε καὶ δεήσεισ, ἀντὶ τῆσ ἑαυτοῦ πρὸσ ἅπαντασ ἐπιεικείασ βίου τε, ὃσ ἐμαρτυρεῖτο αὐτῷ πάσησ καθαρὸσ διαβολῆσ, μίαν ἀπαιτῶν παρὰ τοῦ δήμου χάριν, φυλάξαι τὸν υἱὸν αὐτῷ.

SEARCH

MENU NAVIGATION