Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

μενεαίνω

Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: μενεαίνω

Structure: μενεαίν (Stem) + ω (Ending)

Etym.: only in pres.

Sense

  1. to desire earnestly or eagerly, to be bent on doing, to long for
  2. to be angry, rage, he struggled

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular μενεαίνω μενεαίνεις μενεαίνει
Dual μενεαίνετον μενεαίνετον
Plural μενεαίνομεν μενεαίνετε μενεαίνουσιν*
SubjunctiveSingular μενεαίνω μενεαίνῃς μενεαίνῃ
Dual μενεαίνητον μενεαίνητον
Plural μενεαίνωμεν μενεαίνητε μενεαίνωσιν*
OptativeSingular μενεαίνοιμι μενεαίνοις μενεαίνοι
Dual μενεαίνοιτον μενεαινοίτην
Plural μενεαίνοιμεν μενεαίνοιτε μενεαίνοιεν
ImperativeSingular μενέαινε μενεαινέτω
Dual μενεαίνετον μενεαινέτων
Plural μενεαίνετε μενεαινόντων, μενεαινέτωσαν
Infinitive μενεαίνειν
Participle MasculineFeminineNeuter
μενεαινων μενεαινοντος μενεαινουσα μενεαινουσης μενεαινον μενεαινοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular μενεαίνομαι μενεαίνει, μενεαίνῃ μενεαίνεται
Dual μενεαίνεσθον μενεαίνεσθον
Plural μενεαινόμεθα μενεαίνεσθε μενεαίνονται
SubjunctiveSingular μενεαίνωμαι μενεαίνῃ μενεαίνηται
Dual μενεαίνησθον μενεαίνησθον
Plural μενεαινώμεθα μενεαίνησθε μενεαίνωνται
OptativeSingular μενεαινοίμην μενεαίνοιο μενεαίνοιτο
Dual μενεαίνοισθον μενεαινοίσθην
Plural μενεαινοίμεθα μενεαίνοισθε μενεαίνοιντο
ImperativeSingular μενεαίνου μενεαινέσθω
Dual μενεαίνεσθον μενεαινέσθων
Plural μενεαίνεσθε μενεαινέσθων, μενεαινέσθωσαν
Infinitive μενεαίνεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
μενεαινομενος μενεαινομενου μενεαινομενη μενεαινομενης μενεαινομενον μενεαινομενου

Imperfect tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐμενέαινον ἐμενέαινες ἐμενέαινεν*
Dual ἐμενεαίνετον ἐμενεαινέτην
Plural ἐμενεαίνομεν ἐμενεαίνετε ἐμενέαινον
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐμενεαινόμην ἐμενεαίνου ἐμενεαίνετο
Dual ἐμενεαίνεσθον ἐμενεαινέσθην
Plural ἐμενεαινόμεθα ἐμενεαίνεσθε ἐμενεαίνοντο

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ἤδη μέν τέ ἕ φημι καὶ ἄλλοτε πειρηθῆναι ἔγχεοσ ἡμετέρου, ὅθ’ ὑπὲρ Πύλου ἠμαθόεντοσ ἀντίοσ ἔστη ἐμεῖο, μάχησ ἄμοτον μενεαίνων. (Hesiod, Shield of Heracles, Book Sh. 33:7)
  • δεινὰ δὲ παντὶ παρασχεδὸν ἤπυε λαῷ εἰ μή οἱ κούρην αὐτάγρετον, ἢ ἀνὰ γαῖαν, ἢ πλωτῆσ εὑρόντεσ ἔτ’ εἰν ἁλὸσ οἴδματι νῆα, ἄξουσιν, καὶ θυμὸν ἐνιπλήσει μενεαίνων τίσασθαι τάδε πάντα, δαήσονται κεφαλῇσιν πάντα χόλον καὶ πᾶσαν ἑὴν ὑποδέγμενοι ἄτην. (Apollodorus, Argonautica, book 4 4:29)
  • διὸ εὖ περὶ τοῦ Ἕκτοροσ ὁ ποιητήσ, παῦσαι βουλόμενοσ τὸν Ἀχιλλέα τῆσ ὀργῆσ τεθνεῶτοσ, κωφὴν γὰρ δὴ γαῖαν ἀεικίζει μενεαίνων. (Aristotle, Rhetoric, Book 2, chapter 3 16:6)
  • ἐν πᾶσι δὲ τῷ ἐνέργειαν ποιεῖν εὐδοκιμεῖ, οἱο͂ν ἐν τοῖσδε, αὖτισ ἐπὶ δάπεδόνδε κυλίνδετο λᾶασ ἀναιδήσ, καὶ ἔπτατ’ ὀιστόσ, καὶ ἐπιπτέσθαι μενεαίνων, καὶ ἐν γαίῃ ἵσταντο λιλαιόμενα χροὸσ ἆσαι, καὶ αἰχμὴ δὲ στέρνοιο διέσσυτο μαιμώωσα. (Aristotle, Rhetoric, Book 3, chapter 11 3:2)
  • οὐ μὲν δή σε καταφθίσει μάλα περ μενεαίνων. (Homer, Odyssey, Book 5 34:2)

Synonyms

  1. to be angry

Related

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION