Ancient Greek-English Dictionary Language

διαίσσω

Non-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: διαίσσω διᾴξω διῇξα

Structure: δι (Prefix) + ἀί̈σς (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to rush or dart through or across

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διαί̈σσω διαί̈σσεις διαί̈σσει
Dual διαί̈σσετον διαί̈σσετον
Plural διαί̈σσομεν διαί̈σσετε διαί̈σσουσιν*
SubjunctiveSingular διαί̈σσω διαί̈σσῃς διαί̈σσῃ
Dual διαί̈σσητον διαί̈σσητον
Plural διαί̈σσωμεν διαί̈σσητε διαί̈σσωσιν*
OptativeSingular διαί̈σσοιμι διαί̈σσοις διαί̈σσοι
Dual διαί̈σσοιτον διαϊσσοίτην
Plural διαί̈σσοιμεν διαί̈σσοιτε διαί̈σσοιεν
ImperativeSingular διάϊσσε διαϊσσέτω
Dual διαί̈σσετον διαϊσσέτων
Plural διαί̈σσετε διαϊσσόντων, διαϊσσέτωσαν
Infinitive διαί̈σσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
διαϊσσων διαϊσσοντος διαϊσσουσα διαϊσσουσης διαϊσσον διαϊσσοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διαί̈σσομαι διαί̈σσει, διαί̈σσῃ διαί̈σσεται
Dual διαί̈σσεσθον διαί̈σσεσθον
Plural διαϊσσόμεθα διαί̈σσεσθε διαί̈σσονται
SubjunctiveSingular διαί̈σσωμαι διαί̈σσῃ διαί̈σσηται
Dual διαί̈σσησθον διαί̈σσησθον
Plural διαϊσσώμεθα διαί̈σσησθε διαί̈σσωνται
OptativeSingular διαϊσσοίμην διαί̈σσοιο διαί̈σσοιτο
Dual διαί̈σσοισθον διαϊσσοίσθην
Plural διαϊσσοίμεθα διαί̈σσοισθε διαί̈σσοιντο
ImperativeSingular διαί̈σσου διαϊσσέσθω
Dual διαί̈σσεσθον διαϊσσέσθων
Plural διαί̈σσεσθε διαϊσσέσθων, διαϊσσέσθωσαν
Infinitive διαί̈σσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
διαϊσσομενος διαϊσσομενου διαϊσσομενη διαϊσσομενης διαϊσσομενον διαϊσσομενου

Future tense

Imperfect tense

Aorist tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular δίῃξα δίῃξας δίῃξεν*
Dual διῇξατον διῄξατην
Plural διῇξαμεν διῇξατε δίῃξαν
SubjunctiveSingular διᾴξω διᾴξῃς διᾴξῃ
Dual διᾴξητον διᾴξητον
Plural διᾴξωμεν διᾴξητε διᾴξωσιν*
OptativeSingular διᾴξαιμι διᾴξαις διᾴξαι
Dual διᾴξαιτον διᾳξαίτην
Plural διᾴξαιμεν διᾴξαιτε διᾴξαιεν
ImperativeSingular διᾴξον διᾳξάτω
Dual διᾴξατον διᾳξάτων
Plural διᾴξατε διᾳξάντων
Infinitive διᾴξαι
Participle MasculineFeminineNeuter
διᾳξᾱς διᾳξαντος διᾳξᾱσα διᾳξᾱσης διᾳξαν διᾳξαντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διῄξαμην διῇξω διῇξατο
Dual διῇξασθον διῄξασθην
Plural διῄξαμεθα διῇξασθε διῇξαντο
SubjunctiveSingular διᾴξωμαι διᾴξῃ διᾴξηται
Dual διᾴξησθον διᾴξησθον
Plural διᾳξώμεθα διᾴξησθε διᾴξωνται
OptativeSingular διᾳξαίμην διᾴξαιο διᾴξαιτο
Dual διᾴξαισθον διᾳξαίσθην
Plural διᾳξαίμεθα διᾴξαισθε διᾴξαιντο
ImperativeSingular διᾴξαι διᾳξάσθω
Dual διᾴξασθον διᾳξάσθων
Plural διᾴξασθε διᾳξάσθων
Infinitive διᾴξεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
διᾳξαμενος διᾳξαμενου διᾳξαμενη διᾳξαμενης διᾳξαμενον διᾳξαμενου

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ταῦτα δείσασ ὁ Κικέρων πρῶτον μὲν ὡρ́μησε πρεσβευτὴσ Δολοβέλλᾳ συνεκπλεῦσαι εἰσ Συρίαν ἐπεὶ δ’ οἱ μέλλοντεσ ὑπατεύειν μετ’ Ἀντώνιον, Ἵρτιοσ καί Πάνσασ, ἄνδρεσ ἀγαθοὶ καί ζηλωταὶ τοῦ Κικέρωνοσ, ἐδέοντο μὴ σφᾶσ καταλιπεῖν, ὑποδεχόμενοι καταλύσειν Ἀντώνιον ἐκείνου παρόντοσ, ὁ δ’ οὔτ’ ἀπιστῶν παντάπασιν οὔτε πιστεύων Δολοβέλλαν μὲν εἰάσε χαίρειν, ὁμολογήσασ δὲ τοῖσ περὶ τὸν Ἵρτιον τὸ θέροσ ἐν Ἀθήναισ διάξειν, ὅταν δ’ ἐκεῖνοι παραλάβωσι τὴν ἀρχήν, ἀφίξεσθαι πάλιν, αὐτὸσ καθ’ ἑαυτὸν ἐξέπλευσε. (Plutarch, Cicero, chapter 43 2:1)
  • ἀλλ’ ὥσπερ οἱ δειλοὶ καὶ ναυτιῶντεσ ἐν τῷ πλεῖν, εἶτα ῥᾷον οἰόμενοι διάξειν ἐὰν εἰσ γαῦλον ἐξ ἀκάτου καὶ πάλιν ἐὰν εἰσ τριήρη μεταβῶσιν, οὐδὲν περαίνουσι τὴν χολὴν καὶ τὴν δειλίαν συμμεταφέροντεσ ἑαυτοῖσ· (Plutarch, De tranquilitate animi, section 3 1:5)
  • οὐ γὰρ μόνον ἐν ἀφθόνοισ διάξειν τὴν στρατιὰν αὐτοῦ παρέχοντοσ, ἀλλὰ καὶ πορεύσεσθαι δι’ ἀσφαλείασ, ὄρη πολλὰ καὶ λόφουσ συνεχεῖσ καὶ χωρία δύσιππα πρὸσ τὴν ἵππον, ἣ μόνη Πάρθων ἀλκή, προβαλλόμενον. (Plutarch, chapter 19 2:2)
  • ἀλλ’ ὥσπερ οἱ δειλοὶ καὶ ναυτιῶντεσ ἐν τῷ πλεῖν, εἶτα ῥᾷον οἰόμενοι διάξειν, ἐὰν εἰσ γαῦλον ἐξ ἀκάτου καὶ πάλιν ἐὰν εἰσ τριήρη μεταβῶσιν, οὐδὲν περαίνουσι, τὴν χολὴν καὶ τὴν δειλίαν συμμεταφέροντεσ ἑαυτοῖσ· (Plutarch, De tranquilitate animi, section 3 3:2)
  • ἤδη δὲ γεγονὼσ ἔτοσ ἑβδομηκοστόν, ὄγδοον δὲ τῶν Ἀχαιῶν στρατηγῶν, ἤλπιζεν οὐ μόνον ἐκείνην τήν ἀρχὴν ἀπολέμωσ διάξειν, ἀλλὰ καὶ τοῦ βίου τὸ λοιπὸν αὐτῷ μεθ’ ἡσυχίασ καταβιῶναι τὰ πράγματα παρέξειν. (Plutarch, Philopoemen, chapter 18 1:1)

Synonyms

  1. to rush or dart through or across

Derived

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION