- "ἀμβροσίῃ μὲν πρῶτον ἀπὸ χροὸσ ἱμερόεντοσ λύματα πάντα κάθηρεν, ἀλείψατο δὲ χρόα λευκὸν ἀμβροσίῃ ἑδανῷ τό,6 τό ῥά οἱ τεθυωμένον ἠε͂ν τοῦ καὶ κινυμένοιο Διὸσ ποτὶ χαλκοβατὲσ δῶ ἒμπησ ἐσ γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἵκετ’ ἀυτμή. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 15, book 15, chapter 36 4:15)
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 15, book 15, chapter 36 4:15)
- μᾶλλον δ’, ὥσπερ αἱ πόλεισ ἔχουσί τινασ πύλασ ἀποφράδασ καὶ σκυθρωπάσ, δι’ ὧν ἐξάγουσι τοὺσ θανατουμένουσ καὶ τὰ λύματα καὶ τοὺσ καθαρμοὺσ ἐκβάλλουσιν, εὐαγὲσ δ’ οὐδὲν οὐδ’ ἱερὸν εἴσεισι οὐδ’ ἔξεισι δι’ αὐτῶν οὕτω καὶ τὰ τῶν πολυπραγμόνων ὦτα χρηστὸν οὐδὲν οὐδ’ ἀστεῖον ἀλλ’ οἱ φονικοὶ λόγοι διέρχονται καὶ τρίβουσιν ἐν, ἐκθύσιμα καὶ μιαρὰ διηγήματα παρακομίζοντεσ. (Plutarch, De curiositate, section 6 2:2)
(플루타르코스, De curiositate, section 6 2:2)
- μᾶλλον δ’ , ὥσπερ αἱ πόλεισ ἔχουσί τινασ πύλασ ἀποφράδασ καὶ σκυθρωπάσ, δι’ ὧν ἐξάγουσι τοὺσ θανατουμένουσ καὶ τὰ λύματα καὶ τοὺσ καθαρμοὺσ ἐκβάλλουσιν, εὐαγὲσ δ’ οὐδὲν οὐδ’ ἱερὸν εἴσεισι οὐδ’ ἔξεισι δι’ αὐτῶν· (Plutarch, De curiositate, section 6 5:2)
(플루타르코스, De curiositate, section 6 5:2)
- ἁ μὲν Ἀθάνα τὤργαν’ ἔρριψέν ̔ ἱερᾶσ ἀπὸ χειρὸσ εἶπέ τ’ ἔρρετ’ αἴσχεα, σώματι λύμα,1 οὔ με τᾷ δ’ ἐγὼ κακότατι δίδωμι. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 14, book 14, chapter 73)
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 14, book 14, chapter 73)
- οὔποτ’ οὔποτ’ ηὔχουν <ὧδε > ξένουσ μολεῖσθαι λόγουσ εἰσ ἀκοὰν ἐμάν, οὐδ’ ὧδε δυσθέατα καὶ δύσοιστα πήματα, λύματα, δείματα ἀμ‐ φάκει κέντρῳ τύψειν ψυχὰν ἐμάν. (Aeschylus, Prometheus Bound, episode, lyric2)
(아이스킬로스, 결박된 프로메테우스, episode, lyric2)
- πίπτων δ’ οὐκ οἶδεν τόδ’ ὑπ’ ἄφρονι λύμᾳ· (Aeschylus, Eumenides, choral, antistrophe 31)
(아이스킬로스, 에우메니데스, choral, antistrophe 31)
- ὦ δύσμορ’, οὐδὲ τῷ χρόνῳ φύσασ φανεῖ φρένασ ποτ’ ἀλλὰ λῦμα τῷ γήρᾳ τρέφει; (Sophocles, Oedipus at Colonus, episode 2:3)
(소포클레스, Oedipus at Colonus, episode 2:3)