Hellas Alive Dictionary - αναπαιστος

Ancient Greek-English Dictionary

ἀνάπαιστος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: ἀνάπαιστος ἀνάπαιστος ἀνάπαιστον

Structure: ἀναπαιστ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: From a)napai/w

Sense

struck back, rebounding, (substantive), anapest, antidactylus, reversed dactyl, dactyl repercussus
an anapaestic verse, parabasis; satire, ridicule

Declension

First/Second declension

		M/F	Neuter
Singular	Nominative	ἀνάπαιστος	ἀνάπαιστον
	Genitive	ἀναπαίστου	ἀναπαίστου
	Dative	ἀναπαίστῳ	ἀναπαίστῳ
	Accusative	ἀνάπαιστον	ἀνάπαιστον
	Vocative	ἀνάπαιστε	ἀνάπαιστον
Dual	N/A/V	ἀναπαίστω	ἀναπαίστω
Dual	G/D	ἀναπαίστοιν	ἀναπαίστοιν
Plural	Nominative	ἀνάπαιστοι	ἀνάπαιστα
	Genitive	ἀναπαίστων	ἀναπαίστων
	Dative	ἀναπαίστοις	ἀναπαίστοις
	Accusative	ἀναπαίστους	ἀνάπαιστα
	Vocative	ἀνάπαιστοι	ἀνάπαιστα

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	ἀνάπαιστος ἀναπαίστου	ἀναπαιστότερος ἀναπαιστοτέρου	ἀναπαιστότατος ἀναπαιστοτάτου
Adverb	ἀναπαίστως	ἀναπαιστότερον	ἀναπαιστότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

ἄρχεται μὲν ἀπὸ τοῦ κρητικοῦ ποδόσ, δεύτερον δὲ λαμβάνει τὸν ἀνάπαιστον καὶ τρίτον σπονδεῖον καὶ τέταρτον αὖθισ ἀνάπαιστον, εἶτα δύο τοὺσ ἑξῆσ δακτύλουσ, καὶ σπονδείουσ δύο τοὺσ τελευταίουσ, εἶτα κατάληξιν. (Dionysius of Halicarnassus, De Compositione Verborum, chapter 1815)
ἐπὶ τοῦ τετάρτου ποδὸσ οὐκ ἔχει ἰάμβον, ἀλλ’ ἀνάπαιστον πολλάκι δὴ φυλῆσ Ἀκαμαντίδοσ ἐν χοροῖσιν Ὧραι ἀνωλόλυξαν κισσοφόροισ ἐπὶ διθυράμβοισ αἱ Διονυσιάδεσ, μίτραισι δὲ καὶ ῥόδων ἀώτοισ σοφῶν ἀοιδῶν ἐσκίασαν λιπαρὰν ἔθειραν, οἳ τόνδε τρίποδά σφισι μάρτυρα Βακχίων ἀέθλων ἔθηκαν· (Unknown, Greek Anthology, Volume V, book 13, chapter 282)
Σοφοκλεῖ δ’ ἐν Ἰνάχῳ δράματι ἀνάπαιστον ὑπὸ τοῦ χοροῦ λεγόμενον πεποίηται ὧδε· (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, book 1, chapter 25 6:1)
ὃσ εὐπρεπὴσ ὢν ἰδεῖν τοσοῦτον ἀπέχει τῶν αἰσχρῶν, ὥστε πρώην ἐν τοῖσ κατ’ ἀγροὺσ Διονυσίοισ κωμῳδῶν ὄντων ἐν Κολλυτῷ, καὶ Παρμένοντοσ τοῦ κωμικοῦ ὑποκριτοῦ εἰπόντοσ τι πρὸσ τὸν χορὸν ἀνάπαιστον, ἐν ᾧ ἦν εἶναί τινασ πόρνουσ μεγάλουσ Τιμαρχώδεισ, οὐδεὶσ ὑπελάμβανεν εἰσ τὸ μειράκιον, ἀλλ’ εἰσ σὲ πάντεσ· (Aeschines, Speeches, , section 1572)

θέσπις (having words from God)
ὀρχηστοδιδάσκαλος (a dancing-master)
ἀμοιβαῖος (giving like for like)
κωμῳδοδιδάσκαλος (a comic poet)
μάγαδις (the magadis)
ἐμβατήριος (of or for marching in)
μόναυλος (a player on the single flute)
σπονδεῖος (used at a libation)
τορευτός (worked in relief)
Ἑρμιονεύς (an inhabitant of Hermione)
μινυρίζω (to complain in a low tone)
λυρικός (of or for the lyre)
πρόλογος (the prologue)
κοττάβιον (the prize of the game)
φιλοτήσιος (of friendship or love)
πάμφωνος (with all tones)
ᾠδός (a singer)
παροψίς (a dainty side-dish)
κόπις (a prater)
προσβιβάζω (to make to approach)
ἀρτέμων (a foresail)
ῥυθμίζω (to bring into measure or proportion)
πλῆκτρον (anything to strike with)
στωμύλος (mouthy)
Ὁμήρειος (Homeric)
Ὁμήρειον (a temple of Homer)
αὐλητικός (of or for the flute)
μονῳδία (a monody or solo)
σκάζω (to limp)
σκάζων (iambic verse with a spondee in the last place)

Similar forms

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

MENU NAVIGATION

호흡부호 보기

강세부호 보기

장단부호 보기

작은 Iota 보기

모든 부호 보기

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

English

한국어

ἀνάπαιστος

Sense

Declension

Examples

Related

Similar forms

SEARCH

MENU NAVIGATION

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language English 한국어

ἀνάπαιστος

Sense

Declension

Examples

Related

Similar forms

SEARCH

MENU NAVIGATION

Ancient Greek-English Dictionary Language

English

한국어