Ancient Greek-English Dictionary Language

ἀνταρκέω

ε-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ἀνταρκέω

Structure: ἀντ (Prefix) + ἀρκέ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to hold out against
  2. to hold out, persist

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀντάρκω ἀντάρκεις ἀντάρκει
Dual ἀντάρκειτον ἀντάρκειτον
Plural ἀντάρκουμεν ἀντάρκειτε ἀντάρκουσιν*
SubjunctiveSingular ἀντάρκω ἀντάρκῃς ἀντάρκῃ
Dual ἀντάρκητον ἀντάρκητον
Plural ἀντάρκωμεν ἀντάρκητε ἀντάρκωσιν*
OptativeSingular ἀντάρκοιμι ἀντάρκοις ἀντάρκοι
Dual ἀντάρκοιτον ἀνταρκοίτην
Plural ἀντάρκοιμεν ἀντάρκοιτε ἀντάρκοιεν
ImperativeSingular ἀντᾶρκει ἀνταρκεῖτω
Dual ἀντάρκειτον ἀνταρκεῖτων
Plural ἀντάρκειτε ἀνταρκοῦντων, ἀνταρκεῖτωσαν
Infinitive ἀντάρκειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀνταρκων ἀνταρκουντος ἀνταρκουσα ἀνταρκουσης ἀνταρκουν ἀνταρκουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀντάρκουμαι ἀντάρκει, ἀντάρκῃ ἀντάρκειται
Dual ἀντάρκεισθον ἀντάρκεισθον
Plural ἀνταρκοῦμεθα ἀντάρκεισθε ἀντάρκουνται
SubjunctiveSingular ἀντάρκωμαι ἀντάρκῃ ἀντάρκηται
Dual ἀντάρκησθον ἀντάρκησθον
Plural ἀνταρκώμεθα ἀντάρκησθε ἀντάρκωνται
OptativeSingular ἀνταρκοίμην ἀντάρκοιο ἀντάρκοιτο
Dual ἀντάρκοισθον ἀνταρκοίσθην
Plural ἀνταρκοίμεθα ἀντάρκοισθε ἀντάρκοιντο
ImperativeSingular ἀντάρκου ἀνταρκεῖσθω
Dual ἀντάρκεισθον ἀνταρκεῖσθων
Plural ἀντάρκεισθε ἀνταρκεῖσθων, ἀνταρκεῖσθωσαν
Infinitive ἀντάρκεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀνταρκουμενος ἀνταρκουμενου ἀνταρκουμενη ἀνταρκουμενης ἀνταρκουμενον ἀνταρκουμενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • τὰ δ’ ἐν Λεβέδῳ συμβάντα, ἐπέμφθην μὲν ἀπὸ κατακλίσεωσ, ἣν ἐν Σωτήρων ἐγκατεκεκλίμην, αὐτοῦ καὶ τοῦτο ἐπιτάξαντοσ, οὕτωσ ἀπειρηκὼσ ὥστ’ οὐδ’ ἐπὶ τῆσ κλίνησ οἴκοι εἶχον ἀνταρκεῖν. (Aristides, Aelius, Orationes, 3:5)
  • ὅσα μὲν δὴ καὶ ἄλλα τῆσ συμβουλῆσ ταύτησ ἀπελαύσαμεν εἰσ εὐθυμίαν καὶ τὸ ἀνταρκεῖν ἀπέραντον ἂν εἰή λέγειν, τὰ δ’ ᾄσματα ᾖδον οἱ παῖδεσ, καὶ ὁπότε ἢ πνίγεσθαι συμβαίνοι, τοῦ τραχήλου ταθέντοσ ἐξαίφνησ ἢ τοῦ στομάχου καταστάντοσ εἰσ ἀπορίασ, ἤ τισ ἄλλη γένοιτο ἄποροσ προσβολὴ, παρὼν ἂν Θεόδοτοσ ὁ ἰατρὸσ καὶ μεμνημένοσ τῶν ἐνυπνίων ἐκέλευε τοὺσ παῖδασ ᾄδειν τῶν μελῶν, καὶ μεταξὺ ᾀδόντων λάθρα τισ ἐγίγνετο ῥᾳστώνη, ἔστι δ’ ὅτε καὶ παντελῶσ ἀπῄει πᾶν τὸ λυποῦν. (Aristides, Aelius, Orationes, 10:2)
  • εἰ δέ ἐστι μείζων ἡ πραγματεία, τί τοῖσ ἐνταῦθα οὐκ ἔχοντεσ ἱκανῶσ ἀνταρκεῖν ὑπερορίουσ ταραχὰσ ἡμῖν αὐτοῖσ ἐξευρίσκομεν; (Aristides, Aelius, Orationes, 14:1)
  • οὔτε γὰρ αὐτοί σφισιν εἶχον ὅ τι χρήσονται, οὐδὲ γὰρ ἦν οὐδὲν τὸ συνάγον, ἀλλ’ οἱ μείζουσ τοὺσ ἐλάττουσ ἦγον, οὔτε τοῖσ ἄλλοισ ζώοισ εἶχον ἀνταρκεῖν· (Aristides, Aelius, Orationes, 99:2)
  • πῶσ οὖν ἐπὶ τοσοῦτον τοῦτον ἀνταρκεῖν φήσομεν ἐκ τοιαύτησ αἰτίασ; (Aristides, Aelius, Orationes, 7:3)

Synonyms

  1. to hold out against

  2. to hold out

Derived

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION