Ancient Greek-English Dictionary Language


ε-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: θεοκλυτέω θεοκλυτήσω

Structure: θεοκλυτέ (Stem) + ω (Ending)


  1. to call on the gods
  2. to call aloud, declare


Present tense

1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular θεοκλύτω θεοκλύτεις θεοκλύτει
Dual θεοκλύτειτον θεοκλύτειτον
Plural θεοκλύτουμεν θεοκλύτειτε θεοκλύτουσιν*
SubjunctiveSingular θεοκλύτω θεοκλύτῃς θεοκλύτῃ
Dual θεοκλύτητον θεοκλύτητον
Plural θεοκλύτωμεν θεοκλύτητε θεοκλύτωσιν*
OptativeSingular θεοκλύτοιμι θεοκλύτοις θεοκλύτοι
Dual θεοκλύτοιτον θεοκλυτοίτην
Plural θεοκλύτοιμεν θεοκλύτοιτε θεοκλύτοιεν
ImperativeSingular θεοκλῦτει θεοκλυτεῖτω
Dual θεοκλύτειτον θεοκλυτεῖτων
Plural θεοκλύτειτε θεοκλυτοῦντων, θεοκλυτεῖτωσαν
Infinitive θεοκλύτειν
Participle MasculineFeminineNeuter
θεοκλυτων θεοκλυτουντος θεοκλυτουσα θεοκλυτουσης θεοκλυτουν θεοκλυτουντος
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular θεοκλύτουμαι θεοκλύτει, θεοκλύτῃ θεοκλύτειται
Dual θεοκλύτεισθον θεοκλύτεισθον
Plural θεοκλυτοῦμεθα θεοκλύτεισθε θεοκλύτουνται
SubjunctiveSingular θεοκλύτωμαι θεοκλύτῃ θεοκλύτηται
Dual θεοκλύτησθον θεοκλύτησθον
Plural θεοκλυτώμεθα θεοκλύτησθε θεοκλύτωνται
OptativeSingular θεοκλυτοίμην θεοκλύτοιο θεοκλύτοιτο
Dual θεοκλύτοισθον θεοκλυτοίσθην
Plural θεοκλυτοίμεθα θεοκλύτοισθε θεοκλύτοιντο
ImperativeSingular θεοκλύτου θεοκλυτεῖσθω
Dual θεοκλύτεισθον θεοκλυτεῖσθων
Plural θεοκλύτεισθε θεοκλυτεῖσθων, θεοκλυτεῖσθωσαν
Infinitive θεοκλύτεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
θεοκλυτουμενος θεοκλυτουμενου θεοκλυτουμενη θεοκλυτουμενης θεοκλυτουμενον θεοκλυτουμενου

Future tense

1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular θεοκλυτήσω θεοκλυτήσεις θεοκλυτήσει
Dual θεοκλυτήσετον θεοκλυτήσετον
Plural θεοκλυτήσομεν θεοκλυτήσετε θεοκλυτήσουσιν*
OptativeSingular θεοκλυτήσοιμι θεοκλυτήσοις θεοκλυτήσοι
Dual θεοκλυτήσοιτον θεοκλυτησοίτην
Plural θεοκλυτήσοιμεν θεοκλυτήσοιτε θεοκλυτήσοιεν
Infinitive θεοκλυτήσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
θεοκλυτησων θεοκλυτησοντος θεοκλυτησουσα θεοκλυτησουσης θεοκλυτησον θεοκλυτησοντος
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular θεοκλυτήσομαι θεοκλυτήσει, θεοκλυτήσῃ θεοκλυτήσεται
Dual θεοκλυτήσεσθον θεοκλυτήσεσθον
Plural θεοκλυτησόμεθα θεοκλυτήσεσθε θεοκλυτήσονται
OptativeSingular θεοκλυτησοίμην θεοκλυτήσοιο θεοκλυτήσοιτο
Dual θεοκλυτήσοισθον θεοκλυτησοίσθην
Plural θεοκλυτησοίμεθα θεοκλυτήσοισθε θεοκλυτήσοιντο
Infinitive θεοκλυτήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
θεοκλυτησομενος θεοκλυτησομενου θεοκλυτησομενη θεοκλυτησομενης θεοκλυτησομενον θεοκλυτησομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.


  • τότε δὲ τῆσ μάχησ ἀγγελθείσησ καὶ τοῦ Ἀρχιδάμου προσιόντοσ οὐδεὶσ ἐκαρτέρησεν, ἀλλὰ πρῶτοσ ὁ πατὴρ ἀπήντα δακρύων ὑπὸ χαρᾶσ καὶ μετ’ ἐκεῖνον τὰ ἀρχεῖα, τῶν δὲ πρεσβυτέρων καὶ τῶν γυναικῶν τὸ πλῆθοσ ἐπὶ τὸν ποταμὸν κατῄει, τάσ τε χεῖρασ ὀρεγόντων καὶ θεοκλυτούντων, ὥσπερ ἀπεωσμένησ τὰ παρ’ ἀξίαν ὀνείδη τῆσ Σπάρτησ καὶ λαμπρὸν αὖθισ ἐξ ἀρχῆσ τὸ φῶσ ὁρώσησ· (Plutarch, Agesilaus, chapter 33 5:1)
  • μηδένα γὰρ ἀντειπεῖν, ἀλλὰ πᾶσαν ὑπόνοιαν καὶ διαβολὴν ἀφέντασ εὔχεσθαι Κυρίνῳ καὶ θεοκλυτεῖν ἐκεῖνον. (Plutarch, chapter 28 3:3)


  1. to call on the gods

  2. to call aloud

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool