Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 2

(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 2)

τότε δ’ αὐτὸ παραλαβόντεσ οἱ περὶ Αὖλον Οὐεργίνιον δήμαρχοι τελειῶσαι ἐβούλοντο· ἵνα δὲ μὴ τοῦτο γένοιτο μηδὲ κατὰ νόμουσ ἀναγκασθεῖεν πολιτεύεσθαι, πάντα ἐπιμηχανώμενοι διετέλουν οἵ τε ὕπατοι καὶ ἡ βουλὴ καὶ τῶν ἄλλων πολιτῶν οἱ πλεῖστον ἐν τῇ πόλει δυνάμενοι· βουλαί τε πολλαὶ καὶ ἐκκλησίαι συνεχεῖσ ἐγίνοντο πεῖραί τε παντοῖαι ταῖσ ἀρχαῖσ κατ’ ἀλλήλων, ἐξ ὧν οὐκ ἄδηλον ἅπασιν ἦν, ὅτι μεγάλη τισ καὶ ἀνήκεστοσ ἐξ ἐκείνησ τῆσ φιλονεικίασ ἀναστήσεται τῇ πόλει συμφορά. λογισμοῖσ καὶ τὰ θεῖα δείματα προσγενόμενα, ὧν ἔνια οὔτ’ ἐν δημοσίαισ εὑρίσκετο γραφαῖσ οὔτε κατ’ ἄλλην φυλαττόμενα μνήμην οὐδεμίαν.

ὅσα μὲν γὰρ ἐν οὐρανῷ σέλα φερόμενα καὶ πυρὸσ ἀνάψεισ ἐφ’ ἑνὸσ μένουσαι τόπου γῆσ τε μυκήματα καὶ τρόμοι συνεχεῖσ ἐγίνοντο, μορφαί τ’ εἰδώλων ἄλλοτ’ ἀλλοῖαι δἰ ἀέροσ φερόμεναι καὶ φωναὶ ταράττουσαι διάνοιαν ἀνθρώπων, καὶ πάντα ὅσα τούτοισ ὅμοια συνέπιπτεν, εὑρίσκετο καὶ πάλαι ποτὲ γεγονότα ἧττον τε καὶ μᾶλλον·

οὗ δὲ ἄπειροί τε καὶ ἀνήκοοι ἔτι ἦσαν καὶ ἐφ’ ᾧ μάλιστα ἐταράχθησαν, τοιόνδ’ ἦν· νιφετὸσ ἐξ οὐρανοῦ κατέσκηψεν εἰσ γῆν πολὺσ οὐ χιόνα καταφέρων, ἀλλὰ σαρκῶν θραύσματα ἐλάττω τε καὶ μείζω. τούτων τὰ μὲν πολλὰ μετάρσια προσπετόμεναι πτηνῶν ὅσαι εἰσὶν ἀγέλαι τοῖσ στόμασιν ἡρ́παζον, τὰ δ’ ἐπὶ τὴν γῆν ἐνεχθέντα ἐν αὐτῇ τε τῇ πόλει καὶ κατὰ τοὺσ ἀγροὺσ μέχρι πολλοῦ χρόνου κείμενα ἦν οὔτε χρόαν μεταβάλλοντα, οἱάν ἴσχουσι παλαιούμεναι σάρκεσ, οὔτε σηπεδόνι διαλυόμενα, ὦζέ τε ἀπ’ αὐτῶν οὐδὲν πονηρόν.

τοῦτο τὸ τέρασ οἱ μὲν ἐπιχώριοι μάντεισ οὐχ οἱοῖ́ τ’ ἦσαν συμβαλεῖν·

ἐν δὲ τοῖσ Σιβυλλείοισ εὑρέθη χρησμοῖσ, ὅτι πολεμίων ἀλλοεθνῶν παρελθόντων εἰσ τὸ τεῖχοσ ἀγὼν ὑπὲρ ἀνδραποδισμοῦ καταλήψεται τὴν πόλιν, ἄρξει δὲ τοῦ πρὸσ τοὺσ ἀλλοεθνεῖσ πολέμου στάσισ ἐμφύλιοσ, ἣν χρῆν ἀρχομένην ἐξελαύνοντασ ἐκ τῆσ πόλεωσ καὶ θεοὺσ παραιτουμένουσ θυσίαισ τε καὶ εὐχαῖσ ἀποτρέψαι τὰ δεινά·

κρείττουσ ἔσεσθαι τῶν ἐχθρῶν.

ὡσ δ’ ἐξηνέχθη ταῦτ’ εἰσ τὸ πλῆθοσ, ἱερὰ μὲν πρῶτον ἔθυσαν, οἷσ ἡ τούτων ἐπιμέλεια ἀνέκειτο, θεοῖσ ἐξακεστηρίοισ τε καὶ ἀποτροπαίοισ, ἔπειτα συναχθέντεσ εἰσ τὸ βουλευτήριον οἱ σύνεδροι παρόντων καὶ τῶν δημάρχων ὑπὲρ ἀσφαλείασ τε καὶ σωτηρίασ τῆσ πόλεωσ ἐσκόπουν.

SEARCH

MENU NAVIGATION