ἀποπαύω
Non-contract Verb;
자동번역
Transliteration:
Principal Part:
ἀποπαύω
Structure:
ἀπο
(Prefix)
+
παύ
(Stem)
+
ω
(Ending)
Sense
- to stop or hinder from, make to cease from, to hinder, to leave off or cease from, to leave off
- to stop, check
Conjugation
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- ὁμοῦ δὲ ἥ τε ἐπέλασισ αὐτοῖσ ἀποπαύεται καὶ κατὰ τὰ ἀριστερὰ τοῦ βήματοσ ὑπομένουσιν ἐπάλληλοι ἱππῆσ, τὰσ μὲν κεφαλὰσ τῶν ἵππων ἐσ τοὐπίσω ἀποστρέψαντεσ, τοὺσ θυρεοὺσ δὲ πρὸ τῶν νώτων τῶν σφετέρων καὶ πρὸ τῶν ἱππείων νώτων προβεβλημένοι. (Arrian, chapter 36 1:1)
- οἱ δὲ μακρὸν μὲν τὸν χρόνον τὸν καῦσον νοσέουσι· ἀποπαύεται δὲ τὰ κινδυνώ δεα , αἱ ὀδύναι καὶ ξυντάσιεσ τῶν ὑποχονδρίων, καὶ ἡ κακοσφυξίη , καὶ τῆσ γνώμησ τὸ νωθέσ· ἔτι δὲ ἔμπησ ἐάσιν ἀσώδεεσ, ἀλύοντεσ ξὺν ἀπορίῃ· ξύνεστι δὲ ὅ τε καῦσοσ καὶ τὸ δίψοσ καὶ τῆσ γλώσσησ καὶ τοῦ στόματοσ ἡ ξηρότησ · ἀναπνέουσι πολλὸν, μακρὸν ἕλκοντεσ καὶ ἀθρόον, ὅλον τὸν ἠέρα ἐσ ἔμψυξιν ἐπισπώμενοι · ἀτὰρ εἴτε πίνουσι ψυχρὸν χανδὸν πολὺ πλεῖστον, καὶ ἐσ μὲν βραχὺ ἀνεκουφίσθησαν, εἶτ’ αὐτοῖσ ἐξάπτεται τὸ δίψοσ, αὖθισ ἄδην πίνουσι· καὶ ἥδε ἡ διαδοχὴ τοῦ κακοῦ· καὶ ἰητρὸσ δὲ ἀγαθὸσ ψυχρὸν ἂν δῳή πολλὸν ἀσινέωσ, ὅκωσ ἐν τοῖσι ἄλλοισι καύσοισι· ἀσφαλέστερον δὲ τοῖσι ἀπὸ τῆσ κοίλησ φλεβὸσ νοσέουσι τὸν καῦσον. (Aretaeus, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., , 184)
- τισὶ μὲν γὰρ ἀί̈διοσ ὁ πόνοσ καὶ σμικρὸσ, ἀλλ’ οὐ διαλείπων· τισὶ δὲ ἐσ περίοδον περιπλεῖ, ὅκωσ τοῖσι πυρεταίνουσι ἀμφημερινὸν παρ’ ἡμέρην· ἄλλοισι δ’ ἀπὸ δύσιοσ ἐσ μεσημβρίην , καὶ τῇδε τέλεον ἀποπαύεται· ἢ ἀπὸ μεσημβρίησ ἐσ ἐσπέρην· ἢ ἐπίπροσθεν ἐσ νύκτα. (Aretaeus, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., , 10)
- αἰσθήσιοσ γάρ ἐστι νάρκη, καὶ γνώμησ νάρκωσισ ἠδὲ τοῦ νοῦ ὑπὸ ψύξιοσ· μανίη δὲ θερμόν τι καὶ ξηρὸν τῇ αἰτίῃ, καὶ ταραχῶδ εσ τῇσι πρήξεσι· ἡ μὲν γὰρ λήρησισ ἀρχομέν η ἀπὸ γήραοσ οὔτε διαλείπει, καὶ ξυναποθνήσκει· μανίη δὲ καὶ διαλείπει καὶ μελεδῶνι ἐσ τέλοσ ἀποπαύεται· διάλειψισ δὲ ἀτελὴσ, ἢν τῷ τῆσ μανίησ λόγῳ γίγνηται, οὐκ εἰκότωσ ἀκεομέν ου τοῦ κακοῦ ἰητρείῃ, ἢ τῆσ ὡρ́ησ εὐκρασίῃ. (Aretaeus, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., , 56)
- καθήκει γὰρ ἐκ τῆσ πόλεωσ ὄροσ ἔστε ἐπὶ τὴν ὁδόν, καὶ τοῦτο μὲν αὐτοῦ ἐν τῇ ὁδῷ ἀποπαύεται, ἀντίπορον δὲ αὐτῷ ἄλλο ὄροσ ἐστὶν οὐ μεῖον ἀπότομον, καὶ ταῦτα τὰ ὄρη ὥσπερ πύλασ ποιεῖ ἐπὶ τῇ ὁδῷ, καὶ ἔστιν ὀλίγῃ φυλακῇ κατέχοντασ τὰ ὄρη ταῦτα ἄπορον ποιεῖν τὴν πάροδον. (Arrian, Anabasis, book 1, chapter 27 6:1)
Synonyms
-
to stop or hinder from
- ἰαύω ( to stop, make to cease)
- ἀναπαύω (to make to cease, to stop or hinder from, to give)
- μεταλήγω (to leave off, cease from)
- λήγω ( I leave off, cease)
- καταπαύω (to leave off, cease)
- καταπαύω (to leave off from, cease from)
- ἐκλείπω (I leave off, cease)
- καταλήγω (to leave off, end, stop)
- καταπαύω (to make one stop from, hinder or check from, to stop)
-
to stop
Derived
- ἀναπαύω (to make to cease, to stop or hinder from, to give)
- διαπαύω (to make to cease, to rest between times, pause)
- ἐκπαύω (to set quite at rest, put an end to, to take one's rest)
- καταπαύω (to lay to rest, put an end to, to lay to rest)
- μεταπαύομαι (to rest between-whiles)
- παύω (to make to cease, to bring to an end, check)