αὐλητής
First declension Noun; Masculine
Transliteration:
Principal Part:
αὐλητής
αὐλητοῦ
Structure:
αὐλητ
(Stem)
+
ης
(Ending)
Sense
- a flute-player, flautist.
Declension
First declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- Ζητῶν δὲ ἀεὶ πρὸσ ἐμαυτὸν οὔπω καὶ τήμερον εὑρεῖν δεδύνημαι τίνοσ ἕνεκα τὴν σπουδὴν ταύτην ἐσπούδακασ περὶ τὴν ὠνὴν τῶν βιβλίων ὠφελείασ μὲν γὰρ ἢ χρείασ τῆσ ἀπ’ αὐτῶν οὐδ’ ἂν οἰηθείη τισ τῶν καὶ ἐπ’ ἐλάχιστόν σε εἰδότων, οὐ μᾶλλον ἢ φαλακρὸσ ἄν τισ πρίαιτο κτένασ ἢ κάτοπτρον ὁ τυφλὸσ ἢ ὁ κωφὸσ αὐλητὴν ἢ παλλακὴν ὁ εὐνοῦχοσ ἢ ὁ ἠπειρώτησ κώπην ἢ ὁ κυβερνήτησ ἄροτρον. (Lucian, Adversus indoctum et libros multos ementem, (no name) 19:2)
- εἰ γὰρ οὓσ ἅπαντεσ ἴσασι καὶ οὓσ θαυμάζουσιν, οὗτοι δὲ εἴσονταί σε αὐλητὴν εὐδόκιμον ὄντα, τί σοι δεῖ τῶν πολλῶν, οἵ γε πάντωσ ἀκολουθήσουσι τοῖσ ἄμεινον κρῖναι δυναμένοισ; (Lucian, Harmonides 5:6)
- ὁ μὲν οὖν Κοκκωνᾶσ τὴν Καλχηδόνα ἐδοκίμαζεν ἐπιτήδειον εἶναι καὶ εὔκαιρον χωρίον, ^ τῇ τε Θρᾴκῃ καὶ τῇ Βιθυνίᾷ πρόσοικον, οὐχ ἑκὰσ οὐδὲ τῆσ Ἀσίασ καὶ Γαλατίασ καὶ τῶν ὑπερκειμένων ἐθνῶν ἁπάντων ὁ δὲ Ἀλέξανδροσ ἔμπαλιν τὰ οἴκοι προὔκρινεν, λέγων ὅπερ ἀληθὲσ ἦν, πρὸσ τὴν τῶν τοιούτων ἀρχὴν καὶ ἐπιχείρησιν ἀνθρώπων δεῖν παχέων καὶ ἠλιθίων τῶν ὑποδεξομένων, οἱούσ τοὺσ Παφλαγόνασ εἶναι ἔφασκεν ὑπεροικοῦντασ τὸ τοῦ Ἀβώνου τεῖχοσ, δεισιδαίμονασ τοὺσ πολλοὺσ καὶ πλουσίουσ, καὶ μόνον εἰ φανείη τισ αὐλητὴν ἢ τυμπανιστὴν ἢ κυμβάλοισ κροτοῦντα ἐπαγόμενοσ, κοσκίνῳ τὸ τοῦ λόγου μαντευόμενοσ, αὐτίκα μάλα πάντασ κεχηνότασ πρὸσ αὐτὸν καὶ ὥσπερ τινὰ τῶν ἐπουρανίων προσβλέποντασ. (Lucian, Alexander, (no name) 9:2)
- διαλιπὼν δὲ ὀλίγον χρόνον καὶ συναγαγὼν αὐτοὺσ οὔτε αὐλητὴν ἄνευ χοροῦ οὔτε ἡγεμόνασ ἄνευ ἰδιωτῶν οὐδὲν ἔφη χρησίμουσ εἶναι· (Aristotle, Economics, Book 2 135:10)
- ἐβεβραδύκει δέ, ὡσ ἔφασκε, φρενίτιδι ἑαλωκότα θεραπεύων Πολυπρέποντα τὸν αὐλητήν. (Lucian, Symposium, (no name) 20:2)
