Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 13

(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 13)

ταῦτα τὰ βουλεύματα ἦν αὐτῶν, ὦ βουλή, καὶ τὸν μεταξὺ χρόνον ὃν ἑωρᾶτε συνεδρεύοντασ αὐτούσ, οὗτοσ ὁ δόλοσ ὑπ’ αὐτῶν ὑφαίνετο ἐπὶ τοῖσ ἀρίστοισ ὑμῶν, καὶ τοῦτο τὸ δίκτυον κατὰ τῶν εὐγενεστάτων ἱππέων ἐπλέκετο. καὶ ὅτι ἀληθῆ ταῦτ’ ἐστί, βραχέοσ μοι πάνυ δεῖ λόγου. φέρε γὰρ εἴπατέ μοι, Οὐεργίνιε, οἱ τὰ δεινὰ πεισόμενοι, παρὰ τίνων ἐδέξασθε τὰ γράμματα ξένων;

τῶν ποῦ κατοικούντων, ἢ πόθεν ὑμᾶσ εἰδότων, ἢ πῶσ τἀνθάδε συνεδρευόμενα ἐπισταμένων; τί ἀναβάλλεσθε καὶ μετὰ ταῦτ’ ἐρεῖν αὐτοὺσ ὑπισχνεῖσθε, ἀλλ’ οὐ πάλαι λέγετε; τίσ δ’ ὁ τὰ γράμματα κομίσασ ὑμῖν ἀνήρ ἐστι; τί οὐ κατάγετε αὐτὸν εἰσ μέσον, ἵν’ ἀπ’ ἐκείνου πρῶτον ἀρξώμεθα ζητεῖν, εἴτε ἀληθῆ ταῦτ’ ἐστίν, εἴτε ὡσ ἐγώ φημι πλάσματα ὑμέτερα; αἱ δὲ δὴ συνᾴδουσαι τοῖσ ξενικοῖσ γράμμασι μηνύσεισ παρὰ τῶν ἐνθάδε τίνεσ τ’ εἰσὶ καὶ ὑπὸ τίνων γενόμεναι;

τί κρύπτετε τὰσ πίστεισ, ἀλλ’ οὐκ εἰσ τὸ ἐμφανὲσ ἄγετε; ἀλλ’ οἶμαι τῶν μήτε γενομένων μήτε ἐσομένων ἀδύνατον εὑρεθῆναι πίστιν.

ταῦτ’ ἐστίν, ὦ βουλή, μηνύματα οὐ κατὰ τούτων συνωμοσίασ, ἀλλὰ καθ’ ὑμῶν δόλου καὶ πονηρᾶσ γνώμησ, ᾗ κέχρηνται κρύψαντεσ οὗτοι·

τὰ γὰρ πράγματα αὐτὰ βοᾷ. αἴτιοι δ’ ὑμεῖσ οἱ τὰ πρῶτα ἐπιτρέψαντεσ αὐτοῖσ καὶ τὸ ἀνόητον τῆσ ἀρχῆσ μεγάλῃ καθοπλίσαντεσ ἐξουσίᾳ, ὅτε Κοίντιον Καίσωνα τῷ παρελθόντι ἐνιαυτῷ κρίνειν ἐπ’ αἰτίαισ ψευδέσιν εἰάσατε, καὶ τοσοῦτον φύλακα τῆσ ἀριστοκρατίασ ἀναρπαζόμενον ὑπ’ αὐτῶν περιείδετε. τοιγαροῦν οὐκέτι μετριάζουσιν οὐδὲ καθ’ ἕνα τῶν εὐγενῶν περικόπτουσιν, ἀλλ’ ἀθρόουσ ἤδη περιβαλόντεσ τοὺσ ἀγαθοὺσ ἐλαύνουσιν ἐκ τῆσ πόλεωσ· ἥκειν ἐπὶ τὸν δῆμον ὑφέξοντα τῶν ἐνθάδε ῥηθέντων δίκασ.

ἀλλ’ ὑπὲρ μὲν τούτων ἕτεροσ ἔσται καιρὸσ ἐπιτηδειότεροσ τοῖσ λόγοισ, νυνὶ δὲ συντεμῶ τὸν λόγον καὶ παύσομαι τὰ πλείω διατεινόμενοσ·

φυλάττεσθαι ὑμῖν παραινῶ τούσδε τοὺσ ἄνδρασ ὡσ συνταράττοντασ τὴν πόλιν καὶ μεγάλων ἐκφέροντασ ἀρχὰσ κακῶν καὶ οὐκ ἐνθάδε μὲν ταῦτα λέγω, πρὸσ δὲ τὸν δῆμον ἀποκρύψομαι, ἀλλὰ κἀκεῖ παρρησίᾳ δικαίᾳ χρήσομαι, διδάσκων ὡσ οὐδὲν αὐτοῖσ ἐπικρέμαται δεινόν, ὅτι μὴ κακοὶ καὶ δόλιοι προστάται πολεμίων ἔργα ἐν προσποιήματι φίλων διαπραττόμενοι. ταῦτ’ εἰπόντοσ τοῦ ὑπάτου κραυγή τε καὶ πολὺσ ἔπαινοσ ἐκ τῶν παρόντων ἐγένετο, καὶ οὐδὲ λόγου τοῖσ δημάρχοισ ἔτι μεταδόντεσ διέλυσαν τὸν σύλλογον.

ἔπειθ’ ὁ μὲν Οὐεργίνιοσ ἐκκλησίαν συναγαγὼν κατηγόρει τῆσ τε βουλῆσ καὶ τῶν ὑπάτων, ὁ δὲ Κλαύδιοσ ἀπελογεῖτο τοὺσ αὐτοὺσ λόγουσ διεξιών, οὓσ εἶπεν ἐπὶ τῆσ βουλῆσ. οἱ μὲν οὖν ἐπιεικέστεροι τῶν δημοτικῶν κενὸν ὑπώπτευον εἶναι τὸν φόβον, οἱ δ’ εὐηθέστεροι πιστεύοντεσ ταῖσ φήμαισ ἀληθῆ· ὅσοι δὲ κακοήθεισ ἦσαν ἐν αὐτοῖσ καὶ μεταβολῆσ ἀεὶ δεόμενοι, τοῦ μὲν ἐξετάζειν τἀληθὲσ ἢ ψεῦδοσ οὐκ εἶχον πρόνοιαν, ἀφορμὴν δὲ διχοστασίασ ἐζήτουν καὶ θορύβου.

SEARCH

MENU NAVIGATION