Athenaeus, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 64

(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 64)

ἐληλύθει καὶ Δημήτριοσ ὁ Δημητρίου τοῦ Φαληρέωσ ἀπόγονοσ, ὥσ φησιν Ἡγήσανδροσ, ὥστε Ἀρισταγόραν μὲν ἔχειν τὴν Κορινθίαν ἐρωμένην, ζῆν δὲ πολυτελῶσ. ἀνακαλεσαμένων δ’ αὐτὸν τῶν Ἀρεοπαγιτῶν καὶ κελευόντων βέλτιον ζῆν, ’ ἀλλὰ καὶ νῦν, εἶπεν, ἐλευθερίωσ ζῶ. καὶ γὰρ ἑταίραν ἔχω τὴν καλλίστην καὶ ἀδικῶ οὐδένα καὶ πίνω Χῖον οἶνον καὶ τἄλλ’ ἀρκούντωσ παρασκευάζομαι, τῶν ἰδίων μου προσόδων εἰσ ταῦτα ἐκποιουσῶν, οὐ καθάπερ ὑμῶν ἔνιοι δεκαζόμενοσ ζῶ καὶ μοιχεύων καὶ τῶν τὰ τοιαῦτα πραττόντων καὶ ἐπ’ ὀνόματόσ τινασ κατέλεξε. ταῦτα δ’ ἀκούσασ Ἀντίγονοσ ὁ βασιλεὺσ θεσμοθέτην αὐτὸν κατέστησεν.

τοῖσ δὲ Παναθηναίοισ ἵππαρχοσ ὢν ἰκρίον ἔστησε πρὸσ τοῖσ Ἑρμαῖσ Ἀρισταγόρᾳ μετεωρότερον τῶν Ἑρμῶν, Ἐλευσῖνί τε μυστηρίων ὄντων ἔθηκεν αὐτῇ θρόνον παρὰ τὸ ἀνάκτορον, οἰμώξεσθαι φήσασ τοὺσ κωλύσοντασ.

SEARCH

MENU NAVIGATION