- Greek-English Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

ἐφορμάω?

α-contract Verb; 자동번역 Transliteration: ephormaō

Principal Part: ἐφορμάω ἐφορμήσω

Structure: ἐπ (Prefix) + ὁρμά (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to stir up, rouse against, to set, on, having urged, on
  2. to rush upon, attack
  3. to be stirred up;, to be eager or desire, to rush furiously on, to spring forward, to rush upon, make a dash at

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐφορμῶ ἐφορμᾷς ἐφορμᾷ
Dual ἐφορμᾶτον ἐφορμᾶτον
Plural ἐφορμῶμεν ἐφορμᾶτε ἐφορμῶσι(ν)
SubjunctiveSingular ἐφορμῶ ἐφορμῇς ἐφορμῇ
Dual ἐφορμῆτον ἐφορμῆτον
Plural ἐφορμῶμεν ἐφορμῆτε ἐφορμῶσι(ν)
OptativeSingular ἐφορμῷμι ἐφορμῷς ἐφορμῷ
Dual ἐφορμῷτον ἐφορμῴτην
Plural ἐφορμῷμεν ἐφορμῷτε ἐφορμῷεν
ImperativeSingular ἐφόρμα ἐφορμάτω
Dual ἐφορμᾶτον ἐφορμάτων
Plural ἐφορμᾶτε ἐφορμώντων, ἐφορμάτωσαν
Infinitive ἐφορμᾶν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἐφορμων ἐφορμωντος ἐφορμωσα ἐφορμωσης ἐφορμων ἐφορμωντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐφορμῶμαι ἐφορμᾷ ἐφορμᾶται
Dual ἐφορμᾶσθον ἐφορμᾶσθον
Plural ἐφορμώμεθα ἐφορμᾶσθε ἐφορμῶνται
SubjunctiveSingular ἐφορμῶμαι ἐφορμῇ ἐφορμῆται
Dual ἐφορμῆσθον ἐφορμῆσθον
Plural ἐφορμώμεθα ἐφορμῆσθε ἐφορμῶνται
OptativeSingular ἐφορμῴμην ἐφορμῷο ἐφορμῷτο
Dual ἐφορμῷσθον ἐφορμῴσθην
Plural ἐφορμῴμεθα ἐφορμῷσθε ἐφορμῷντο
ImperativeSingular ἐφορμῶ ἐφορμάσθω
Dual ἐφορμᾶσθον ἐφορμάσθων
Plural ἐφορμᾶσθε ἐφορμάσθων, ἐφορμάσθωσαν
Infinitive ἐφορμᾶσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἐφορμωμενος ἐφορμωμενου ἐφορμωμενη ἐφορμωμενης ἐφορμωμενον ἐφορμωμενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • καὶ αὐτῷ λάβρος ὁ ποταμὸς ἐφορμᾷ. (Apollodorus, Library and Epitome, book E, chapter 4 10:4)
  • μνηστῆρας μὲν ἐπὶ σφέτερα σκίδνασθαι ἄνωχθι, μητέρα δ, εἴ οἱ θυμὸς ἐφορμᾶται γαμέεσθαι, ἂψ ἴτω ἐς μέγαρον πατρὸς μέγα δυναμένοιο: (Homer, Odyssey, Book 1 23:11)
  • ἤ ῥά νύ που τοιαῦτα καὶ αὐτῷ οἴκοθι κεῖται ἢ ὅ γ ἐφορμᾶται ποιησέμεν, ὡς ἐνὶ χερσὶ νωμᾷ ἔνθα καὶ ἔνθα κακῶν ἔμπαιος ἀλήτης. (Homer, Odyssey, Book 21 53:2)
  • καὶ δ ἐμοὶ αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισι μᾶλλον ἐφορμᾶται πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι, μαιμώωσι δ ἔνερθε πόδες καὶ χεῖρες ὕπερθε. (Homer, Iliad, Book 13 9:7)
  • ἀλλ ὥς τ ὀρνίθων πετεηνῶν αἰετὸς αἴθων ἔθνος ἐφορμᾶται ποταμὸν πάρα βοσκομενάων χηνῶν ἢ γεράνων ἢ κύκνων δουλιχοδείρων, ὣς Ἕκτωρ ἴθυσε νεὸς κυανοπρῴροιο ἀντίος ἀΐξας: (Homer, Iliad, Book 15 66:8)

Synonyms

  1. to stir up

  2. to rush upon

Derived

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION