Ancient Greek-English Dictionary

ἐπίτηδες

Adjective; Transliteration:

Principal Part: ἐπίτηδες

Etym.: (어원이 불명확함.)

Sense

  1. designedly, deceitfully

Examples

  • ἥτισ μόνη τέτληκασ ὑπὲρ ἀνδρὸσ ἀντειπεῖν, ὃσ ἡμᾶσ πολλὰ κακὰ δέδρακεν ἐπίτηδεσ εὑρίσκων λόγουσ, ὅπου γυνὴ πονηρὰ ἐγένετο, Μελανίππασ ποιῶν Φαίδρασ τε· (Aristophanes, Thesmophoriazusae, Lyric-Scene, epirrheme7)
  • οὐκοῦν ἐπίτηδεσ ξυνελέγημεν ἐνθάδε, ὅπωσ προμελετήσωμεν ἁκεῖ δεῖ λέγειν. (Aristophanes, Ecclesiazusae, Prologue 3:22)
  • ἐπίτηδεσ εἶχον πηδάλιον, ᾧ χρήσομαι· (Aristophanes, Peace, Prologue, iambics14)
  • πρῶτον μὲν γὰρ τοὺσ ἀντιπάλουσ μόνοσ ἀνθρώπων κατέπαυσεν ἐσ τὰ ῥάκια σκώπτοντασ ἀεὶ καὶ τοῖσ φθειρσὶν πολεμοῦντασ, τούσ θ’ Ἡρακλέασ τοὺσ μάττοντασ καὶ τοὺσ πεινῶντασ ἐκείνουσ ἐξήλασ’ ἀτιμώσασ πρῶτοσ, καὶ τοὺσ δούλουσ παρέλυσεν τοὺσ φεύγοντασ κἀξαπατῶντασ καὶ τυπτομένουσ ἐπίτηδεσ, οὓσ ἐξῆγον κλάοντασ ἀεί, καὶ τούτουσ οὕνεκα τουδί, ἵν’ ὁ σύνδουλοσ σκώψασ αὐτοῦ τὰσ πληγὰσ εἶτ’ ἀνέροιτο, ὦ κακόδαιμον τί τὸ δέρμ’ ἔπαθεσ; (Aristophanes, Peace, Parabasis, parabasis3)
  • ἐπίτηδέσ γ’, ἵν’ <ὅταν> ἐν τἠκκλησίᾳ ὡσ χρὴ πολεμεῖν λέγῃ τισ, οἱ καθήμενοι ὑπὸ τοῦ δέουσ λέγωσ’ Ιὠνικῶσ ὀὶ ‐ εὖ τοι λέγεισ. (Aristophanes, Peace, Lyric-Scene17)

Related

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION