- αὐτίκα γέ τοι ὁ μὲν Ἥλιοσ οὑτοσὶ ζευξάμενοσ τὸ ἁρ́μα πανήμεροσ τὸν οὐρανὸν περιπολεῖ πῦρ ἐνδεδυκὼσ καὶ τῶν ἀκτίνων ἀποστίλβων, οὐδ’ ὅσον κνήσασθαι τὸ οὖσ, φασί, σχολὴν ἄγων ἢν γάρ τι κἂν ὀλίγον ἐπιρρᾳθυμήσασ λάθῃ, ἀφηνιάσαντεσ οἱ ἵπποι καὶ τῆσ ὁδοῦ παρατραπόμενοι κατέφλεξαν τὰ πάντα. (Lucian, Bis accusatus sive tribunalia, (no name) 1:3)
(루키아노스, Bis accusatus sive tribunalia, (no name) 1:3)
- ἔμψυχον οὐχ ἁπλοῦν οὐδ’ ἀσύνθετον οὐδὲ μονοειδέσ ἐστιν, ἀλλ’ ἐκ τῆσ ταὐτοῦ καὶ τῆσ τοῦ ἑτέρου μεμιγμένον δυνάμεωσ πῆ μὲν ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ κοσμεῖται καὶ περιπολεῖ μιᾷ τάξει κράτοσ ἐχούσῃ χρώμενον, πῆ δ’ εἴσ τε κινήσεισ καὶ κύκλουσ σχιζόμενον ὑπεναντίουσ καὶ πλανητοὺσ ἀρχὴν διαφορᾶσ καὶ μεταβολῆσ καὶ ἀνομοιότητοσ ἐνδίδωσι ταῖσ περὶ γῆν φθοραῖσ καὶ γενέσεσιν ἥ τ̓ ἀνθρώπου ψυχὴ μέροσ τι ἢ μίμημα τῆσ τοῦ παντὸσ οὖσα καὶ συνηρμοσμένη κατὰ λόγουσ καὶ ἀριθμοὺσ ἐοικότασ ἐκείνοισ οὐχ ἁπλῆ τίσ ἐστιν οὐδ’ ὁμοιοπαθήσ, ἀλλ’ ἕτερον μὲν ἔχει τὸ νοερὸν καὶ λογιστικόν, ᾧ κρατεῖν τοῦ ἀνθρώπου κατὰ φύσιν καὶ ἄρχειν προσῆκὸν ἐστιν, ἕτερον δὲ τὸ παθητικὸν καὶ ἄλογον καὶ πολυπλανὲσ καὶ ἄτακτον ἐξεταστοῦ δεόμενον. (Plutarch, De virtute morali, section 3 4:1)
(플루타르코스, De virtute morali, section 3 4:1)
- ψυχὴ πᾶσα παντὸσ ἐπιμελεῖται τοῦ ἀψύχου, πάντα δὲ οὐρανὸν περιπολεῖ, ἄλλοτ’ ἐν ἄλλοισ εἴδεσι γιγνομένη. (Plato, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, 133:4)
(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, 133:4)
- ἀλλ’ οὔτ’ ἀπολέσθαι τὰ κακὰ δυνατόν, ὦ Θεόδωρε ‐ ὑπεναντίον γάρ τι τῷ ἀγαθῷ ἀεὶ εἶναι ἀνάγκη ‐ οὔτ’ ἐν θεοῖσ αὐτὰ ἱδρῦσθαι, τὴν δὲ θνητὴν φύσιν καὶ τόνδε τὸν τόπον περιπολεῖ ἐξ ἀνάγκησ. (Plato, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, 205:3)
(플라톤, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, 205:3)