Athenaeus, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 65

(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 65)

ὅτι δὲ τοὺσ ἀσώτουσ καὶ τοὺσ μὴ ἔκ τινοσ περιουσίασ ζῶντασ τὸ παλαιὸν ἀνεκαλοῦντο οἱ Ἀρεοπαγῖται καὶ ἐκόλαζον, ἱστόρησαν Φανόδημοσ καὶ Φιλόχοροσ ἄλλοι τε πλείουσ. Μενέδημον γοῦν καὶ Ἀσκληπιάδην τοὺσ φιλοσόφουσ νέουσ ὄντασ καὶ πενομένουσ μεταπεμψάμενοι ἠρώτησαν πῶσ ὅλασ τὰσ ἡμέρασ τοῖσ φιλοσόφοισ συσχολάζοντεσ, κεκτημένοι δὲ μηδέν, εὐεκτοῦσιν οὕτω τοῖσ σώμασι· τῶν μυλωθρῶν.

ἐλθόντοσ δ’ ἐκείνου καὶ εἰπόντοσ ὅτι νυκτὸσ ἑκάστησ κατιόντεσ εἰσ τὸν μυλῶνα καὶ ἀλοῦντεσ δύο δραχμὰσ ἀμφότεροι λαμβάνουσι, θαυμάσαντεσ οἱ Ἀρεοπαγῖται διακοσίαισ δραχμαῖσ ἐτίμησαν αὐτούσ. καὶ Δημόκριτον δ’ Ἀβδηρῖται δημοσίᾳ κρίνοντεσ ὡσ κατεφθαρκότα τὰ πατρῷα, ἐπειδὴ ἀναγνοὺσ αὐτοῖσ τὸν μέγαν διάκοσμον καὶ τὰ περὶ τῶν ἐν Αἵδου εἰπὼν εἰσ ταῦτα ἀνηλωκέναι, ἀφείθη.

SEARCH

MENU NAVIGATION