- Greek-English Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

ἀποκλάω?

α-contract Verb; 자동번역 Transliteration: apoklaō

Principal Part: ἀποκλάω

Structure: ἀπο (Prefix) + κλά (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to break off

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀποκλῶ ἀποκλᾷς ἀποκλᾷ
Dual ἀποκλᾶτον ἀποκλᾶτον
Plural ἀποκλῶμεν ἀποκλᾶτε ἀποκλῶσι(ν)
SubjunctiveSingular ἀποκλῶ ἀποκλῇς ἀποκλῇ
Dual ἀποκλῆτον ἀποκλῆτον
Plural ἀποκλῶμεν ἀποκλῆτε ἀποκλῶσι(ν)
OptativeSingular ἀποκλῷμι ἀποκλῷς ἀποκλῷ
Dual ἀποκλῷτον ἀποκλῴτην
Plural ἀποκλῷμεν ἀποκλῷτε ἀποκλῷεν
ImperativeSingular ἀποκλᾶ ἀποκλάτω
Dual ἀποκλᾶτον ἀποκλάτων
Plural ἀποκλᾶτε ἀποκλώντων, ἀποκλάτωσαν
Infinitive ἀποκλᾶν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀποκλων ἀποκλωντος ἀποκλωσα ἀποκλωσης ἀποκλων ἀποκλωντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀποκλῶμαι ἀποκλᾷ ἀποκλᾶται
Dual ἀποκλᾶσθον ἀποκλᾶσθον
Plural ἀποκλώμεθα ἀποκλᾶσθε ἀποκλῶνται
SubjunctiveSingular ἀποκλῶμαι ἀποκλῇ ἀποκλῆται
Dual ἀποκλῆσθον ἀποκλῆσθον
Plural ἀποκλώμεθα ἀποκλῆσθε ἀποκλῶνται
OptativeSingular ἀποκλῴμην ἀποκλῷο ἀποκλῷτο
Dual ἀποκλῷσθον ἀποκλῴσθην
Plural ἀποκλῴμεθα ἀποκλῷσθε ἀποκλῷντο
ImperativeSingular ἀποκλῶ ἀποκλάσθω
Dual ἀποκλᾶσθον ἀποκλάσθων
Plural ἀποκλᾶσθε ἀποκλάσθων, ἀποκλάσθωσαν
Infinitive ἀποκλᾶσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀποκλωμενος ἀποκλωμενου ἀποκλωμενη ἀποκλωμενης ἀποκλωμενον ἀποκλωμενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • οἱ μέν γ ἀποκλάονται πενίαν αὑτῶν καὶ προστιθέασι κακὰ πρὸς τοῖς οὖσιν, ἑώς ἀνιῶν ἂν ἰσώσῃ τοῖσιν ἐμοῖσιν: (Aristophanes, Wasps, Agon, epirrheme11)
  • καὶ ἡμῶν οἱ πολλοὶ τέως μὲν ἐπιεικῶς οἱοί῀ τε ἦσαν κατέχειν τὸ μὴ δακρύειν, ὡς δὲ εἴδομεν πίνοντά τε καὶ πεπωκότα, οὐκέτι, ἀλλ ἐμοῦ γε βίᾳ καὶ αὐτοῦ ἀστακτὶ ἐχώρει τὰ δάκρυα, ὥστε ἐγκαλυψάμενος ἀπέκλαον ἐμαυτόν - οὐ γὰρ δὴ ἐκεῖνόν γε, ἀλλὰ τὴν ἐμαυτοῦ τύχην, οἱού ἀνδρὸς ἑταίρου ἐστερημένος εἰήν. (Plato, Euthyphro, Apology, Crito, Phaedo, 947:5)

Synonyms

  1. to break off

Derived

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION